บทที่ 662 ออกไปเดินเล่น

เมื่อเทียบกับคนเหล่านั้น แค่นี้ลูซี่ก็พอใจแล้ว

เมื่อคิดเช่นนี้ เธอก็ส่ายหัว

"ฉันไม่เหนื่อย ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้น?”

โจเอลขมวดคิ้ว

ลูซี่เห็นว่าเขาดูไม่มีความสุขและอธิบายว่า “ฉันชอบการแสดง ฉันชอบงานที่บริษัทจัดให้ ดังนั้นแม้ว่าฉันต้องทำงานหนัก แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเลย

“ฟังนะ ฉันยังเด็กและอยู่ในวัยที่เหมาะสมที่จะไล่ตามความฝัน ฉันยังไม่ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเลย ฉันหวังว่าเมื่อฉันแสดงต่อไปอีกแปดถึงสิบปี ฉันจะสามารถได้รับรางวัลได้สักครั้ง เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น บางทีฉันอาจจะพอใจแล้วก็ได้”

โจเอลอดไม่ได้ที่จะยิ้มให้กับคำพูดของเธอ

“เพราะแบบนี้ใช่ไหม คุณถึงทำงานหนักและทำมาก ๆ ก็เพราะว่าคุณกำลังใฝ่หาสิ่งนั้น”

เมื่อลูซี่เห็นว่าเขาดูเหมือนจะคิดน้อยๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอก็พ่นลมออกมาเบา ๆ

“อย่าสบประมาทความฝันของคนอื่นสิ แม้ว่ามันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ก็สำคัญมากสำหรับเรา”

โจเอลมองดูท่าทางจริงจังของเธอและยิ้ม

เขาเอื้อมมือไปลูบหัวเธอ “ใช่ มันสำคัญ คุณโดดเด่นมาก ดังนั้นคุณจะประสบความสำเร็จไม่ช้าก็เร็ว”

ลูซี่ยิ้มอย่างภาคภูมิใจอีกครั้ง “แน่นอน ฉันจะทำมัน”

โจเอลไม่พูดต่อในหัวข้อนี้อีกต่อไป เขาลูบผมของเธอโดยคิดว่าพวกเขาไม่ได้ออกไปไหนด้วยกันมานานมากแล้ว

ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “ในเมื่อคุณมีวันหยุดสามวัน ทำไมผมไม่พาคุณออกเที่ยวสักที่ล่ะ?”

ลูซี่ประหลาดใจแต่ก็ตื่นเต้น “ได้สิ เราจะไปไหนกันดีล่ะ?”

โจเอลจูบเธอที่ริมฝีปาก “เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้”

วันถัดไป

ลูซี่ตื่นเช้ามากเพราะโจเอล

เธอไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปไหน พวกเขาขึ้นรถและขับต่อไปอีกประมาณสี่สิบนาที ก่อนจะถึงหน้ารีสอร์ทบนภูเขา

ตอนนั้นเองที่เธอร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ

“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยากมาที่นี่”

ชื่อของรีสอร์ทบนภูเขาแห่งนี้เรียกว่าฟูลมูนเมาเท่น รีสอร์ทที่นี่ สามารถมองเห็นแสงไฟของเมืองทั้งเมืองในตอนกลางคืน และยังสามารถเห็นดวงดาวกับดวงจันทร์ที่สว่างไสวเมื่อมองขึ้นไป

นี่เป็นสิ่งที่หาได้ยากในเมืองสมัยใหม่อย่างเมืองหลวง ดังนั้นรีสอร์ทแห่งนี้จึงเป็นที่นิยมอย่างมาก

โจเอลยิ้ม “ผมไม่รู้ว่าคุณอยากมาที่นี่ ผมแค่คิดว่าทิวทัศน์ที่นี่สวยและคุณก็น่าจะชอบ ผมเลยพาคุณมาที่นี่”

ลูซี่ยิ้มและจูบเบา ๆ ที่แก้มเขา “ขอบคุณสำหรับของขวัญ”

โจเอลรับของขวัญด้วยรอยยิ้ม

เนื่องจากเป็นทริปส่วนตัว เว้นแต่ว่าคน ๆ นั้น จะมีบัตรวีไอพี พวกเขาจะไม่สามารถเข้าได้แม้ว่าจะมีเงินก็ตาม

ดังนั้นทั้งสองจึงเดินจูงมือกันโดยไม่ต้องกลัวว่าใครจะเห็นพวกเขา

โจเอลได้จองห้องพักไว้แล้ว ทั้งสองมาถึงเวลาสิบโมงเช้า

อย่างแรก พวกเขากลับไปที่ห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและพักผ่อนเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาก็ออกไปด้วยกัน

ในเวลานี้ก็เป็นเดือนมิถุนายนแล้ว

เป็นช่วงเริ่มต้นของเดือนที่ร้อนที่สุดของปี และลูซี่สวมชุดฤดูร้อนที่มีสายสปาเก็ตตี้สีขาวพร้อมรองเท้าแตะ

มันเป็นสไตล์วันหยุดที่ค่อนข้างสบาย ๆ

ในทางกลับกัน โจเอลยังคงสวมลุคที่เป็นทางการเหมือนกันกับเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขายาวสีดำและรองเท้าหนัง

สิ่งเดียวที่แตกต่างคือเขาไม่ได้จัดทรงผมอย่างพิถีพิถันเหมือนปกติตอนที่เขาทำงาน ผมของเขาตกลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ โดยมีผมเป็นเส้นเล็ก ๆ เรียงอยู่ที่มุมตาของเขา เผยให้เห็นความรู้สึกที่เยือกเย็นและมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ

ทั้งสองเดินไปตามถนน ชายหนุ่มรูปงามและหญิงสาวผู้มีเสน่ห์ผสมผสานกันราวกับเป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ที่สวยงาม