บทที่ 186

แต่อย่างไรเสียนางก็มั่นใจว่าองครักษ์ผู้นี้หากรับปากสิ่งใดแล้วย่อมทำให้สำเร็จ เช่นนั้นแม้ตายนางก็วางใจแล้ว อาชิงจึงตัดใจถามเขาเป็นครั้งสุดท้าย

"ท่านจะเดือดร้อนได้ ไม่กลัวหรือ"

"เรื่องเดียวที่ข้ากลัวคือเจ้าปิดบังความจริงจากข้า"

น้ำเสียงเว้าวอนขององครักษ์ฝานทำให้อาชิงใจอ่อนยวบ ชีวิตนี้ได้พบองครักษ์ผู้นี้นับเป็นวาสนาของอาชิงยิ่ง

"ได้ข้าบอกท่าน"

ด้วยการตัดสินใจนี้ อาชิงจึงเริ่มต้นเล่าเหตุการณ์เมื่อสองปีก่อนให้องครักษ์ฝานฟัง

"น้องสิบสามเจ้าเหตุใดจึงยังนั่งอยู่ตรงนี้ คนอื่นเขากินเสร็จกันไปตั้งนานแล้ว"

องค์หญิงห้าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าองค์หญิงสิบสามยังคงนั่งตั้งหน้าตั้งตากินอาหารโดยไม่สนใจสิ่งใด

องค์หญิงห้ามองน้องสาวอย่างอดที่จะริษยาไม่ได้ สิบสามเมื่อได้แต่งหน้าแต่งตาแม้เพียงเล็กน้อยกลับโดดเด่นงดงามได้เพียงนี้นางอยู่ในอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ในชุดพิธีการเรียบร้อย อีกทั้งใบหน้ายังถูกแต่งแต้มด้วยแป้งชาด ดูงามซึ้งจนเรียกว่าทำให้ผู้คนแทบหยุดหายใจได้ ดวงตาของกลมโตสว่างแวววาวยิ่งมองยิ่งงามซึ้งสะกดจิตใจ

องค์หญิงสิบสามยังคงนั่งกินขนมหลายอย่างด้วยท่าทางประดุจเด็กน้อยบริสุทธิ์สดใส ที่ไม่สนใจเรื่องอื่นนอกจากอาหารที่อยู่ตรงหน้า

"พี่ห้าข้าไม่รู้ว่าจะมีชีวิตผ่านคืนนี้ไปได้หรือไม่ นักโทษต้องโทษประหารยังได้กินอาหารชั้นดีก่อนตาย ข้าเป็นถึงองค์หญิงแม้ฟ้าดินจะโหดร้ายแต่ข้าสมควรได้รับอาหารพวกนี้"

องค์หญิงห้ามองนางด้วยท่าทางประหลาด สิบสามผู้นี้เดิมทีก็มีนิสัยและความคิดที่นางไม่เข้าใจอยู่แล้วดังนั้นจึงได้แต่ถอนหายใจแล้วดึงแขนผู้เป็นน้องสาวให้ยืนขึ้น

ในขณะที่องค์หญิงสิบสามยังคว้าขนมมาไว้ในมือได้อีกหลายชิ้น ปากยังเคี้ยวตุ้ยๆ ท่าทางไม่ได้รับรู้รสชาติของอาหารเท่าใด ลักษณะที่นางกินคล้ายกับว่าตนเองจะไม่ได้ลิ้มรสอาหารเหล่านี้อีก

"ไปได้แล้วกล่าวอะไรเหลวไหลอีก"

องค์หญิงห้าเอ่ยขึ้น พร้อมกับลากองค์หญิงสิบสามให้รีบออกไปเตรียมตัว ยังไม่ทันจะพาคนไปยังอีกห้องเพื่อรวมตัวกับพี่น้องอาชิงก็เดินเข้ามาในห้องเสวยแล้ว

"องค์หญิงห้า องค์หญิงสิบสาม" อาชิงยอบกายอย่างนอบน้อม

"อาชิงเจ้ามาก็ดีแล้วพาองค์หญิงของเจ้าไปเตรียมตัวได้แล้ว"

"พี่ห้าอีกตั้งสองสามชั่วยามงานเลี้ยงถึงจะเริ่มจะรีบรวมตัวกันเพื่อสิ่งใดข้ายังกินไม่อิ่มเลย" องค์หญิงสิบสามเอ่ยพลางลูบท้อง

"เจ้านี่นะ" องค์หญิงห้าส่ายหน้าแล้วเอ่ยต่อ

"ฝากเจ้าแล้วกันข้าให้เวลาอีกครึ่งชั่วยามต้องพาองค์หญิงสิบสามไปหาข้าที่ห้องรวมตัวด้านโน้นเข้าใจหรือไม่"

"เพคะ" อาชิงรับคำทันใด