บทที่ 73

ภายในเรือนแม้จะไม่หนาวเท่าไหร่เพราะเป็นเรือนอุ่นมีไฟสุมอยู่ด้านล่าง แต่เห็นเขาต้องนอนขดอยู่บนพื้นเช่นนั้นก็ทำให้ปวดใจอยู่บ้างจึงผลัดอาภรณ์ของตนเองเปลี่ยนเป็นชุดตัวในสีขาวแล้วค่อยปลุกเขาให้ตื่นเพื่อกลับเรือนของเขาเอง

“ท่านตื่นแล้วหรือ”

องค์หญิงสิบสามทำท่าหาว อีกทั้งยังยีตาคล้ายเพิ่งตื่นนอนใหม่ๆ แล้วเอ่ยขึ้น

“ท่านกับข้าคงเมาหลับ ข้าเพิ่งตื่นท่านกลับไปเรือนเสียเถอะจะได้นอนสบายกว่านี้”

กล่าวจบนางก็กลับไปนอนที่เตียงตนเอง ดึงผ้าห่มมาคลุมร่างตั้งใจนอนต่ออย่างสบาย หยางเอ้อหลางลุกขึ้นอีกทั้งยังเดินตรงไปที่เตียงเตาของนาง เขาเลิกผ้าห่มขึ้นสอดกอดเข้าไปภายในดึงร่างของนางเข้ามากอดอย่างว่องไว

“เอ๊ะ ท่าน”

องค์หญิงสิบสามตีมือเขาที่กำลังวุ่นวายกับร่างของตน ด้านข้างหูได้ยินเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นพลันชะงักงัน

"เหตุใดร่างของภรรยาข้าจึงเย็นเช่นนี้เล่า แอบไปซุกซนที่ไหนมาโดยไม่บอกกล่าวสามีใช่หรือไม่"

ภายใต้แสงอ่อนจางองค์หญิงสิบสามเห็นมุมปากของหยางเอ้อหลางขยับเล็กน้อย นางถอนหายใจเบาๆ คิดหาคำแก้ตัวให้ตนเองไปมา ฉับพลันสมองอันชาญฉลาดของนางก็คิดได้

"ร่างกายจะไม่เย็นได้อย่างไรข้าเมานอนหลับกับท่านเมื่อคืนไม่ได้ห่มผ้า อากาศก็เย็นนักตัวข้าไม่ค่อยถูกกับอากาศหนาวร่างกายจึงเย็นง่าย"

"หากเป็นเช่นนี้เห็นทีว่าต้องรีบทำให้ร่างกายของภรรยาอบอุ่นแล้ว"

เขากล่าวออกมารั้งร่างของนางให้แนบชิดมากยิ่งขึ้นจวบจนองค์หญิงสิบสามรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก นางวางกับดักตนเองแท้ๆ

"ข้าอุ่นมากแล้วท่านไม่ต้องกอดแน่นเช่นนี้ อึดอัดนัก"

ลมหายใจของนางติดขัดนัก ร่างกายอบอุ่นของเขา กลิ่นหอมจางๆ โอ๊ย ทำให้นางกำลังจะเป็นบ้าเพราะไม่อาจสงบใจตนเองได้

ในขณะที่หยางเอ้อหลางบัดนี้ได้คลายอ้อมกอดลงเล็กน้อย เขาเป็นห่วงนางเฝ้าตามหาทั้งคืนจนกระทั่งคิดได้ว่านางคงถูกฉางอ๋องพากลับไปที่จวน

และเป็นจริงดังคาดในเวลาใกล้รุ่งสางจึงพบนางแอบออกจากจวนอย่างเงียบเชียบ สิ่งที่หยางเอ้อหลางสงสัยพลันกระจ่างยิ่งขึ้น

หยางเอ้อหลางนิ่งคิดหากว่าเขาบอกนางแล้วว่าเขารู้ความจริงเกี่ยวกับตัวนาง นางจะปฏิบัติต่อเขาเช่นไรกัน

"หมินเออร์ ท่านมีเรื่องบอกข้าหรือไม่ ข้าอยากให้ท่านวางใจรู้หรือไม่"

องค์หญิงสิบสามแน่นิ่ง หรือเมื่อคืนเขาจับนางได้แล้วแต่ท่าทางของเขาก็ไม่ได้แสดงว่ารู้สิ่งใด องค์หญิงจึงส่ายหน้าในอ้อมกอด

"ทุกสิ่งก็บอกไปแล้วข้าเพียงแต่นอนหลับไม่ได้ห่มผ้า จึงหนาวก็เท่านั้นตอนนี้ดีขึ้นแล้วท่านปล่อยข้าเถิด"