บทที่ 68

"ได้ๆ เช่นนั้นเจ้าก็ลองกินดู คีบนั่นคีบนี่ให้ข้าแต่ตัวเจ้ากลับไม่กินอะไรเลยมาข้าป้อนเจ้า"

เขายิ้มชั่วร้ายอย่างเห็นได้ชัด องค์หญิงสิบสามมีหรือจะเกรงกลัวแม้จะมียานอนหลับแต่ไม่นานกระพรวนผู้พิทักษ์ก็ต้องกำจัดได้หมด อีกทั้งหยางเอ้อหลางจะได้วางใจว่านางเป็นผู้บริสุทธิ์หากเขาสงสัยเรื่องอาหาร นางก็กินกับเขาเพราะเช่นนี้เขาจึงไม่อาจเอาผิดกับนางได้

องค์หญิงสิบสามอ้าปากรับอาหารอย่างเต็มใจท่าทางของสองสามีภรรยาในสายตาของอาชิงที่ยืนมองอยู่ดูหวานชื่นยิ่งนัก

แต่ภายใต้ความหวานชื่นนั้นอาชิงกลับรู้สึกสงสารหยางเอ้อหลางเป็นอย่างยิ่ง รสชาติอาหารคงย่ำแย่จนทำท่านย่าไม่อาจทนได้

แม่ทัพหยางก็ช่างมีน้ำใจนักไม่ทำให้องค์หญิงรู้สึกว่าน้อยเนื้อต่ำใจในฝีมือของตนเองแม้แต่น้อย เพราะแบบนี้เองอาชิงถึงเริ่มรู้สึกว่าแม่ทัพหยางช่างดีต่อองค์หญิงมากจริงๆ

องค์หญิงสิบสามผู้อ้าปากรับอาหารที่สามีป้อนให้ด้วยความเต็มใจ เพียงอาหารแตะปลายลิ้น อีกทั้งฟันกระทบเนื้อที่ทั้งเหนียวทั้งแข็งชิ้นนั้น องค์หญิงสิบสามถึงกับดวงตาถลนออกมา

พรวด...ถุ้ย...ถุ้ย

"เป็นอย่างไรบ้าง ไม่อร่อยหรือ" หยางเอ้อหลางเอ่ยเสียงเรียบ ข่มอาการขบขันเอาไว้จนไหล่สั่น

"ผู้ใดมาเพิ่มเกลือในอาหารของข้า เหตุใดเค็มเช่นนี้เป็นท่านที่แกล้งแอบใส่เกลือลงไปใช่หรือไม่"

“ข้าหรือ ท่านก็รู้ว่าข้าเพิ่งมาถึงเรือนของท่านจะมาวุ่นวายกับอาหารนี้เมื่อใดกัน"

นางตบโต๊ะเสียงดัง ดวงตาลุกวาวดูคล้ายแม่เสือเสียสติแล้ว หลังจากนั้นนางก็ชิมอาหารบนโต๊ะทั้งหมดพร้อมกับกรีดร้องออกมาด้วยความทรมานกับรสชาติที่ชวนให้ขนลุกขนพองของอาหารพวกนั้น

“ท่านแม่ทัพ อาหารของข้าย่อมต้องมีคนกลั่นแกล้งเป็นแน่”

องค์หญิงสิบสามไม่อาจยอมรับรสชาติอาหารพวกนี้ได้จริงๆ

หยางเอ้อหลาง "..."

หลังจากทานอาหารเสร็จเพื่อความมั่นใจว่าคนผู้นี้จะไม่ตื่นขึ้นมากลางดึกเป็นแน่ นางจึงถือโอกาสมอมเหล้าเขาต่อ

หยางเอ้อหลางเห็นภรรยาดูแปลกไปอย่างมากแต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากสิ่งใดออกมา นางทำสิ่งใดเขาก็เพียงแต่ล่องเรือตามน้ำให้เขากินเขากิน ให้เขาดื่มเขาดื่ม พลางรออย่างสงบว่าองค์หญิงน้อยผู้นี้จะมาไม้ไหนอีกและมีวัตถุประสงค์อันใดกันแน่

"หมินเออร์วันนี้ดูเหมือนท่านจะยอมรับหน้าที่ภรรยาได้แล้วใช่หรือไม่"

"ข้าหรือ ท่านแม่ทัพกล่าวเกินไปแล้วสตรีเช่นข้าที่เติบโตในวังย่อมรู้ธรรมเนียมเป็นอย่างดี แต่งกับไก่ก็เป็นไก่แต่งกับหงส์ก็เป็นหงส์ตอนนี้อยู่ในจวนท่านสุขสำราญดีเงินทองไม่ขาดมือข้าจึงถือว่าตนเองเป็นหงส์ตามท่าน มาสามีข้ารินเหล้าให้ท่าน"