ตอนที่ 278
บทที่ 278 การต่อสู้ที่ยืดเยื้อ
October 22, 2026
บทที่ 278 การต่อสู้ที่ยืดเยื้อ
“เจ้าไม่ได้ยินหรือ ว่าจินเฟิงจากซีเหอวานได้บุกโจมตีเฮยสุ่ยโกวแล้ว”
“ข้าได้ยินทั้งหมดแล้ว แล้วข้าก็ไปเขาเฮยถู่เพื่อตรวจสอบดูแล้วเช่นกัน เจ้าไม่รู้อะไร เส้นทางขึ้นลงเขาทั้งสองแห่งของเฮยสุ่ยโกวนั้นเต็มไปด้วยศพของพวกโจร!”
“สวรรค์ นั่นแสดงว่ากลุ่มโจรก็ตายไปไม่น้อยเลยน่ะสิ?”
“หากพวกโจรตายหมดจะเป็นการดีที่สุด เราจะได้ไม่ต้องมาจ่ายส่วยให้พวกเขาทุกปี ถ้าท่านอาจารย์จินไม่ลงมือเราก็คงไม่สามารถอยู่รอดได้”
“ใช่ ท่านอาจารย์จินควรฆ่าพวกเขาให้ตายทั้งหมด!”
“ข้าเองก็ได้ไปดูที่เขาเฮยถู่เช่นกัน ฝั่งของท่านาอาจารย์จินมีคนน้อยมาก ไม่รู้ว่าจะสามารถหยุดพวกโจรได้หรือไม่”
“แน่นอนสิ ลูกพี่ลูกน้องของข้ามาจากทางใต้ของซีเหอวาน เขาบอกว่าในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ท่านอาจารย์จินใช้คนเพียงไม่กี่สิบคนในการสังหารโจรหลายร้อยคนในเขาเถี่ยกว้าน”
“คนหลักสิบจัดการกับคนหลักร้อยหรือ เป็นไปได้อย่างไร?”
“เหล่าหลิวอย่าเพิ่งเห็นแย้ง ลูกพี่ลูกน้องของข้าบอกว่าท่านอาจารย์จินไม่เพียงแต่ใช้กำลังคนหลักสิบเท่านั้น แต่คนเขายังไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเลยด้วย”
“ยิ่งพูดก็ยิ่งฟังดูเก่งกาจราวกับเทพเจ้า ท่านอาจารย์จินผู้นี้เป็นเทพที่จุติมายังโลกหรือ?”
“เหล่าหลิว เหล่าซานไม่ได้โกหกเจ้าจริง ๆ เพื่อนบ้านพี่เขยของข้ามีลูกชายคนหนึ่งซึ่งเคยเป็นทหารในกองทัพเถี่ยหลิน เขาได้รับบาดเจ็บกลับมา เขาบอกว่าตอนที่ท่านอาจารย์จินอยู่ในเมืองเว่ยโจวได้นำคนจากกองทัพเถี่ยหลินนับพันทำลายทหารม้าตั่งเซี่ยงนับหมื่น!”
“ใช่ ข้าก็ได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน ตอนนั้นท่านอาจารย์จินเพียงแค่โบกมือก็มีหินก็ตกลงมาจากท้องฟ้า ทหารม้าตั่งเซี่ยงนับหมื่นถูกสังหารในคราวเดียว! หากไม่ใช่เทพเจ้าแล้วเขาจะเป็นอะไรได้อีก?”
“พวกเจ้าพูดถึงขนาดนี้ นั่นแปลว่ามีความเป็นไปได้ที่ท่านอาจารย์จินจะสามารถเอาชนะเฮยสุ่ยโกวอย่างนั้นหรือ?”
“ไม่ใช่แค่เฮยสุ่ยโกว เมื่อวานข้าไปขายเหยื่อที่ตัวอำเภอ ข้าได้ยินมาว่าท่านอาจารย์จินปิดล้อมซวงถัวเฟิงและเขาหู่โถวได้แล้ว อีกทั้งยังให้คำมั่นว่าจะกวาดล้างพวกโจรที่เก็บส่วยข้าวประจำปีในจินชวนด้วย!”
“หากนี่เป็นเรื่องจริง เช่นนั้นท่านอาจารย์จินก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของชาวจินชวน!”
“เขาไม่เพียงแต่เป็นผู้มีพระคุณต่อชาวจินชวนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงชาวต้าคังทั้งหมดด้วย ท่านอาจารย์จินเอาชนะชาวตั่งเซี่ยงได้ ปีหน้าราชสำนักก็ไม่ต้องชำระบรรณาการให้ชาวตั่งเซี่ยงอีกต่อไปและภาษีของเราก็น่าจะลดลง”
“เมื่อไม่มีโจรมาเก็บส่วยข้าวประจำปีและทางราชสำนักลดภาษีลง เราก็จะสามารถมีชีวิตที่ดีขึ้นได้ในที่สุด!”
“ท่านอาจารย์จินต่อสู้อย่างหนัก ไยเขาไม่อยู่ในเขตชายแดนและกวาดล้างชาวชี่ตันด้วยล่ะ ภาษีของเราจะได้ลดน้อยลงไปอีก เหตุใดเขาจึงกลับมาที่จินชวน
“ไม่ใช่ว่าท่านอาจารย์จินไม่มีผู้สนับสนุน แต่ขุนนางในราชสำนักเกรงว่าท่านอาจารย์จินจะเอาความดีความชอบของตนไป”
“เหอะ ขุนนางเหล่านี้น่าชังนัก!”
“รีบหุบปากซะ เจ้าอยากตายอย่างนั้นหรือ?!”
…
บทสนทนาที่คล้ายกันนี้เกิดขึ้นทั่วจินชวน
ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังเฝ้าดูการเผชิญหน้าระหว่างจินเฟิงกับพวกโจร
ในฐานะตัวเอก บัณฑิตหนุ่มไม่ได้คำนึงถึงเรื่องนี้เลย
ในวันที่สองของปฏิบัติการ จางเหลียงและคนอื่น ๆ ได้ส่งคนกลับไปรายงานว่าพวกเขายึดพื้นที่ของโจรได้สำเร็จ
ด้วยอาวุธและคุณสมบัติการต่อสู้ของทหารผ่านศึก เมื่อยึดครองสถานที่ที่เอื้ออำนวยได้แล้ว พวกเขาก็จะไม่ปล่อยให้พวกโจรหลบหนีได้อีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม ทหารผ่านศึกไม่มีความสามารถในการบุกเข้าไปและจินเฟิงก็ไม่อนุญาตให้ทหารผ่านศึกได้รับบาดเจ็บมากเกินไปเช่นกัน ทั้งสองฝ่ายทำได้เพียงเผชิญหน้ากันเท่านั้น
นี่จะเป็นการต่อสู้ที่ยืดเยื้อซึ่งอาจกินเวลาหนึ่งหรือสองปี
ซึ่งจินเฟิงคงไม่ได้มีเวลามาใส่ใจเรื่องนี้มากนัก
ในเวลานี้ เขา กวานเสี่ยวโหรวและถังตงตงต่างก็ถูกถังเสียวเป่ยดึงเข้าไปในลานบ้านเพื่อดูนางแสดงความบ้าเห่อเพราะชัยชนะ
“สามีที่รัก ท่านพี่เสี่ยวโหรว ท่านพี่ ดูสิ!”
ถังเสียวเป่ยวิ่งไปยกผ้าใบกันน้ำบนรถม้าขึ้น เผยให้เห็นกล่องเหล็กขนาดใหญ่สองกล่องด้านใน