บทที่ 194

การลอบทำร้ายองค์หญิงสิบสามภายในกระโจมคล้ายจะไม่มีผู้ใดรู้เห็น ฉับพลันที่หยางเอ้อหลางสัมผัสกับลำแสงสีทองในจุดที่กระพรวนผู้พิทักษ์ละลายอยู่ที่แท่นพิธีเขาคล้ายกับได้ยินเสียงกระพรวนนั้นดังมาจากด้านในกระโจม

ในใจของเขารู้สึกปวดแปลบอย่างประหลาด พลันร่างถลาเขาไปในกระโจมด้วยสัญชาตญาณบางอย่างด้วยความรวดเร็ว

ภาพที่เห็นเบื้องหน้าแทบกระชากวิญญาณของเขาออกจากร่างโดยทันใด สตรีผู้หนึ่งที่อยู่เหนือร่างของหลินฮุ่ยหมินในลักษณะเงื้อมือเตรียมปักมีดลงที่ร่างของนาง

"หมินเออร์"

หยางเอ้อหลางร้องออกมาอย่างโหยหวน มือไวยิ่งกว่าความคิดหยางเอ้อหลางพุ่งกระบี่คู่กายในมือออกไปอย่างรวดเร็ว

ชั่วพริบตาสตรีผู้นี้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอีกทั้งมือของนางยังขาดหลุดร่วงลงบนพื้น

หยางเอ้อหลางกระโดดเพียงครั้งเดียวก็รวบร่างของหลินฮุ่ยหมินเอาไว้ในอ้อมกอด พร้อมกับใช้นิ้วอังที่จมูกของนางลมหายใจของภรรยาด้วยหัวใจที่คล้ายจะแตกสลาย

เพียงห่างสายตาเขาชั่วครู่เท่านั้น เขาหลั่งน้ำตาออกมาตลอดทั้งร่างสั่นสะท้านรุนแรง

"หมินเออร์ คนดีของพี่"

เขาตรวจดูชีพจรของนางจนแน่ใจว่ายังคงหายใจดีอยู่ แล้วฉีกอาภรณ์ของตนพันแผลรอบอกเพื่อห้ามเลือดให้นางอย่างแน่นหนา

การทำแผลโดยปกติแล้วคนที่ผ่านสงครามมาอย่างโชกโชนนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายและว่องไวขึ้น แต่ครานี้ดูเหมือนว่ามือของเขาจะสั่นจนแทบควบคุมไม่อยู่

อ๋องฉางอันติดตามเข้ามาว่องไวไม่แพ้กัน เพียงหยางเอ้อหลางหันไปมองยังสตรีผู้นั้นก็พบว่าอ๋องฉางอันได้ตัดแขนของนางไปอีกข้างเพื่อระบายความแค้นแล้ว

ตัดแขนนางออกแต่ไม่สังหารให้ตาย ให้นางได้ลิ้มรสความทรมานที่บังอาจแตะต้ององค์หญิงสิบสาม สตรีผู้นั้นดิ้นรนหลบหนีทรมานคล้ายปลาที่ถูกทุบหัว