บทที่ 181

ท่านแม่ทัพทั้งรักทั้งหลงองค์หญิงสิบสามถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับหากต้องแยกเตียงนอน

บุรุษต่างดูแคลนอีกทั้งขบขันที่แม่ทัพผู้เกรียงไกรต้องมาตายน้ำตื้นเพราะสตรีเพียงคนเดียว แต่องค์หญิงสิบสามกลายเป็นที่กล่าวขวัญถึงภายในพริบตา มีสตรีชั้นสูงหลายคนพยายามที่จะให้นางสอนวิธีกำราบสามีให้

ของมีค่าถูกแอบส่งมาให้นางมากมายองค์หญิงสิบสามภูมิใจยิ่งคิดว่าต่อไปตนอาจจะแต่งหนังสือกำราบสามีขายให้กับสตรีพวกนั้น

กิจการน่าจะไปได้สวยแต่มาคิดดูแล้วนางหาได้กำราบผู้ใดไม่ เพียงแต่นางโชคดีที่ได้ของคุณภาพดีอย่างหยางเอ้อหลางมาไว้ในมือต่างหาก

แล้วเช่นนั้นจะเอาความจริงที่ไหนมาแต่งหนังสือกัน ความคิดนี้จึงถูกลบล้างไปอย่างรวดเร็ว

ณ ตำหนักองครักษ์บัดนี้หยางเอ้อหลางอาศัยอยู่เพียงลำพัง กงกงปลายแถวที่มีหน้าที่ดูแลตำหนักถูกหยางเอ้อหลางไล่ให้ไปพักผ่อนนานแล้ว

เขาอ่านตำราจวบจนใกล้ยามจื่อเมื่อแน่ใจแล้วว่าคงไม่เกิดเรื่องอันใดแก่ภรรยาแล้วเขาจึงได้วางตำราลง ดับเทียนไขแล้วเตรียมตัวเข้านอน

ในตำหนักองครักษ์นั้นมีหลายห้องนัก ห้องที่หยางเอ้อหลางพำนักอยู่นี้นับเป็นห้องที่ดีที่สุดที่ไม่เคยมีผู้ใดใช้

นั่นเป็นเพราะในตำหนักใหญ่โตแห่งนี้มีเพียงหัวหน้าองครักษ์ขั้นสูงถึงจะสามารถพักได้ ตำแหน่งนี้ปัจจุบันมีเพียงคนเดียวแต่กระนั้นเขาก็สมถะนักจึงใช้เพียงห้องเล็กๆ ภายในตำหนักที่แยกไปอีกฝั่งหนึ่งเท่านั้น

ถึงจะเป็นถึงหัวหน้าองครักษ์แห่งวังหลวงแต่ด้วยตำแหน่งทางราชการแล้วความจริงยังด้อยกว่าแม่ทัพใหญ่ของแคว้นอยู่หลายขั้น

เมื่อเขารู้ว่าหยางเอ้อหลางจะมาพำนักด้วยจึงจัดแจงให้หยางเอ้อหลางพำนักอยู่ที่ห้องที่ใหญ่ที่สุดอีกทั้งยังสั่งห้ามผู้ใดรบกวนเป็นอันขาด

หลังจากดับเทียนเข้านอนได้ไม่นาน หยางเอ้อหลางพลันได้ยินเสียงฝีเท้าคนผู้หนึ่ง หูของเขาดียิ่ง กลางดึกสงัดเช่นนี้มีคนกระโดดเข้ามาในตำหนักองครักษ์อย่างง่ายดายราวกับไม่มีผู้ใดใส่ใจ อีกทั้งคนๆนี้ต้องมีวรยุธที่ยอดเยี่ยมด้วยการลงฝีเท้านั้นนับว่าเบาเป็นอันมาก

หยางเอ้อหลางกำกระบี่คู่กายไว้แน่น เตรียมพร้อมรับการโจมตี เพียงคนผู้นั้นเปิดประตูห้องพักของเขาอย่างระมัดระวัง มือของหยางเอ้อหลางพลันคลายออกจากกระบี่ อีกทั้งยังวางมันไว้ด้านล่างแล้วดันเข้าไปใต้ตั่งนอนด้วยกลัวว่าคนผู้นั้นจะเผลอเหยียบเข้าจนทำให้เจ็บเท้าได้

หลังปิดประตูดูเหมือนว่าเหมือนคนผู้นั้นจะลั่นดานลงอย่างแน่นหนา หยางเอ้อหลางยกยิ้มบางๆที่มุมปากความเย็นที่พัดเข้ามาในห้องหอบเอากลิ่นหอมล่อลวงผ่านจมูกของเขา หยางเอ้อหลางจึงสูดกลิ่นหอมชื่นใจนั้นจนเต็มปอด