บทที่ 441 กำจัด

ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม เขาพูดโดยไม่แสดงท่าทางใด ๆ “มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนที่อยู่ข้างบนเท่านั้นที่จะควบคุมลูกน้องของเขาด้วยวิธีนี้”

“อย่างนั้นเหรอ? แล้วทำไมเขาถึงไม่บอกคุณเกี่ยวกับเรื่องที่เขามอบหมายงานใหญ่อย่างการลอบสังหารกิดเดียนให้เอเวลิน คุณควรจะมีคุณสมบัติเหมาะสมกับงานนี้มากกว่าเธอ!”

สีหน้าของคาร์ลเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“คุณจะถูกไล่ออกหลังจากที่ทุกอย่างในตัวคุณหมดประโยชน์และเขาได้สิ่งที่คุณต้องการแล้ว! ฉันแค่เตือนคุณอย่างตรงไปตรงมา ในขณะที่คุณยังดูแลบ่อนไทเกอร์อยู่ สมมติว่าวันหนึ่งความลับเหล่านี้ถูกเปิดเผย เมื่อพิจารณาถึงวิธีการที่โหดเหี้ยมของสการ์เฟซและการทะเลาะวิวาทกับเอเวลินในอดีต คุณคิดว่าทุกอย่างมันจะจบลงที่คุณงั้นเหรอ?”

"พอ!"

จู่ ๆ คาร์ลก็ทุบโต๊ะอย่างแรงและยิงขึ้น เขาจ้องเธออย่างชั่วร้าย

“คุณกำลังพยายามทำให้พวกเราแตกกัน! คุณคิดว่าผมจะถูกคุณหลอกให้ทรยศต่อเจ้านายของผมงั้นเหรอ? ไร้เดียงสาเสียจริง ๆ !”

เนลล์ไม่พูดอะไร เธอมองเขาเงียบ ๆ

ลึกลงไปข้างใน เธอรู้ว่าคาร์ลกำลังลังเล!

ถ้าเขาฟังการวิเคราะห์ของเธออย่างใจเย็น และตกลงที่จะหารือเกี่ยวกับเงื่อนไขข้อตกลงของพวกเขา มันจะเป็นเธอแทนที่จะต้องพิจารณาขั้นตอนต่อไป ปฏิกิริยาที่เกินจริงของคาร์ลได้พิสูจน์ว่าความสงสัยของเธอถูกต้อง ความมั่นใจของเขาสั่นคลอน และเขาแค่พยายามที่จะปกปิดมัน!

เธอพูดไปกระแทกเขาในส่วนที่เจ็บที่สุด!

เนลล์ยิ้มอย่างง่ายดาย “คุณคิดมากเกินไป แน่นอนฉันไม่ได้พยายามให้คุณทรยศเจ้านายของคุณ อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงทุกอย่างแล้ว อย่างน้อยที่สุดคุณควรดูแลครอบครัวของคุณ มันไม่เจ็บที่จะให้อะไรกับตัวเองเพื่อถอยไปตั้งหลัก!”

เมื่อเธอพูดจบ เธอหยิบปากกาบันทึกออกมาแล้ววางลงบนโต๊ะ

“ไม่จำเป็นต้องกระตือรือร้นที่จะปฏิเสธ ทำไมคุณไม่ตัดสินใจหลังจากฟังเรื่องนี้”

มีแสงจาง ๆ ในดวงตาของคาร์ล เขานั่งลงหลังจากนั้นอยู่ครู่หนึ่ง เขาหยิบปากกาบันทึกขึ้นมาแล้วเปิดออก

เสียงที่คุ้นเคยมาจากปากกาบันทึก

มันเป็นเสียงของเอเวลิน!

ความจริงทุกอย่างที่เธอรู้เกี่ยวกับคาร์ลมาจากเอเวลิน เมื่อเธอมีคนส่งข้อความถึงเธอเมื่อคืนนี้

เธอไม่รู้ว่าอะไรกระตุ้นให้เอเวลินบอกเรื่องทั้งหมดนี้กับเธอ เธอคิดว่าเธอน่าจะมีแรงจูงใจในการทำเช่นนั้น

เมื่อถึงจุดนั้น เอเวลินไม่มีเหตุผลที่จะโกหกเธอ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะเสี่ยงครั้งนี้

ปากกาบันทึกนี้เป็นหนึ่งในสิ่งของที่เอเวลินมอบให้เธอเมื่อคืนก่อน

รายละเอียดภายในนั้นไม่น่าประหลาดใจนัก แม้แต่เนลล์และกิดเดียนก็ตกใจมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้

ตามที่คาดไว้ เมื่อคาร์ลฟังเนื้อหาจบ คำว่าช็อคก็ไม่สามารถแสดงความเห็นของเขาได้

“คุณรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับบันทึกนี้?”

คาร์ลเริ่มคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขามองดูเนลล์ด้วยสีหน้าที่พูดไม่ถูก โดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ

เนลล์ยิ้มออกมา ดวงตาสีเข้มของเธอส่องประกายระยิบระยับ

เธอวางปากกาบันทึกลงบนโต๊ะและพูดเบา ๆ ว่า “มอบสิ่งนี้ให้สการ์เฟซ เชื่อฉันเถอะว่าเมื่อสการ์เฟซฟังบันทึกนี้ ต่อจากนี้ไปมันจะเป็นการดีสำหรับคุณ คุณจะไม่ต้องรับใช้คนอื่นอีกต่อไป!”

ริมฝีปากของคาร์ลสั่น หน้าซีดเล็กน้อย

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เข้าสู่ท่าทางที่เคร่งขรึมอีกครั้ง เขารวบรวมท่าทางที่สงบที่สุดเท่าที่จะทำได้ในขณะนั้นและหันไปหาเนลล์

“คุณให้ข้อมูลผมมาเยอะขนาดนี้ คุณจะได้อะไรจากสิ่งเหล่านี้?”

เมื่อเนลล์เห็นว่าเขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ความสุขก็เผยผ่านดวงตาของเธอ

เธอตอบว่า “ฉันต้องการให้คุณแนะนำฉันให้รู้จักกับสการ์เฟซ บอกเขาว่าฉันอยากพบเขา”

คาร์ลเลิกคิ้ว “คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครบนโลกนี้? คุณพยายามทำอะไรให้สำเร็จด้วยตัวคุณเองทั้งหมดนี้งั้นเหรอ?”

“ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องของคุณ!”

เนลล์หยิบปากกาขึ้นมาจากโต๊ะ จดชื่อของเธอลงบนกระดาษ แล้วยื่นให้

“ถ้ามีอะไรให้โทรหาฉัน”

เธอลุกขึ้นและจากไปหลังจากนั้น

--

เมื่อเนลล์เดินออกจากบ่อนไทเกอร์แห่งนี้ เธอเหลือบมองนาฬิกาข้อมือของเธอ เป็นเวลาสี่โมงเย็น

เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โชคดีที่ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

แมทธิวขับรถไปทั้งสองคนขึ้นรถ ทั้งสามคนกลับมาที่โรงพยาบาลด้วยกัน

เมื่อพวกเขามาถึงโรงพยาบาล พวกเขาเห็นพ่อบ้านของตระกูลกริฟฟินยืนอยู่นอกห้องผู้ป่วย

เธอแปลกใจเล็กน้อย เธอเลิกคิ้วแล้วเดินไป