บทที่ 36

แฟรงค์เงยหน้าขึ้นมอง "แต่พ่อของเธอยกหุ้นให้เจียงเวยตั้งนานแล้ว มันคงเป็นเรื่องยากที่เธอให้เจียงเวยเอาหุ้นคืนกลับมา ยิ่งไปกว่านั้น มีบุคคลนั้นอยู่ข้างหลังเธอ"

บุคคลนั้นหมายถึงท่านเจ๋ว

ริมฝีปากเจียงเซิงโค้งงอเล็กน้อย "ช่วงเวลาที่ฉันกลับมานี้ ฉันได้สังเกตเห็นความสัมพันธ์ของพวกเขาแล้ว แม้ว่าเจียงเวยได้รับการหนุนหลังจากซือเย่เจ๋ว แต่เขาจะปกป้องเจียงเวยได้นานแค่ไหนเชียวล่ะ?"

"คุณหมายความว่า?"

"ซือเย่เจ๋วอยู่กับเจียงเวยมาหกปีแล้ว แต่เขาไม่ยอมแต่งงานกับเธอสักที แม้ว่าฉันจะไม่ทราบเหตุผล แต่ฉันสามารถบอกอย่างหนึ่งได้"

ดวงตาของเจียงเซิงเย็นชาเล็กน้อย "เขาไม่พอใจกับการแต่งงานกับเจียงเวย ซึ่งแสดงว่าเขาไม่อยากแต่ง เจียงเวยสามารถพึ่งพาซือเย่เจ๋วได้เพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งหรอก ด้วยฐานะของซือเย่เจ๋ว เขาต้องหาผู้หญิงที่มีคุณสมบัติดีกว่าเจียงเวยสินะ?"

"ดังนั้นฉันอยากเอาหุ้นของไวน์เนอร์ จิวเวลรี่จากเจียงเวยกลับคืนมาอย่างเปิดเผยตามกฏหมาย คงเป็นเรื่องๆ เวลาเท่านั้น"

แฟรงค์รู้ว่าคำพูดของเธอมีความจริงอยู่บ้าง แต่เขายังคงมีความกังวล "เรื่องแบบนี้มันไม่แน่นอนนะ บางทีท่านเจ๋วอาจจะแต่งงานกับเธอจริงๆ ในอนาคตก็ได้นะ?"

เมื่อเจียงเวยกลายเป็นคุณนายตระกูซือ งั้นสถานะและฐานะของเธอก็ไม่อยู่ในระดับเดิมแล้ว ถ้าอยากได้หุ้นของไวน์เนอร์จากเธอมา มันคงเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้แล้วแหละ

"มาตรฐานของตระกูลซือคงไม่ได้ต่ำขนาดนั้นมั้ง ถ้าให้ฉันว่าคนที่เป็นคุณนายซือได้ ต้องเป็นคุณหนูของตระกูลใหญ่หรือไม่ก็ลูกหลานที่มีสายเลือดราชวงศ์พวกนั้น อย่างน้อยมีฐานะสูงกว่าตระกูลเจียงไปอีกหลายระดับสินะ?"

แฟรงค์ดูสับสน ขนาดคุณท่านซือยังไม่ได้ขอเยอะอย่างนี้ นี่ไม่ใช่เลือกนางสนมสักหน่อย ทำไมดูเหมือนเธอจะเลือกภรรยาให้กับท่านเจ๋วล่ะ ทั้งยังยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้นไป?

"เอาล่ะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามากังวลเรื่องนี้ ที่ฉันว่ามันเป็นเรื่องเวลา คือเราต้องสร้างแบรนด์เครื่องประดับของเราเองในระยะเวลาอันสั้น"

แฟรงค์ประหลาดใจ "ในช่วงเวลาอันสั้นงั้นเหรอ?"