บทที่ 47

ลีออนเงยหน้าขึ้นมองฟิลิปด้วยความโกรธและความระแวงเล็กน้อย “ทำไมเราจะไม่กล้า? เพราะว่าคุณก็ซื้อบริษัทของเรา เงินจำนวนนี้เป็นของเรา!”

ไม่ว่าอย่างไรชายหนุ่มก็ไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้

ฟิลิปยิ้มชั่วร้าย ลูอิสหันกลับไปและตบหน้าลูกชายอีกครั้ง "หุบปาก!"

ลีออนตกตะลึง ตลอดชีวิตของเขา วันนี้เป็นครั้งแรกที่คุณพ่อตบเขาหลายครั้ง เขากำลังจะโต้กลับ แต่ลูอิสโค้งคำนับและกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ถ้านายน้อยคลาร์คต้องการบริษัทของฉัน เช่นนั้นมันจะเป็นของขวัญให้นายน้อยคลาร์ค แน่นอนว่าฉันจะไม่รับเงิน”

ลูอิสไม่ใช่คนงี่เง่า เขารู้ว่าวิธีนี้เป็นทางเดียวที่เขาและลูกชายของเขาจะสามารถอยู่รอดได้

ฟิลิปพยักหน้าและเหลือบมองจอร์จ คนที่ได้รับสายตาได้ให้รถหุ้มเกราะขับออกไปอย่างสง่างามจากประตู ใช่ เป็นแบบนั้นต่อหน้าต่อตาของลีออน รถขับออกไปทีละคัน นั่นคือสามร้อยล้าน ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลลาร์สัน!

“คุณพ่อ คุณพ่อกำลังทำอะไร? นั่นคือเงินของครอบครัวลาร์สัน!” ลีออนคำรามและจ้องเขม็งไปที่ฟิลิปพร้อม ๆ กัน

ทว่าลูอิสก็ด่าทอเขาว่า “แกจะรู้อะไร?! แกหมายถึงอะไรเงินของครอบครัวลาร์สัน? ทั้งหมดนี้เป็นเงินของนายน้อยคลาร์ค! ธุรกิจของเราจะเติบโตได้เพราะการลงทุนของประธานโธมัสเท่านั้น ถ้าเขาต้องการซื้อมัน เราจะต้องให้มัน!” การลงทุนของประธานโธมัสเป็นการลงทุนของนายน้อยคลาร์คโดยธรรมชาติ

ประธานโธมัส? ในที่สุด ลีออนก็สังเกตเห็นว่าชายชราที่ยืนอยู่ข้างฟิลิปไม่ใช่ใครอื่นนอกจากชายที่มั่งคั่งที่สุดในเมืองริเวอร์เดล! เศรษฐีในตำนาน! และทางด้านซ้ายของฟิลิป ที่ยืนอยู่ด้านหลังไม่ห่างคือชายวัยกลางคนที่ดูคุ้นตามาก

ธีโอ… ธีโอ แซนเดอร์ ลูกพี่ธีโอ! ลีออนรู้สึกงุนงง ไม่น่าแปลกใจที่เขาคิดว่าชายผู้นี้ดูคุ้นตาตั้งแต่แรก แต่มันสายเกินไปที่จะเสียใจในตอนนี้

ไม่กี่นาทีต่อมา ลูอิสและลีออนยืนอยู่ที่ประตูร้านขนมหวาน โค้งคำนับเมื่อเห็นฟิลิปและกลุ่มของเขาออกไป จนกระทั่งฟิลิปและคนของเขาไม่อยู่ในสายตา มันเหมือนกระดูกสันหลังของเขาถูกดึงออกมา ลีออนก็ล้มลงกับพื้นจนรู้สึกเหมือนเป็นอัมพาต เขาเริ่มพึมพำขณะที่น้ำตาร่วง “มันจบแล้ว ทุกอย่างจบลงแล้ว” เด็กที่ร่ำรวยเจ้าของทรัพย์สินครอบครัวที่มีมูลค่าเป็นล้านกลายเป็นคนธรรมดาในพริบตา นี่คือการจัดการและความเดือดดาลของฟิลิป โดยไม่ต้องใช้เงินแม้แต่เหรียญเดียว เขาเพิ่งเปลี่ยนเจ้าของของไพร์ม ฮาร์เวสท์ กรุ๊ป

ในขณะเดียวกัน หลังจากวันที่พลิกผันยากจะควบคุม ในที่สุดฟิลิปก็ได้หยุดพัก หลังจากอุ้มลูกสาวออกไป ฟิลิปให้ธีโอส่งซิลเวียกลับบ้านอย่างปลอดภัย และเช่นเดียวกัน ซิลเวียก็ถูกส่งกลับบ้านโดยธีโอพร้อมกับคำถามเต็มไปหมด

ฟิลิปยืนอยู่ที่ประตูบ้านเก่า ๆ เขากำลังอุ้มมิล่าขณะที่เกาจมูกเธอ หลังจากหัวเราะ เขาก็เคาะประตูแล้วตะโกนเรียก “คุณพ่อ คุณแม่ ผมกลับบ้านแล้ว”

เขารอเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แกร๊ก! ประตูเปิดออกเผยให้เห็นใบหน้าที่เฉยเมยของมาร์ธา จ้องมองฟิลิปและมิล่าอย่างดูถูก เธอกลอกตาและพูดว่า “นายตะโกนหาอะไร? นายเอานังเด็กโง่คนนี้กลับมาด้วย โชคร้ายจริง ๆ !”

ฟิลิปส่งเสียงหัวเราะอย่างหมดหนทางและขมขื่นให้เธอ มิล่าซบไหล่ของฟิลิป บุ้ยปากอย่างเสียใจ

เมื่อเข้าไปในประตู ฟิลิปเห็นวินน์และพ่อตาของเขานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ชายสูงวัยกว่าดูเหมือนจะโกรธมาก