บทที่ 533 เทคนิคดี ๆ

จอห์นหยุดแล้ว แต่ริมฝีปากของเขายังคงแนบชิดกับเธอ และมีอารมณ์ขันในคิ้วและดวงตาของเขา ขณะที่เขาถามเบาๆ ว่า “มันยังเจ็บอยู่หรือเปล่า?”

โคลอี้ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะรู้ว่าเขากำลังถามเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บที่เข่าและข้อเท้าของเธอ เธอจึงส่ายหัวอย่างรวดเร็ว "ไม่เจ็บแล้ว"

อันที่จริงอาการบาดเจ็บไม่ร้ายแรงมาก หลังจากทานยาไปเมื่อวานนี้ วันนี้เธอรู้สึกดีขึ้นมาก

อย่างไรก็ตาม จอห์นยังคงไม่สบายใจ เขายกกระโปรงยาวของเธอขึ้นเล็กน้อยเพื่อดูข้อเท้าและเข่าของเธอ เขาเห็นว่าข้อเท้าของเธอไม่บวมแล้ว และถึงแม้จะยังมีผ้ากอซอยู่บนเข่า แต่ก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ดูเหมือนเมื่อคืนนี้ ทำให้เขาโล่งใจ

“ผมจะขอให้คริสเตรียมรองเท้าส้นเตี้ยให้คุณนะ เราจะไปโชว์หน้าตาแล้วกลับบ้านทันที”

โคลอี้รู้สึกประหม่าเล็กน้อย “แค่นั้นเองเหรอ”

เนื่องจากเธอสูงเพียง 1.65 เมตร เธอจะดูเตี้ย ถ้าใส่รองเท้าส้นเตี้ยจริงไหม? และมันเป็นงานเลี้ยงของตระกูล! จะเป็นอย่างไรถ้าผู้เฒ่าเห็นเธอ

จอห์นแค่ขยี้ผมเหมือนเธอยังเด็ก "ไม่ต้องกังวล" แล้วเขาไม่พูดอะไรอีก

เนื่องจากเขายังคงนิ่งอยู่ โคลอี้จึงหันไปมองออกไปนอกหน้าต่างรถ

เมืองหลวงในเดือนตุลาคมอากาศเย็นอย่างเห็นได้ชัด และใบของต้นเพลนสองสามต้นบนถนนก็มีสีเหลืองเล็กน้อย ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพวกเขาออกไป หลังจากที่พวกเขาตกลงมาอย่างเคร่งขรึม เธอเม้มริมฝีปาก รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เมื่อคิดถึงการพบสมาชิกในครอบครัวของจอห์นในภายหลัง

ไม่นานรถก็จอดที่หน้าสโมสรชื่อดังแห่งหนึ่ง

ทั้งสองลงจากรถ และได้รับการต้อนรับจากชายหน้าตาบูดบึ้ง เมื่อเขาเห็นจอห์น ดวงตาของเขาเป็นประกายทันที

“โอ้ คุณชายฟอสเตอร์ วันนี้ลมอะไรพัดพาท่านมาที่นี่” ชายคนนั้นทักทายเขาอย่างมีความสุข

เมื่อเขาพูดจบ เขาสังเกตเห็นโคลอี้อยู่ข้างหลังจอห์น อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็อ้าปากกว้างราวกับว่าเขาได้ค้นพบโลกใหม่ “พระเจ้า! ถ้าผมจำไม่ผิด นั่นคุณผู้หญิงหรือเปล่า? คุณหาผู้หญิงเจอแล้วเหรอ?”

จอห์นขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกรำคาญเขาเล็กน้อย เขาเห็นดวงตาของเขาเลื่อนไปมารอบ ๆ ตัวของโคลอี้ หัวใจของโคลอี้เต้นแรง และเธอก็อดไม่ได้ที่จะพิงจอห์น

"จิ๊ ๆ ผู้หญิงคนนี้ดูดีเยี่ยมเลย เธอเป็นใครกัน"

ในที่สุดจอห์นก็ทนไม่ไหวแล้ว เขาจึงพูดด้วยความโกรธว่า “คริส! พอแล้ว!”

คริสตกใจเล็กน้อย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่จอห์นพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่รุนแรง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถตอบสนองได้ชั่วขณะหนึ่ง

จอห์นเพิกเฉยต่อเขา และสะกิดโคลอี้เบา ๆ เพื่อแนะนำเธอ “เธอคือภรรยาของผม คุณต้องแปลงโฉมเธอเป็นการส่วนตัว แต่เธอควรจะดูอนุรักษ์นิยมมากขึ้นอีกสักนิด"”

ภรรยาของเขาเหรอ

คริสเห็นได้ชัดว่ารู้สึกว่าสมองของเขาไม่ทำงานในวันนี้ เขาจ้องที่โคลอี้อย่างตะลึงงัน และเห็นว่าเธอกำลังยิ้ม ขณะที่เธอพูดอย่างสุภาพว่า “ขอบคุณ”

เขาโบกมืออย่างรวดเร็ว “ไม่เป็นไรหรอก ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ช่วยจัดสไตล์ให้คุณนายฟอสเตอร์”

จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่พื้นที่วีไอพีระดับสูงที่ชั้นบน และพูดว่า "ตามผมมา"

โคลอี้หันไปมองที่จอห์น และหลังจากได้รับพยักหน้าจากเขา เธอก็เดินตามคริสขึ้นไปชั้นบน

คริสสมควรที่จะถูกเรียกว่าเป็นนักมายากลระดับนานาชาติ หลังจากการเปลี่ยนแปลงของเขาในอีกสองชั่วโมงต่อมา เมื่อโคลอี้มองดูหญิงผู้สูงศักดิ์ และสง่างามในกระจก เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอคือตัวเธอเอง

คริสได้เลือกชุดเดรสสีขาวคอวีลึกสำหรับเธอ คริสตัลสีแดงเล็ก ๆ จำนวนมากบนนั้นเพิ่มสีสันที่สดใสให้กับฐานที่สีธรรมดา ผมของเธอถูกยกขึ้นสูง ดูเหมือนเบามาก แต่จริง ๆ แล้วถูกมัดอย่างระมัดระวัง แม้ว่าการแต่งหน้าของเธอจะบางเบา แต่เมื่อจับคู่กับต่างหูทับทิมแล้ว เธอก็ดูทั้งสูงส่งและบริสุทธิ์

เธอมึนงงเล็กน้อย เพื่อสนองความต้องการที่ดูโบราณของจอห์น คริสจึงเพิ่มผ้าคลุมไหล่สีขาวให้กับชุดของเธอ โดยปกปิดไหล่ที่เปลือยเปล่าของเธอ ซึ่งทำให้เธอดูน่าหลงใหลยิ่งขึ้นไปอีก