บทที่ 191

แผนการของหยางเอ้อหลางนับว่าสำเร็จยิ่ง ระหว่างที่เขาอาศัยอยู่ชายแดนเรียนรู้เรื่องดาราศาสตร์ อีกทั้งการเคลื่อนไหวของดวงจันทร์เพื่อออกศึกฆ่าฟันศัตรูมาจนช่ำชอง ด้วยเหตุนี้เขาจึงสามารถคำนวณวันที่จะเกิดการสุนัขเทพกลืนจันทราได้อย่างแม่นยำ

อีกทั้งการสืบทราบมาว่ามีสายลับแคว้นเว่ยปะปนมาเพื่อลักพาตัวองค์หญิงสิบสาม หลังจากนางกลายร่างเป็นปีศาจ

คนของแคว้นเว่ยร่วมมือกับคนขององค์หญิงใหญ่ปลอมตัวเป็นปีศาจเพื่อสร้างความโกลาหลยิ่งขึ้น เพื่อคนเหล่านั้นจะอาศัยจังหวะชุลมุนเพื่อลักพาตัวองค์หญิงสิบสาม เขาจึงคิดกำจัดสายลับเหล่านั้นไปพร้อมกัน

ในวันนี้ลมทะเลเปลี่ยนทิศกะทันหันด้วยปรากฏการณ์ของสุนัขเทพกลืนจันทรา สายลมจะพัดแรงกว่าปกติอีกทั้งยังพัดมาทางด้านฝั่งที่ทำพิธีการ

การรู้เรื่องลมเรื่องฟ้าทำให้เขามั่นใจว่าคืนนี้อย่างไรก็ต้องช่วยองค์หญิงสิบสามได้ เขาจึงอาศัยจังหวะนี้ดับคบเพลิงไปพร้อมกันโดยไม่มีผู้ใดสงสัยด้วยทุกคนล้วนคิดว่าเป็นเพราะสายลมที่รุนแรงจึงทำให้คบเพลิงดับลงจนมืดสนิทเช่นน้น

โชคดีที่องค์หญิงสิบสามทำตามที่เขาบอก แม้จะมืดก็หาได้ตกใจยังยืนอยู่ตรงจุดที่นางร่ายรำ อาภรณ์สีขาวทำให้เขาเห็นนางได้ในความมืด

ด้วยเหตุนี้การกระโจนขึ้นไปบนแท่นพิธีเพื่อพาตัวองค์หญิงสิบสามมานั้นจึงนับว่าสะดวกยิ่ง

หยางเอ้อหลางได้วางกำลังเพื่อจับกุมสายลับไว้เรียบร้อยไม่ให้มีช่องโหว่แม้แต่รูเดียวด้วยการเตรียมความพร้อมนี้จึงทำให้ครานี้หยางเอ้อหลางทำลายแผนการขององค์หญิงใหญ่ผู้โง่เขลาที่จะเปิดโปงองค์หญิงสิบสามได้สำเร็จ

เมื่อรู้ว่าภายในงานมีศรัตรูปะปนแต่เพราะความว่องไวของเหล่าองครักษ์และหยางเอ้อหลางจึงสามารถล้อมจับมาได้อย่างทันท่วงที ฝ่าบาทจึงยังคงปลอดภัยและเบาใจนัก ไทเฮานั้นหวาดกลัวแทบหมดสติด้วยไม่คิดว่าจะมีคนกล้าก่อกวนในงานพิธีถึงเพียงนี้

ฝ่าบาทคำนึงถึงแต่ความปลอดภัยสั่งให้ทุกคนกลับเข้าตำหนักอย่างเร่งด่วน เมื่อองค์หญิงสิบสามรวมทั้งคนของตำหนักเทพหายไปในตอนนี้จึงไม่มีผู้ใดสนใจแล้ว

ฮูหยินชรารีบทำหน้าที่ของตนอย่างรวดเร็ว นางกล่าวกับฝ่าบาทว่าในงานนี้แม้จะชุลมนอยู่บ้าง แต่ย่อมเป็นความประสงค์ของเหล่าทวยเทพที่ให้สามารถกำจัดไส้ศึกในวันประสูติของไทเฮา

นางจึงรีบคุกเข่าคำนับขอบคุณสวรรคเพื่อต่อไปเรื่องร้ายในแผ่นดินจะได้หมดสิ้นไป แซ่ซ้องสรรเสริญไทเฮาที่มีบุญวาสนาใหญ่หลวงทำให้ศัตรูต่างพ่ายแพ้ในวันนี้ สร้างความพอพระทัยแก่ไทเฮาเป็นอย่างยิ่ง อาการขวัญเสียและกริ้วโกรธเมื่อสักครู่จึงหายไปในพริบตา

เหตุการณ์เป็นดังนั้น ฮูหยินผู้เฒ่าแห่งสกุลหยางเป็นผู้เริ่มต้นคุกเข่าขอบคุณสวรรค์ บรรดาขุนนางผู้อื่นเห็นสตรีที่เป็นดั่งตำนานของแคว้นทำเช่นนั้นจึงรีบคุกเข่าทำตามด้วยความเชื่ออย่างสนิทใจ

เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าดึงความสนใจอีกทั้งทำให้ฝ่าบาทรวมทั้งไทเฮาอารมณ์ดีขึ้นจากคำพูดพวกนี้จึงทำให้หยางเอ้อหลางปลีกตัวออกมาได้สะดวกยิ่ง