บทที่ 176

"องค์หญิงเข้าวังขอรับ ด้วยทราบข่าวว่าฝ่าบาทประชวร" เป็นองครักษ์ฝานที่เพิ่งกลับมาถึงหลังจากคุ้มครององค์หญิงเข้าวังเอ่ยขึ้น

ความคิดที่จะลงโทษนางในคราแรกจึงหายไปอย่างสิ้นเชิง เขาพยักหน้าแล้วผลัดอาภรณ์แล้วติดตามเข้าวังในทันที

หยางเอ้อหลางเข้าวังมาก็เป็นเวลาที่เย็นมากแล้ว เขาจึงอาศัยจังหวะนี้ไปที่ตำหนักจันทรา แอบค้นจนทั่วตำหนักก็ไม่พบตำราจันทราอีกครึ่ง

เขาตัดสินใจเผชิญหน้ากับหัวหน้าธิดาเทพเพื่อถามถึงตำราเล่มนั้น คำตอบที่ได้รับเป็นดั่งคาดการณ์นางปฏิเสธว่าไม่เห็นตำราเล่มนั้นมานานแล้ว

"ข้าเคยบอกท่านแม่ทัพแล้วว่าตำราจันทราหายไป ส่วนอีกครึ่งแม้จะรู้มาว่าถูกเก็บรักษาไว้ในตำหนักจันทราแต่ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าที่ใด ในตำหนักนี้มีห้องลับมากมายตัวข้าแม้จะเป็นหัวหน้าตำหนักก็ไม่อาจจดจำได้หมด"

"เรื่องสำคัญเช่นนี้ท่านจะบอกว่าไม่รู้หรือ"

"เป็นเพราะท่านพี่ของข้าจากไปอย่างกะทันหัน จึงไม่ทันสั่งเสียเพราะแบบนี้เรื่องในตำหนักอีกทั้งที่ซ่อนตำราข้าจึงไม่ทราบจริงๆ"

"หมินเออร์เป็นหลานของท่าน ท่านเป็นผู้เลี้ยงนางมาตั้งแต่เด็กท่านไม่เคยคิดช่วยนางเลยหรือ"

"ท่านแม่ทัพกล่าวหาข้าแล้ว คนที่หวังดีต่อนางในใต้หล้านี้อย่าได้คิดว่ามีท่านเพียงผู้เดียว นางประดุจบุตรสาวของข้าเหตุใดท่านจึงได้คิดว่าข้าไม่ต้องการช่วยนางเล่า มีเหตุผลอันใดที่ข้าไม่ต้องการช่วยนางกัน"

"ขออภัยที่ล่วงเกินท่านแล้ว"

หยางเอ้อหลางไม่อยากเอ่ยให้มากความ จึงได้แต่ออกมาจากตำหนักจันทราอย่างเงียบเชียบ เมื่อหยางเอ้อหลางจากไปหัวหน้าธิดาเทพเร่งรุดไปยังหอจันทรา

มองซ้ายขวาพบว่าปลอดคนแล้วจึงเดินไปยังแท่นบูชาหินอ่อนภายใต้แท่นบูชามีกลไกลับ นางเปิดกลไกก้มลงมองมือควานหาตำราจันทราที่แอบซ่อนเอาไว้ ในใจพลันไหววูบเมื่อภายในนั้นว่างเปล่า

ตำราจันทราหายไปแล้ว

"พวกเจ้าปล่อยให้คนลักลอบเข้ามาในหอจันทราได้อย่างไร ไม่เห็นสิ่งใดผิดปกติเลยหรือ"

หอจันทราสร้างเป็นหอทรงกรวยโดดเด่นตั้งอยู่หลังตำหนักจันทรา สถานที่แห่งนี้มีไว้เพื่อทำพิธีบูชาเทพเจ้านอกจากจะมีงานพิธีสำคัญ หรือผู้ที่มีหน้าที่เข้ามาทำความสะอาดอยู่เป็นประจำมักจะไม่ค่อยมีผู้ใดย่างกรายมาด้วยนอกจากแท่นพิธีแล้ว ที่นี่ไม่ได้เก็บรักษาสิ่งใดที่สำคัญเอาไว้

"คนลักลอบบ่าวเห็นจะไม่มีเจ้าค่ะ แต่หากเป็นคนก็มีเจ้าค่ะ" นางกำนัลที่เฝ้าหอจันทราเอ่ยขึ้น

"เป็นผู้ใดกัน"

"องค์หญิงสิบสามกับแม่นางอาชิงเจ้าค่ะ"

เพียงรู้ว่าเป็นผู้ใด หัวหน้าเทพธิดาถึงกับตกตะลึง นางถามตัวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือออกมา