บทที่ 79 มันขึ้นอยู่กับการกระทำ

ตามที่เธอสงสัยมอร์ตันก็ขมวดคิ้ว เซลีนถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกข้างใน อย่างน้อยเขาก็ยังห่วงใยเธอแน่นอนเขาจะมาช่วยเธอเพื่อดูว่าเธอไม่ได้เป็นคนผิด! เจสันตอบอย่างห้าวด้วยความตกใจว่า

“แค่เดินไปอีกทางเมื่อเจอเธอครั้งหน้า!” เซลีนถูกจับได้ในช่วงเวลาหนึ่ง เธอเบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อ ไม่อยากจะเชื่อหูของเธอ เซลีนจ้องไปที่เจสันด้วยความสงสัย

“ห๊ะ คุณพูดอะไรนะ?” เจสันเริ่มไม่อดทน

“มันเป็นเรื่องน่ายินดีทุกครั้งที่คุณสองคนได้พบกันแต่อย่าโต้ตอบกัน ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ไม่มีเหตุผล แต่จริง ๆ แล้วคุณไปกวนประสาท เซลีนมันผิดนะที่เราอยู่ด้วยกัน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องถูกต้องที่เธอจะเกลียดคุณ ทำไมคุณต้องกังวลว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้?” จิตใจของเซลีนถูกระเบิด

เมื่อมองไปที่ชายคนนี้ต่อหน้าเธอ เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดเหล่านั้นมาจากปากของเขาจริง ๆ น้ำตาเริ่มเอ่อคลอในดวงตาของเธอ

“พี่เจคุณคิดว่า ... ฉันตั้งใจกวนพี่เหรอ?” เจสันขมวดคิ้ว ในตอนท้ายเขาอธิบายอย่างช่วยไม่ได้

“นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมหมายถึง ผมแค่อยากให้คุณเดินไปทางอื่น”

“ทำไมฉันต้องเดินไปทางอื่น? คุณกำลังบอกว่าถ้าเนลล์อยู่ที่นั่น ฉันควรเดินออกไปที่อื่นเหรอ? เจสัน มอร์ตัน คุณพูดคำเหล่านั้นได้อย่างไร? ฉันรู้ว่าฉันทำผิดกับเธอ แต่ฉันพยายามอย่างเต็มที่ ที่จะทำเพื่อเธอ คุณคาดหวังให้ฉันทำอะไรอีก?

“ฉันต้องตายเพื่อให้เธอมีความสุขไหม? แล้วคุณถึงจะพอใจ? ถ้าเป็นอย่างนั้นทำไมคุณถึงมายุ่งกับฉันล่ะ? เพราะคุณชอบเธอมาก มันไม่ดีกว่าเหรอถ้าคุณสองคนอยู่ด้วยกัน?” เซลีนร้องเสียงหลง

บนใบหน้าของเจสันมีการเปลี่ยนสีหน้าทันที เจสันวางมือของเขาปิดปากของเธอเจสันเหลือบมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะปิดปากเธอ

"เงียบ!" เซลีนคร่ำครวญด้วยความเสียใจ มันกระชากหัวใจของเจสันที่เห็นเธออยู่ในสภาพเช่นนี้ เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดของเขา เขาปลอบใจเธอ

“ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ทำไมผมถึงชอบเธอ? ผมมองแค่คุณเท่านั้น ผมไม่ต้องการให้คุณสองคนขัดแย้งกันอีกแล้ว”

“ผมรู้ว่าคุณเป็นคนยอมคน คุณจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสมอเมื่อคุณสองคนทะเลาะกัน ผมปวดร้าวที่เห็นคุณเป็นแบบนี้เข้าใจไหม?” เซลีนร้องเสียงหลง

“ฉันคิดว่าหัวใจของคุณปวดร้าวเพราะเธอมากกว่า”

“ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ล่ะ?” เจสันปลอบเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ผมเข้าใจคุณนะ คุณคือคู่หมั้น คือแม่ของลูกผม” เขาวางมือลงบนหน้าท้องของเธอเบา ๆ ความตั้งใจของ เซลีนไม่เคยแพ้ หลังจากการปลอบใจเธอควรเลิกงอนได้แล้ว

กระนั้นความอิจฉาและความโกรธแค้นในตัวเธอก็ได้ปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ ไม่มีการหยุดมัน เนลล์คิดว่าเธอเป็นใคร? เนลล์และเจสันได้แยกทางกันไปแล้ว แต่ทำไมเนลล์ยังคงบีบหัวใจชายคนนี้อยู่?

หลังจากที่เซลีนได้ทำมาทั้งหมดเธอก็ไม่อยากให้อะไรออกมาผิดพลาดอีก โชคดีสำหรับเธอผู้หญิงคนนั้นโง่พอที่จะทำแทนเธอ ตราบใดที่เธอได้อ่านต้นฉบับของจริงแม้ว่าเนลล์จะพยายามแค่ไหน เธอจะไม่สามารถแก้ไขว่าขโมยและชื่อเสียงในคืนนี้ได้!

ด้วยเหตุนี้เซลีนจึงแอบหายใจเข้าลึก ๆ และระงับความแค้นที่โกรธเกรี้ยวของเธอ

ในอีกด้านหนึ่ง ห้องพักบนชั้นที่สิบสอง มีอา แอบออกจากลิฟต์และพบห้อง 1201 เธอได้สอบถามที่แผนกต้อนรับ เนลล์อยู่ในห้องนี้

เซลีนเป็นคนจัดการเรื่องคีย์การ์ด งานของเธอคือเข้าไปขโมยต้นฉบับจากคอมพิวเตอร์ มีอาติดคีย์การ์ดไว้ที่ประตู ประตูเปิดออกพร้อมเสียงเตือนด้วยความดีใจ เธอเหลือบมองไปรอบ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครมองมาก่อนที่จะวิ่งเข้ามา

ในห้องมืดสนิท มีอาเปิดไฟฉายที่โทรศัพท์เพื่อคลำหาคอมพิวเตอร์โดยไม่กล้าเปิดไฟ เธอเปิดมัน เวลาในการเริ่มต้นคอมพิวเตอร์ใช้เวลาพอสมควร ในขณะที่เธอรออย่างอดทนทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดอยู่ข้างหลังเธอ

มีอาพลิกตัวและตะโกนว่า