บทที่ 41

เจียงเหยียนเหยียนพยักหน้า "เป็นเพราะเราได้รับความโปรดปรานจาก ยิงหวง"

เซียวเถียนเถียนอ้าปากค้าง "หนูสองคนโชคดีจริงๆ นะ?"

แต่พูดตามตรง ด้วยรูปลักษณ์ของพี่น้องทั้งสองแล้ว ถ้าเธอเป็นแมวมองเธอคงอยากได้ทั้งสองนั้นเช่นกัน!

เจียงเฉินเฉินวิ่งไปข้างเธอแล้วนั่งลงด้วยรอยยิ้ม "แม่บุญธรรม แม่จะช่วยพี่ชายและน้องสาวของหนูใช่ไหม?"

"แม่...แม่ไม่ใช่คนของวงการบันเทิงสักหน่อย แม่จะช่วยได้อย่างไร?" เซียวเถียนเถียนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

"แต่ลูกพี่ลูกน้องของแม่เป็นคนของวงการบันเทิงนี่น่ะ!"

มือของเซียวเถียนเถียนที่จับกาแฟอยู่นั้นก็สั่นเล็กน้อย และมุมปากของเธอกระตุกขึ้น "เรื่องนี้หนูรู้ได้ยังไง?"

"มันไม่เห็นจะยากตรงไหนเลย ในฐานะแม่บุญธรรมของเรา แน่นอนว่าเราต้องตรวจสอบข้อมูลของแม่บุญธรรมมาหมดล่ะ" เจียงเฉินเฉินพูดอย่างภาคภูมิใจพร้อมกับส่ายหัวเล็กๆ

เซียวเถียนเถียนหัวเราะแห้งๆ เซิงเซิงของเธอให้กำเนิดอัจฉริยะสองคนหรือเปล่าเนี่ย!

"แม่บุญธรรมจ๋า แม่ช่วยพวกเราหน่อยเถอะนะ ต่อไปใครหน้าไหนกล้ารังแกแม่บุญธรรมของเรา เราก็จะช่วยแม่ด้วยนะ" เจียงเฉินเฉินพูดแอ๊บแบ๊วพลางดึงแขนเสื้อของเธอ

แต่ใบหน้าที่น่ารักและหล่อเหลานั้นทำให้เซียวเถียนเถียนไม่สามารถต้านทานได้ จนเธอใจลอย "คุยได้ๆ แม่ต้องช่วยแน่นอน อิอิอิ"

เจียงเวยโยนสัญญาลงบนโต๊ะเจียงเซิง เนื่องจากเธอโดนบริษัทจิ่นซุ่ยปฏิเสธ เธอเลยเอาแค้นทั้งหมดนี้มาคิดกับเจียงเซิง "ฉันว่าอยู่แล้วเชียวทำไมเธอถึงตอบตกลงโดยไม่ลังเล ที่แท้จงใจให้ฉันไปขายหน้าใช่ไหม?"

"คุณเป็นคนอยากไปเอง คุณอยากอวดความสามารถไม่ใช่เหรอ ฉันให้โอกาสคุณแล้ว คุณทำไม่ได้แล้วมาโทษฉันงั้นหรือ?" เจียงเซิงมีการพูดคุยกับพ่อเธอที่ตระกูลเจียงอย่างไม่พอใจ อารมณ์ของเธอไม่ดีอยู่แล้ว

"เธอ..." เจียงเวยโกรธมากจนตัวสั่นไปทั้งตัว "ฉันว่าเธอไปหาบริษัทกระจอกอะไรมาร่วมมือ จิ่นซุ่ย จิวเวลรี่อะไรกัน หาแต่บริษัทเล็กน้อยพวกนั้น!"