บทที่ 532 งานเลี้ยงครอบครัว

“หือ บอสหมายความว่ายังไง”

ขณะที่จอห์นนึกถึงคำพูดของโคลอี้ เขาก็ขมวดคิ้ว “ไม่มีอะไร แค่ให้เป็นพิธี”

พูดเสร็จก็วางสายไป

วิธีการของเขาที่จะจัดการกับโลกของตระกูลเขา ไม่เหมาะกับผู้หญิงที่รู้เยอะ เพื่อไม่ให้เธอตกใจ ดังนั้นการไปโรงพักจึงเป็นเพียงพิธีการเพื่อไม่ให้เธอวิตกกังวล

…

จอห์นทำตามที่เขาพูด คืนนั้นเขานอนในห้องรับแขกจริง ๆ

วันรุ่งขึ้น โคลอี้ตื่นสาย เธอออกไปเดินเล่นรอบ ๆ วิลล่าทั้งหลัง แต่ไม่พบจอห์น เขาอาจจะไปทำงานที่ออฟฟิศแล้ว

โคลอี้รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย การได้อยู่ตามลำพังในวิลล่าหลังใหญ่ ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับเธอที่จะรู้สึกว่างเปล่า เธอกลับไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำ แต่ทันทีที่เธออาบเสร็จ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น มันคือจอห์น

ขณะที่เธอนั่งลงเพื่อรับสาย เสียงที่ลึกและเซ็กซี่ของจอห์นก็เข้ามาในหูของเธอ “คุณตื่นหรือยัง?”

โคลอี้หน้าแดงเล็กน้อย จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ตั้งใจจะนอนจนถึงเวลานี้ ปกติเธอนอนน้อยมาก แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอหลับสบายมากเมื่อคืนนี้ เธอแลบลิ้นออกมา

“เที่ยงนี้อยากกินอะไร?”

โคลอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งและจิตใต้สำนึกคิดว่าเขาคงหมายถึงว่าเขาจะกลับมาเพื่อทานอาหารกลางวัน เธอจึงพูดว่า "อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ ฉันกินได้ทุกอย่าง"

“คุณอย่าประชดผมสิ เลือกอะไรซักอย่าง ผมจะส่งคนไปส่งให้คุณ”

จากนั้นเธอก็คิดได้ว่าเขาจะไม่กลับมา เขาจะคงกินด้วยตัวเอง

“แค่อะไรเบา ๆ ฉันไม่ใช่คนกินจุ”

จอห์นคร่ำครวญและไม่พูดอะไรอีก

เขาเงียบ และโคลอี้ไม่มีหัวข้อใด ๆ ให้เอ่ยถึง เธอจึงเงียบไปครู่หนึ่ง เมื่อเธอสงสัยว่าเขาวางสายไปหรือเปล่า เธอก็ได้ยินจอห์นพูดว่า “มีคนจะมาส่งของใช้กับเสื้อผ้าประจำวันไปให้ในตอนบ่าย ดูให้แน่ใจว่าคุณได้รับพวกมัน "

โคลอี้พยักหน้า แต่แล้วเธอก็รู้ว่าเขาไม่เห็นปฏิกิริยาของเธอ ดังนั้นเธอจึงตอบว่า “โอเค”

ด้วยคำตอบของเธอ อีกฝ่ายก็เงียบอีกครั้ง

เธอรู้สึกสับสนเล็กน้อย เขาเป็นอะไรหรือเปล่า เขาว่างงานเกินไปหรือไง ทำไมเขาถึงเงียบหลังจากโทรหาเธอ

หลังจากเงียบอยู่นาน เธออดไม่ได้ที่จะถามอย่างไม่มั่นใจ “มีอะไรอีกไหม ถ้าไม่มี ฉันจะวางสาย”

ปลายสายโทรศัพท์ยังคงไร้เสียง นานมากจนเธอได้ยินเขากระซิบว่า “ตอนบ่ายสี่โมง ผมจะพาคุณไปหาสไตลิสต์ แล้วคุณก็จะไปกับผมด้วย เราจะไปงานเลี้ยงตระกูลในตอนเย็น”

โคลอี้ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ตระหนักว่างานเลี้ยงของตระกูลเขาหมายถึงอะไร มันคือการประกาศความสัมพันธ์ของพวกเขาใช่ไหม

เธอหน้าแดง และหลังจากลังเล เธอกระซิบ "มันเร็วเกินไปหรือไง?"

คำพูดของเธอทำให้จอห์นประหลาดใจครู่หนึ่ง ทันใดนั้นอารมณ์ทั้งหมดก็ดีขึ้น มุมคิ้วและดวงตาของเขาถูกแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มสนุกสนานที่ไม่อาจต้านทานได้ แม้ว่าเธอจะแสดงความคิดเห็นว่ามันเร็วเกินไป แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธเขาโดยตรงเช่นกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงจริง ๆ! ดูเหมือนเธอก็รู้ว่าเขาดีกับเธอ

ด้วยความยินดี เขาตัดสินใจที่จะตีในขณะที่เหล็กยังร้อนอยู่ ดังนั้นเขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ยังไงก็เถอะ เรามีทะเบียนสมรสของเราแล้ว ไม่ช้าก็เร็ว เราก็ต้องประกาศให้รู้อยู่ดี”

โคลอี้ยังคงลังเล "แต่"

จอห์นพูดติดตลกว่า “อะไรอีก คุณเป็นภรรยาที่น่าเกลียดน่ากลัว จนไม่อยากเจอญาติสามีเลยเหรอ”