บทที่ 89

ตำแหน่งฮูหยินจวนแม่ทัพสิบสามเจ้าไม่ต้องนำมาให้ข้าแล้ว ข้าจะเป็นผู้แย่งชิงมาด้วยตัวของข้าเอง ส่วนเจ้าก็จงเป็นสตรีด่างพร้อยของคณะทูตแคว้นเว่ยเสียเถิด หากจะโทษเรื่องที่เกิดขึ้นก็จงโทษตนเองเสียที่บังอาจใช้แผนการกับข้าก่อน

องค์หญิงใหญ่คิดเช่นนั้นแล้วได้แต่ยิ้มออกมาอย่างเหี้ยมเกรียม

ในนิมิตครั้งสุดท้ายที่กลายร่างก่อนเดินทางมาล่าสัตว์ องค์หญิงสิบสามในตอนนั้นได้เปลี่ยนร่างเป็นนกตัวน้อย โชคดีที่เวลานั้นหยางเอ้อหลางไม่อยู่ที่จวน องค์หญิงสิบสามจึงกางปีกบินหนีได้สะดวกยิ่ง

นางบินไปยังสถานที่ตามนิมิตนั่นคือที่ป่าแห่งหนึ่งสิ่งที่นางเห็นคือหยางเอ้อหลางกำลังดื่มสุราท่ามกลางบุรุษมากมายต่อหน้าฝ่าบาท ในมือของเขามีจอกหยกที่ได้รับพระราชทานหลังจากดื่มไปไม่นานร่างของเขาก็ซวนเซล้มลง

องค์หญิงสิบสามไม่แน่ใจว่าที่เขาล้มเป็นด้วยเพราะความเมาหรือว่าเพราะต้องพิษกันแน่ หลังจากนั้นนางก็กลับคืนร่างแล้ว เป็นเพราะเหตุนี้นางจึงหาเหตุซ่อนจอกหยกอันนั้นไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้นมาได้

อย่างไรเสียองค์หญิงสิบสามก็คิดว่าการป้องกันคือสิ่งที่ต้องทำที่สุด ที่น่าประหลาดใจเมื่อนางทดลองสัมผัสจอกหยกนั่นหินจันทราในร่างกายของนางพลันเคลื่อนย้ายอีก

“ต้องซ่อนเอาไว้ให้ดี ค่อยหาเหตุผลทีหลังว่าเหตุใดจอกหยกนี่จึงทำให้หินจันทราในร่างของข้าเคลื่อนไหว”

องค์หญิงสิบสามกล่าวกับอาชิงเช่นนั้น ก่อนที่จะให้อาชิงเก็บซ่อนไว้อย่างดี

อีกสิ่งที่นางตกใจเป็นอันมากคือในนิมิตนางเห็นพี่หญิงใหญ่อยู่ที่นั่นในแววตาของพี่หญิงใหญ่มองมาด้วยความอาฆาตนัก องค์หญิงสิบสามไม่เข้าใจว่าองค์หญิงใหญ่ต้องการสังหารผู้ใด เหตุใดในแววตาของนางจึงได้เกลียดชังคนผู้นั้นเป็นอย่างมาก

ใจหนึ่งก็คิดว่าพี่หญิงใหญ่อาจจะสังหารตน แต่สตรีผู้นั้นอย่างไรเสียก็คือพี่น้องร่วมสายเลือดคงไม่คิดเลวร้ายถึงขนาดสังหารนางผู้เป็นน้องสาวกระมัง

เมื่อใคร่ครวญดูอีกทีองค์หญิงสิบสามก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก อาจจะเป็นไปได้ว่าพี่หญิงใหญ่ถูกหยางเอ้อหลางปฏิเสธจนรู้สึกเสียหน้าและโกรธเคือง

นิสัยพี่หญิงใหญ่องค์หญิงสิบสามย่อมรู้ดี นางได้รับการตามใจมาตั้งแต่เด็กคนอื่นล้วนถูกนางรังแกแต่ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปาก ภายนอกพี่หญิงดูเพรียบพร้อมแต่ก็เป็นสตรีที่เอาแต่ใจที่สุดในใต้หล้า

เพียงแต่ที่ผ่านมาพี่หญิงใหญ่ดีต่อนางองค์หญิงสิบสามจึงไม่ใคร่ได้ใส่ใจในเรื่องนี้ เมื่อสงสัยว่าพี่สาวของตนเองจะสังหารสามีองค์หญิงสิบสามยิ่งคิดหนัก อย่างน้อยต้องระงับเหตุไม่ให้เกิด แผนการของนางในคืนนี้จึงเกิดขึ้น

ก่อนอื่นนางต้องนัดพี่หญิงใหญ่มาพบ อีกทั้งต่อมาให้อาชิงไปตามสามีบอกว่านางมีเรื่องต้องการคุยด้วย หลังจากนั้นก็วางแผนให้ทั้งคู่พบกันพูดคุยความในใจกันให้กระจ่าง

ที่ผ่านมาองค์หญิงสิบสามเข้าใจว่าเพราะสามีกับองค์หญิงใหญ่ไม่ได้มีโอกาสสนทนากันสองต่อสอง จึงทำให้หยางเอ้อหลางมองข้ามพี่หญิงใหญ่ไปบ้าง

แต่เมื่อได้สนทนากันองค์หญิงสิบสามเชื่อว่าไม่มีผู้ใดสามารถทนเสน่ห์แห่งสตรีอันดับหนึ่งแห่งแคว้นต้าชิงไปได้เป็นแน่

วันหน้าหยางเอ้อหลางได้แต่งพี่หญิงนางก็วางใจแล้ว ต่อไปหากชีวิตนางมีอันต้องดับสิ้นเขาจะได้มีคนเคียงข้างคอยปลอบโยน ไม่ได้เศร้าหมองจนเกินไป

แม้จะเจ็บปวดจนตนเองแอบร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดมาตั้งกี่หน องค์หญิงสิบสามก็ต้องทนรับให้ได้ หากพี่หญิงใหญ่ได้สนทนากับหยางเอ้อหลางแล้วความคิดที่จะสังหารสามีของนางคงถูกลบล้างไปด้วย