บทที่ 75

“ติดค้างหรือ”

“ใช่ หากจะให้ข้าซ่อมท่านต้องทำให้ข้าพอใจสักเรื่องหนึ่ง กล่าวจบเขาพลันยกนิ้วจับที่แก้มตนเอง องค์หญิงสิบสามเข้าใจว่าเขาต้องการให้นางจุมพิตที่แก้มเขา นางไม่ลังเลเอ่ยขึ้นทันใด

“ได้ ๆ ท่านเอาไปซ่อมข้าจุมพิตท่าน”

กล่าวจบนางยื่นหน้ามาจุมพิตแก้มเขาเบาๆ อย่างไร้ซึ่งความอาย หยางเอ้อหลางตะลึงค้างก่อนจะอมยิ้ม เมื่อสักครู่เขาเพียงแต่รู้สึกว่ามีบางสิ่งติดที่แก้มจึงจับดูเท่านั้นไม่คิดว่าจะทำให้นางเข้าใจผิด

ความจริงสิ่งที่เขาต้องการคือให้นางบอกความจริงแก่เขาก็เท่านั้นแต่เมื่อเรื่องเป็นเช่นนี้หยางเอ้อหลางจึงได้หยุดขุดคุ้ยความจริงก่อน คนเจ้าเล่ห์คิดได้เช่นนั้นจึงลองจับปากตนเองอีกครั้ง ดูสิว่านางจะยังเข้าใจผิดอีกหรือไม่

“ท่านนี่มันได้คืบจะเอาศอก"

“ค่าซ่อมแพงมาก ท่านไม่รู้หรืออีกทั้งแตกหลายชิ้นน่าจะใช้เงินหลายตำลึงทอง แต่หางท่านมีเงินมากมายอีกทั้งสามารถจ่ายเองได้ก็ช่างเถิด” เ ขาเอ่ยพลางส่ายหน้า ท่าทางไม่สนใจนางอีก

องค์หญิงสิบสามย่นคิ้วเรียว นางไม่มีเงินมากเช่นนั้นคงต้องอาศัยเขาผู้ร่ำรวยเท่านั้นจึงจะซ่อมแจกันได้ นางถอนหายใจแล้วโน้มคอเขาลงมามอบจุมพิตอ่อนหวานเข้าที่เรียวปากของเขา

หยางเอ้อหลางพึงพอใจไม่เพียงปล่อยให้นางจุมพิตตนเขากลับสอดลิ้นเข้าไปด้านใน องค์หญิงสิบสามตกใจแทบสิ้นสติ สมองพร่าเลือนสุดท้ายนางก็ต้องพ่ายแพ้แก่หยางเอ้อหลางที่ล่อลวงนางเช่นนี้

สัมผัสแปลกใหม่ชวนวาบหวามทำให้องค์หญิงสิบสามแน่นิ่ง ความรู้สึกร้อนวูบวาบผ่านทางปลายลิ้นของเขาไปจนถึงปลายเท้านี่คือสิ่งใด

นางมือไม้พันกันว้าวุ่นพยายามต่อต้านจุมพิตเผด็จการของเขาแต่บัดนี้กลับรู้สึกว่าหัวสมองของตนเองช่างว่างเปล่ากลายเป็นสตรีโง่งมในบัดดล

คนผู้นี้นอกจากจะดูดริมฝีปากของนางแล้วเขายังดูดสมองของนางไปด้วยใช่หรือไม่

เขาตวัดเลียริมฝีปากของนางจนทั่วคล้ายกับละเลียดดูดกินริมฝีปากของนางแทบทุกตารางนิ้วล้วนถูกเขาสัมผัสด้วยปากและลิ้นร้อนของเขา

องค์หญิงสิบสามสิ้นไร้เรี่ยวแรงแล้วปล่อยให้เขาครอบครองเนิ่นนานทั้งที่อยากจะผลักเขาออกเหลือเกิน นางถูกหยางเอ้อหลางทาบทับอยู่เช่นนั้น จวบจนสายรัดเอวของนางถูกปลดออก มืออุ่นของเขาลูบไล้ไปทั่วต้นขาเขาหอบหายใจแรงขึ้น

ช่วงหว่างขาของนางมีบางสิ่งแข็งขืนและร้อนรุ่ม องค์หญิงสิบสามสัมผัสถึงความดุดันของมันได้นางไม่มั่นใจว่าคือสิ่งนั้นหรือไม่

นางหดขาเข้ามาเมื่อดูเหมือนว่าเขาจะพยายามแยกขาของนางออกด้วยขาของเขาบดเบียดเจ้าสิ่งนั้นเข้าสู่จุดสัมผัสที่เปราะบางที่สุดกลางร่างกายของนาง องค์หญิงสิบสามตื่นจากความหลงใหลวาบหวามพลางเอ่ยตะกุกตะกัก