ตอนที่ 315
บทที่ 315 ความเข้าใจผิดในความเข้าใจผิด
October 22, 2026
ชายคนนั้นหัวเราะเยาะในคำพูด “มานี่ อย่ามาทำหน้าพะอืดพะอมแล้วแกล้งทำเป็นว่าฉันไม่รู้”
คำพูดของเขาทิ่มแทงทะลุไปที่ข้ออ้างของทอม ทอมหน้าซีดเล็กน้อยและรู้สึกอาย
พี่เฮลถามอีกครั้ง “บอกฉันสิ! แกต้องการนังผู้หญิงตัวน้อยคนนั้นจริง ๆ เหรอ?”
ทอมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำ “แน่นอน ผมต้องการเธอ แต่เธอดื้อมาก เธอไม่สนใจผมเลย”
พี่เฮลเลิกคิ้ว “ถ้าอย่างนั้นแกต้องการให้เธอเชื่อฟังแกใช่ไหม?”
ทอมเงยหน้าขึ้นอย่างงงงวย "แน่นอน"
พี่เฮลพยักหน้า “ในกรณีนี้ฉันจะสอนแนวทางให้แกเอง”
ทอมเงยหน้าขึ้น “แนวทางอะไร?”
ชายคนนั้นหยิบซองผงสีขาวออกมาจากกระเป๋า และวางไว้ตรงหน้าเขาแล้วกระซิบว่า “ใส่มันลงในแก้วของเธอ ฉันรับประกันว่าคืนนี้แกจะมีทุกสิ่งที่แกต้องการ”
ทอมหน้าซีดและฝืนยิ้ม “พี่เฮลหยุดเถอะ ผมจริงจังกับเธอ ถ้าผมทำแบบนี้ ต่อจากนี้เธอจะยังอยากคุยกับผมไหมล่ะ?”
เฮลยิ้มเยาะเย้ย “ แกไม่เข้าใจ ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาเพื่อเข้านอน ให้เธอดื่มซะและคืนนี้ทำในสิ่งที่แกต้องการ ในวันพรุ่งนี้มันก็สายเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!”
“ แต่…” ทอมยังคงลังเล
พี่เฮลพูดต่อ “เธอจะโกรธแกแน่นอนในช่วงสองสามวันแรก ในช่วงเวลานี้เพียงแค่อารมณ์ดีและเล้าโลมเธอเล็กน้อยใช้ลูกล่อลูกชนสิ อีกไม่นานเธอก็จะต้องยอมรับความจริง แล้วก็ยอมรับแกเช่นกัน ไม่ต้องกังวล ฉันพูดจากประสบการณ์มันจะไม่เป็นอันตรายต่อแก”
ทอมรู้สึกไม่สบายใจกับคำพูดของเขา เขาหันไปเห็นธารานั่งเงียบ ๆ พร้อมกับใบหน้าเรียบเฉยของเธอที่ย็นชา และเฉยเมยเหมือนดอกไม้ที่เรียบง่ายบนหิมะ
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเอื้อมไปหยิบถุงแป้งแล้วพยักหน้า “ดี งั้นผมจะฟังพี่!”
ดวงตาของพี่เฮลเป็นประกาย เขาตบไหล่ทอมและพูดอะไรอีกนิดหน่อย
ไม่น่าเชื่อว่าธาราจะรู้สึกเบื่อขณะที่นั่งอยู่คนเดียว หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เริ่มอยู่ไม่สุข
ในตอนนี้ทอมที่จากไปแล้วกลับมาพร้อมกับแก้วไวน์ และยิ้มเยาะ “ก่อนหน้านี้ผมเป็นคนหุนหันพลันแล่นและผมก็ใช้น้ำเสียงที่ไม่ดีกับคุณ ผมขอโทษ ดังนั้นอย่าถือสาผมนะโอเค?”
ธารามองเขาแล้วขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าครั้งนี้เขาคิดอะไรอยู่
“ตอนนี้คุณกำลังจะทำอะไร? เข้าประเด็นเถอะ!”
ทอมเห็นความพยายามของเขาที่ทำให้เธอพ่ายแพ้อีกครั้ง และรู้สึกอายเล็กน้อย
“ผมไม่ได้พยายามจะทำอะไรเลย ผมแค่อยากดื่มกับคุณ!”
หลังจากหยุดชั่วคราวเขากล่าวเสริม “ดูสิ ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ เราก็เป็นเพื่อนกันไม่ได้เหรอ? วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนของผม เมื่อคุณออกมาแล้ว ทำไมเราถึงมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกันไม่ได้ล่ะ? สีหน้าเย็นชาของคุณทำให้ผมเสียหน้ารู้ไหม?
“นอกจากนี้คุณทำให้ผมโกรธตั้งหลายครั้งด้วยคำพูดของคุณ แต่ผมไม่เคยเถียงกับคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ คราวนี้คุณเป็นคนสูงส่งและใจกว้าง คุณยกโทษให้ผมไม่ได้เหรอ?”
ธารายิ้มอย่างเย็นชา “ถ้าคุณเต็มใจคุยกับฉันก่อนหน้านี้ ฉันก็คงไม่ต้องมานั่งโกรธอยู่ตรงนี้หรอก!”
ทอม “ ... ”
ใบหน้าของเขาก็เย็นชาเช่นกัน และเขาก็พูดอย่างไม่พอใจว่า “วันนี้คุณไม่ได้วางแผนที่จะมาเผชิญหน้ากับผมหรอกเหรอ?”
ธาราพูดอย่างเย็นชา“ ฉันบอกคุณไปนานแล้วว่าเราไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ คุณเป็นคนที่มาจ้ำจี้จ้ำไชและหน้าด้านเองนะ ดังนั้นอย่ามาว่าฉันที่มีทัศนคติที่ไม่ดี พูดตามตรงทัศนคติของฉันถือว่าดีอยู่นะ ที่ยังไม่หันหลังกลับแล้วเดินจากไปตอนนี้เลย”
คำพูดของเธอทำให้การแสดงออกของทอมเย็นชาอีกครั้ง “คุณไม่รู้ว่าอะไรดีสำหรับตัวคุณเอง!”
ธารายิ้มอย่างประชดประชัน "คุณต้องการอะไร? วิธีการที่นุ่มนวลใช้ไม่ได้ผล ตอนนี้คุณเลยหันไปใช้การบังคับหรือไง? คุณจะบังคับตัวเองกับฉัน? อย่าลืมว่านี่คือที่สาธารณะ!”