บทที่ 719 ตื่นตระหนกเต็มที่

เขาอาจจะเธอที่นี่โดยบังเอิญและรีบมาที่นี่เพื่อพยายามช่วยเธอ?

เนลล์ปล่อยให้จินตนาการของเธอโลดแล่นและรู้สึกว่าเปลือกตาของเธอหนักอึ้ง ไม่นานเธอก็หลับสนิท

ในขณะเดียวกัน อีกฝ่ายก็ทำได้ไม่ดีเช่นกัน

ภายในตัวเมือง

เฟิงเฉียววิลล่า

กิดเดียนไม่ได้นอนมาสองวันเต็มแล้ว

เขานั่งหน้าคอมพิวเตอร์ด้วยดวงตาแดงก่ำ ดูเหมือนว่าเขาจะควบคุมบางสิ่งจากระยะไกล

หลังจากผ่านไปสองวันสองคืน ใบหน้าที่หล่อเหลาและดูแลเป็นอย่างดีตอนนี้ก็มีขนตอที่ยังไม่ได้โกน ดวงตาของเขาเป็นรอยลึก เนื่องจากความอ่อนล้าอย่างแท้จริง และการแสดงออกของเขาว่างเปล่าราวกับทะเลทรายซาฮาร่า

โทรศัพท์ของกิดเดียนดังขึ้นและเขาก็หยิบขึ้นมา “มันเป็นยังไงบ้าง? มีข่าวอะไรไหม?"

เสียงผิดของแมทธิวมาจากอีกด้านหนึ่ง “ผมเสียใจด้วยครับท่านประธาน เรายังไม่ได้ข้อมูลใด ๆ”

“ไร้ประโยชน์!”

เส้นเลือดปรากฏบนหน้าผากของกิดเดียนขณะที่เขาคร่ำครวญด้วยความโกรธ

ผ่านไปครู่หนึ่งและเขากล่าวว่า “เก็บของซะ นายจะไปค้นหากับฉัน!”

อีกด้านหนึ่ง แมทธิวแปลกใจ "ท่านประธาน นั่น”

“ช่างมัน!”

กิดเดียนไม่ให้โอกาสเขาประท้วงและวางสายทันทีหลังจากพูดแบบนั้น

หลังจากวางสาย เขาก็คว้าเสื้อคลุมและเดินออกไป

เมื่อเขาลงไปที่ชั้นล่าง กิดเดียนสังเกตเห็นว่าออร์คิดและสาวใช้คนอื่น ๆ พาวีมอนด์และลิซซี่มารอที่ห้องนั่งเล่น

เมื่อเด็ก ๆ เห็นเขาลงมา ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความหวัง ขณะมองดูเขา

เนลล์ควรจะกลับมาเมื่อสองสามวันก่อน แต่กลับหาไม่พบ พวกเขาไม่สามารถซ่อนความจริงนั้นได้

วิมอนด์ยังเด็กอยู่ อาจจะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ลิซซี่ไม่ไร้เดียงสาอีกต่อไป เธอมองดูพ่อของเธอ และเขาไม่ได้นอนมาสองวันแล้ว และเธอรู้ว่ามีอะไรผิดปกติ

ตาของเธอแดงก่ำราวกับว่าเธอเคยร้องไห้มาก่อน เมื่อเห็นกิดเดียนลงมา เธอจึงรีบวิ่งไปหาเขา

"พ่อ!"

ลิซซี่กระโดดเข้าไปกอดพ่อของเธอและเกาะขาของเขาไว้ แล้วถามว่า “แม่จะกลับมาไหมคะ? แม่จะกลับบ้านได้ไหม”

ตาของกิดเดียนเบิกกว้าง

เขาอุ้มลิซซี่ไว้ในอ้อมแขนและปลอบเธอ “เธอจะกลับมาโอเคไหม? แม่จะต้องไม่เป็นไร”

"จริง ๆ นะคะ?"

"จริง ๆ พ่อสัญญา”

ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน เขาจะพาเธอกลับมาแม้ว่าจะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม

ลิซซี่กัดริมฝีปากของเธอ เธอลังเลที่จะเชื่อเขา ในที่สุดเธอก็พยักหน้าอย่างจริงจัง

“งั้นหนูจะไปรอแม่ที่บ้าน”

"เด็กดี"

กิดเดียนวางเธอลงและลูบที่หัวของวิมอนด์อย่างหนักแน่นก่อนจะหันกลับมาหาลิซซี่ “ดูแลน้องชายของลูกให้ดีได้ไหม? พ่อจะออกไปธุระแล้ว เชื่อฟังออร์คิดตอนที่พ่อไม่อยู่ แล้วอย่าซนล่ะ”

ลิซซี่พยักหน้าอย่างจริงจังอีกครั้ง

ด้วยเหตุนี้ กิดเดียนจึงออกจากบ้านไปอย่างรีบร้อน

ไม่นานหลังจากที่เขาจากไป นายท่านลีย์และท่านผู้หญิงควินตันก็เข้ามา

การหายตัวไปของเนลล์เป็นสิ่งที่ทุกคนที่เฟิงเฉียว วิลล่ารู้ แต่เนื่องจากนายท่านลีย์และท่านผู้หญิงควินตัน ไม่ได้แวะมาบ่อย ๆ พวกเขาจึงไม่ทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้

จนถึงเช้าวันนี้ เมื่อพวกเขาได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าเนลล์อาจจะมีปัญหา คู่สามีภรรยาสูงวัยดูข่าวและเมื่อรู้ว่าเครื่องบินที่เนลล์อยู่เกิดขัดข้อง พวกเขาก็กลับบ้านทันที