บทที่ 668 เป็นผู้แพ้ที่สง่างาม

ในท้ายที่สุด ลูซี่ทำได้เพียงตั้งเงื่อนไขอย่างกว้าง ๆ “แล้วใครก็ตามที่แพ้จะต้องสัญญากับผู้ชนะอย่างหนึ่ง ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ผู้แพ้จะปฏิเสธไม่ได้”

ดวงตาของโจเอลเป็นประกายกับคำพูดนั้น

เขาหรี่ตาและหัวเราะอย่างชั่วร้าย

“คุณจริงจังไปไหม?”

ลูซี่ไม่รู้ว่าเธอขุดหลุมให้ตัวเองกระโดดลงไปเองหรือเปล่า

เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “แน่นอน ลูกผู้ชายตัวจริงจะไม่คืนคำ! ใครโกงเป็นหมา!”

โจเอลหัวเราะออกมา “ตกลง ในเมื่อคุณต้องการที่จะเดิมพัน ผมจะเล่นกับคุณเอง”

ดังนั้นทั้งสองจึงเตรียมการต่อสู้ เพื่อเริ่มเดิมพันสองลูกสุดท้าย

จู่ ๆ ลูซี่ก็นึกถึงปัญหาทันที “เดี๋ยวก่อน ถ้าเราทั้งคู่ทำประตูได้ล่ะ?”

โจเอลกล่าวว่า “ไม่เป็นไร เราจะทำต่อไปจนกว่าจะมีใครทำคะแนนไม่ได้ และคนนั้นก็แพ้”

ลูซี่คิดเกี่ยวกับมันและรู้สึกว่าไม่เป็นไร มันก็ยุติธรรมดี

ดังนั้นเธอจึงตกลง

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มรอบใหม่

โจเอลทำประตูได้ลูกแรก

ลูซี่ก็ไม่มีข้อยกเว้น หลังจากประสบกับความกังวลสองสามรอบก่อนหน้านี้ สภาพจิตใจปัจจุบันของเธอก็คงที่และเธอก็ทำคะแนนได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ไม่มีโชคสำหรับลูกที่สอง

โจเอลทำคะแนนได้ตามปกติโดยไม่มีอุปสรรค แต่ลูซี่ปรับทิศทางผิด และลูกบอลก็ออกนอกเส้นทางและไม่ลงหลุม

เธอมองไปที่ลูกกอล์ฟและเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

เธอรู้สึกไม่ดี มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

โจเอลมีความสุขทันที เมื่อเห็นว่าลูกไม่เข้า

ขณะยืนอยู่ที่นั่นกับไม้ตี เขาหัวเราะ “เป็นยังไงบ้าง? คุณยอมรับความพ่ายแพ้ได้หรือยัง?”

ลูซี่ย่นจมูกด้วยความไม่พอใจและพูดว่า “อันนี้ไม่นับ ลมแรงเกินไปแล้วมันก็พัดลูกไป”

“เฮอะ” โจเอลหรี่ตาลงแต่ไม่ได้โต้แย้ง “ก็ได้ ถ้าคุณบอกว่ามันเป็นเพราะลมก็คือลม อีกรอบไหม?”

ลูซี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะเห็นด้วยกับเธออย่างชัดเจน

พระอาทิตย์ส่องแสงแล้ว ลมมาจากไหนกัน? เห็นได้ชัดว่าเธอปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้

อย่างไรก็ตาม ชายคนนั้นไม่ได้เปิดเผยให้เธอได้รู้ ดังนั้นเธอจึงเล่นตามอย่างเป็นธรรมชาติ

ดังนั้นเธอจึงยิ้มอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ใช่ อีกครั้งหนึ่ง”

เธอไม่รู้เลยสักนิดว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของกับดักของชายคนนี้

เหตุผลที่เขาตามใจเธอ เพราะว่าเธอไม่สามารถหาข้อแก้ตัวที่จะไม่ทำตามสัญญาของเธอได้อีกต่อไป เมื่อเธอแพ้ในตอนท้าย

เห็นได้ชัดว่าลูซี่แพ้ในสองสามรอบถัดไป

ข้อแก้ตัวทั้งหมดที่เธอสามารถหาได้จึงหมดลง แต่ราวกับว่าเทพีแห่งโชคไม่ได้มาเยี่ยมเธออีกต่อ และทอดทิ้งเธอไป ต่อให้พยายามแค่ไหนเธอก็ไม่สามารถทำคะแนนได้

อันที่จริง สิ่งที่เธอไม่รู้คือเธอเล่นมาเกินชั่วโมงแล้ว พลังงานทางกายภาพของคนปกติจะลดลง

แม้ว่าเธอจะยังมีพละกำลัง แต่แรงที่กล้ามเนื้อของเธอนั้น ไม่สามารถทำได้อย่างแม่นยำเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

นั่นคือเหตุผลที่เธอพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อย่างไรก็ตาม มันแตกต่างออกไปสำหรับโจเอล อย่างแรกเลย เขาออกกำลังกายเยอะมาก ดังนั้นการออกกำลังกาย 1 ชั่วโมง จึงไม่มีความหมายสำหรับเขา

นอกจากนี้ ลูซี่เล่นเกมนี้มานานแค่ไหนแล้ว? ผู้ชายคนนี้เล่นมาหลายปีแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่เหมาะกับเขาเลย

ดังนั้นในท้ายที่สุด ลูซี่จึงเชื่อมั่นอย่างสมบูรณ์ว่าเธอแพ้โจเอลแล้ว

ตอนนี้เธอรู้สึกเหนื่อยและไม่มีเรี่ยวแรงที่จะแข่งขันอีกต่อไป ดังนั้นเธอจึงยอมรับความพ่ายแพ้