บทที่ 646 ต่อสู้กับความชั่วด้วยความชั่วร้าย

แม่แคทซ์คงเหนื่อยจากการร้องไห้ เธอไม่มีแรงจะร้องไห้อีกต่อไป

ลูซี่ แคทซ์กลัวว่าอารมณ์ของแม่จะส่งผลต่อสุขภาพของเธอ เธอจึงไปเทน้ำอุ่นหนึ่งแก้วแล้วขอให้เธอดื่ม

เธอใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนจะถามด้วยความเป็นห่วง “แม่ รู้สึกอย่างไรบ้าง สบายดีไหม?”

แม่แคทซ์พยักหน้า "แม่สบายดี"

เธอหยุดชะงักก่อนที่แม่แคทซ์จะมองไปที่ ลูซี่และยิ้มอย่างมีความสุข "วันนี้ความฝันอันยาวนานของแม่ได้สำเร็จแล้ว หลังจากที่ต้องรอมานานหลายปี มันรู้สึกดีเกินกว่าจะเชื่อว่ามันคือความจริง แม่มีความสุขเกินไป ดังนั้นลูกก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับแม่แล้วนะ"

แม้ว่าลูซี่จะพยักหน้า แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะปลอบแม่ของเธอ

“แม่คะ ดีใจด้วยนะคะ ตราบใดที่แม่มีความสุข ทุกอย่างมันคุ้มค่า”

แม่แคทซ์เงียบไปครู่หนึ่งแล้วเธอก็ถามว่า "ลูกทำให้ เซซิลที่สี่ยอมเซ็นสัญญานี้ได้อย่างไร?"

ถ้าลูซี่รู้จักเซซิลที่สี่ แล้ว แม่แคทซ์ก็รู้จักเขาดีกว่าลูซี่เสียอีก

เธอรู้ดีว่าชายคนนั้นเป็นคนที่ขี้โกงจริง ๆ

เมื่อเซซิลที่สี่ถูกตัดสินประหารชีวิต เหลือแต่เพียงแค่รอความตายเท่านั้น ถ้าเขายังสร้างปัญหาให้ทั้งคู่ได้ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขาคงจะทำมันอย่างแน่นอน

ดังนั้นในความเห็นของเธอ เซซิลที่สี่จึงไม่เห็นด้วยกับการหย่าร้างครั้งนี้อย่างง่าย ๆ

ความจริงก็เป็นไปตามที่เธอคาดไว้

อย่างไรก็ตาม ในโลกนี้ ภูเขาลูกหนึ่งย่อมสูงกว่าอีกลูกหนึ่งเสมอ

ลูซี่บอกทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้แม่แคทซ์กับที่เรือนจำในวันนั้นฟัง

หลังจากที่แม่แคทซ์ได้ฟัง ร่างกายของเธอก็หยุดนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมา

“ขอบคุณ ที่คิดขู่เขาด้วยเรื่องนี้”

ลูซี่หัวเราะอย่างภาคภูมิใจ

“แน่นอน คนอย่างเขาโลภและกลัวความตาย ยิ่งแม่ให้ประโยชน์กับเขามากเท่าไร เขาก็ยิ่งกดดันแม่มากยิ่งขึ้น การจะรับมือกับคนประเภทนี้ แม่จะต้องใช้วิธีการที่โหดเหี้ยมที่สุด เขากลัวการเจ็บที่สุดใช่ไหม? ถ้าเขาไม่เซ็น หนูจะไม่ปล่อยให้เขาตาย และส่งคนไปเฝ้าเขาทุกวันแทน เขาจะต้องทนกับการเสพติดของเขา และฉันจะเอาคนมาตี ให้มันขึ้นมาเป็นครั้งเป็นคราวโดยไม่ฆ่ามัน แค่ทุบตีมันให้ตายไปครึ่งหนึ่งแล้วปล่อยให้เขาได้ลิ้มรสความเจ็บปวดเป็นพัน ๆ บาดแผล ฉันจะทำให้เขารู้สึกว่าการมีชีวิตนั้นเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย”

แม่แคทซ์ยิ้ม ขณะที่เธอพูดว่า "ขอโทษที่รบกวนลูกนะ"

เธอรู้ว่าลูซี่เป็นคนแบบไหน ถ้าไม่ใช่เพื่อตัวเธอเอง ลูซี่คงทำแบบนั้นไม่ได้

ลูซี่ถอนหายใจ

เธอเอื้อมมือออกไปจับมือแม่ของเธอแล้ววางลงบนฝ่ามือของเธอ

“แม่คะ หยุดบอกหนูว่าขอโทษหรือขอบคุณและอะไรก็ตาม หนูเป็นลูกสาวของแม่ แม่เลี้ยงดูหนูตั้งแต่อายุยังน้อย และยังปกป้องหนูอย่างดีในยามยากลำบากเช่นนี้ แม่ไม่เคยปล่อยให้ใครตีหนู และแม่ก็ไม่ปล่อยให้หนูได้รับอันตรายใด ๆ อันที่จริงหนูควรเป็นคนขอบคุณ”

ลูซี่รู้สึกอย่างแท้จริงว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่เธอเติบโตมากับพ่อเลี้ยงที่เจ้าเล่ห์ แต่นอกเหนือจากการใช้ชีวิตที่ประหยัด เธอไม่เคยได้รับอันตรายทางร่างกายเลย

เซซิลคนที่สี่พ่ายแพ้แม่แคทซ์ แต่ไม่กล้าตีลูซี่

นั่นเป็นเพราะ แม่แคทซ์เคยยืนต่อหน้าเซซิลที่สี่ด้วยมีดในมือของเธอ และบอกเขาว่าไม่สำคัญว่าเขาปฏิบัติต่อตัวเองอย่างไร

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขากล้าแม้แต่จะจับผมเส้นเดียวบนหัวลูกสาวของเธอ เธอจะต้องตายไปพร้อมกับเขา!

นี่แสดงให้เห็นว่า แม่แคทซ์รักลูกสาวคนเดียวของเธอมากแค่ไหนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

เป็นเพราะคำขู่ของเธอทำให้เซซิลที่สี่ไม่กล้าทำขั้นตอนสุดท้ายนั้น

อันที่จริง เขาทำร้ายลูซี่หลังจากแม่แคทซ์ป่วยเท่านั้น และลูซี่ก็ออกมาทำงานเอง

ทุกครั้งที่เธอคิดถึงสิ่งนี้ ลูซี่ก็รู้สึกมีอารมณ์อ่อนไหว

ทั้งสองนั่งคุยกันอีกนานจนเกือบเย็น จากนั้นพวกเขาก็ลงไปทานอาหารเย็นที่ชั้นล่าง

วันรุ่งขึ้น ลูซี่กังวลว่าแม่ของเธอจะเบื่อที่บ้าน เธอจึงพาเธอออกไปซื้อของ

แม้ว่าร่างกายของแม่แคทซ์จะยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ แต่ก็ดีสำหรับเธอที่จะออกไป