บทที่ 257

เรเวียร์ยิ้มอย่างจนใจ "ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันจะบอกเธอเมื่อเธอมีความสามารถมากเพียงพอ เพราะการบอกเธอในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเธอ โดยเฉพาะ..."

ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับตระกูลซือ

"โดยเฉพาะอะไกัน?" เจียงเซิงถาม

เรเวียร์วางถ้วยชาลง "วันนี้มีประมูลหยกที่ร้านอวี้ไจ่ เธออยากไปดูกันไหม?"

เมื่อรู้ว่าเรเวียร์กำลังเปลี่ยนเรื่อง เจียงเซิงก็เบะปากและหยุดถาม

ในล็อบบี้ที่ตกแต่งอย่างหรูหราของร้านอวี้ไจ่ บนชั้นวางของในตู้แสดงสินค้าล้วนเป็นหยกอันล้ำค่า แน่นอนว่า หยกที่จัดแสดงนั้นเป็นหยกเขียวทั่วไป

ส่วนหยกขาวและหยกเขียวชั้นดีนั้นโดยปกติแล้วจะอยู่ในตู้ที่ไม่มีใครสามารถแตะต้องได้

มีผู้คนมากมายในร้านอวี้ไจ่ก็มาที่นี่เพื่อซื้อหยก

ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างร้านอวี้ไจ่กับสถานที่ประมูลเครื่องประดับก็คือ ร้านอวี้ไจ่ประมูลเฉพาะหยกจากร้านค้าของตัวเองเท่านั้น

เรเวียร์พาเจียงเซิงเดินไปอยู่ด้านล่างเวที แต่เมื่อเธอหันกลับมา เธอก็เห็นร่างที่คุ้นตานั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง

ซือเย่เจ๋ว？

เขามาที่นี่ได้ยังไง...

เจียงเซิงเห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ เขา นั่นคือซูหลิงโหรว!

ซูหลิงโหรวเอนเอียงไปทางซือเย่เจ๋วเพื่อพูดคุยอะไรกับเขา ส่วนซือเย่เจ๋วเอาแต่มองไปยังเวทีและพยักหน้าตอบเป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของซูหลิงโหรว และทัศนคติที่ซือเย่เจ๋วมีต่อเธออย่างใกล้ชิด ทั้งสองก็ดูเหมือนจะเป็นคู่รักที่น่าเจริญหูเจริญตาในสายตาของคนอื่น

เมื่อสบตากับซูหลิงโหรวที่มีใบหน้ายิ้มแย้ม เจียงเซิงก็หันหน้าแล้วนั่งลงพลางกำหมัดที่กำลังกอดแขนไว้แน่น

จนกว่าการประมูลจะเริ่มต้น จิตใจของเจียงเซิงก็ไม่ได้อยู่บนเวที

ทำไมซือเย่เจ๋วมาที่ร้านอวี้ไจ่กับซูหลิงโหรว พวกเขา...

เธอไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าท่านผู้เฒ่าพอใจกับซูหลิงโหรวมากที่สุด ถ้าไม่มีเธอกับลูก บางที ซือเย่เจ๋วและซูหลิงโหรวอาจเป็นคู่รักกันแล้วใช่ไหม?

ทำไม

ทำไมเธอถึงรู้สึกอึดอัดขนาดนี้?

ของที่ประมูลบนเวทีคือแหวนหยกขาวแกะสลักอย่างประณีตสำหรับผู้หญิง เมื่อขยายขนาดบนหน้าจอ การแกะสลักของแหวนนั้นงดงามและสดใส