บทที่ 182

ทะลุมิติไปเป็นชาวสวนแม่ลูกสาม – บทที่ 182 บทที่ 182 คุณเป็นภรรยาของผม โดย EnjoyBook บทที่ 182 คุณเป็นภรรยาของผม

ถ้าเธอบอกว่าโลกนี้เป็นโลกในหนังสือ ชายหัวโบราณคนนี้จะยอมรับได้ไหมนะ?

หลินชิงเหอจึงไม่ได้เอ่ยออกไป เธอแค่บอกว่าตัวเองมาจากยุค 40 ปีหลังจากนั้น

แต่ถึงอย่างนั้นโจวชิงไป๋ที่เกิดในช่วงปี 1940 ก็ถึงกับอึ้ง

เขาคิดว่าเธอเป็นสายลับที่ถูกส่งมาจากที่ไหนสักที่ ต่อให้หลังจากนั้นเขาจะคิดหนักมากในทุกวันนี้ เขาก็ไม่เห็นว่ามันจะคุ้มค่าตรงไหนกับการส่งคนที่เป็นหมากเบี้ยมาหาตัวเขาที่สภาพเป็นแบบนี้

มันไม่จำเป็นเลยจริง ๆ

หากเขาดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เขาก็พอนึกออกว่าทำไมพวกเขาถึงส่งหญิงสาวที่นำอันตรายมาสู่ประเทศแบบนี้ให้มาสร้างความสับสนแก่เขา แต่เขาไม่ใช่คนที่มีบทบาทสำคัญอะไรเลย

แม้เมื่อก่อนเขาพอรู้อะไรบางอย่างในกองทัพมาบ้าง แต่เธอก็ไม่เคยถามเขาเลย กลับให้การดูแลเขากับลูกชายทั้งสาม แบบนี้จะเรียกว่าสายลับได้อย่างไร?

ช่างน่าฉงนนัก โจวชิงไป๋ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเหตุผลที่แท้จริงจะเป็นแบบนี้

เธอมาจากอนาคต 40 ปีหลังจากนั้นเหรอ?

สำหรับโจวชิงไป๋แล้วเรื่องนี้ยอมรับได้ยากกว่าการที่เธอเป็นสายลับจริง ๆ เสียอีก

“มีอะไรเหรอคะ? ตาทึ่มใจเสาะ?” หลินชิงเหอแตะใบหน้าของเขาพยายามเรียกสติ

โจวชิงไป๋ได้สติคืนกลับมาและย่นคิ้ว หลินชิงเหอจึงยิ้มออกเมื่อเห็นเขาเป็นแบบนี้ “สวัสดีค่ะตาเฒ่า ในยุคอนาคตคุณคือคนรุ่นปู่ของฉันนะคะ”

เอ่ยแบบนี้แล้ว หลินชิงเหอก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

ไม่ผิดหรอก ใน 40 ปีหลังจากนั้น คน ๆ นี้จะไม่ใช่คนรุ่นปู่ไปแล้วเหรอ

โจวชิงไป๋มีสีหน้ามืดครึ้ม

“ทำหน้าตาอึมครึมแบบนั้นทำไมกันคะ? คุณน่ะเป็นโคแก่กินหญ้าอ่อนเลยนะ แถมเป็นหญ้าอ่อนแบบอ่อนสุด ๆ ด้วย” หลินชิงเหอบอก

เห็นสายตาไม่แยแสนี้แล้ว หัวใจที่เคยตกอยู่ในความร้อนรุ่มของโจวชิงไป๋ก็สงบลงเล็กน้อย เขามองเธอและเอ่ยขึ้น “อีก 40 ปีข้างหน้าจะเป็นยังไงบ้างเหรอ?”

“ 40 ปีข้างหน้าเหรอคะ ฉันจะอธิบายอย่างไรดีล่ะ? ทุกอย่างจะได้รับการพัฒนาอย่างดี ข้าวกับหมั่นโถวกลายเป็นของธรรมดาสามัญมาก แล้วก็ยังมีทีวี โทรศัพท์มือถือ และอื่น ๆ อีกมากมาย บนท้องถนนก็จะเต็มไปด้วยรถยนต์ที่ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิง” หลินชิงเหอตอบ

โจวชิงไป๋รู้จักทีวีกับรถยนต์ดี แต่ว่าโทรศัพท์มือถือนี่มันคืออะไร?

“แบบนี้แหละค่ะ” เมื่อสารภาพกับเขาแล้ว หลินชิงเหอก็หยิบโทรศัพท์มือถือจากในมิติออกมาให้เขาดู

มันแบตหมดแล้วก็เลยใช้งานอะไรไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นโจวชิงไป๋ก็ยังตกใจที่ได้เห็นของแบบนี้

เขาไม่รู้จริง ๆ ว่ามิติที่เธอพูดถึงเมื่อก่อนหน้านี้คืออะไร ตอนนี้เขาพอจะเข้าใจได้ลาง ๆ แล้วว่ามันเหมือนกับเป็นสิ่งที่เก็บของได้ ไร้ตัวตนและไร้รูปร่าง

เพราะเขาเห็นสิ่งที่เรียกว่าโทรศัพท์มือถือเพิ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ

“มีอะไรที่อยากจะถามอีกไหมคะ?” หลินชิงเหอถามขณะมองชายหนุ่มพิจารณาโทรศัพท์ของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

โจวชิงไป๋คืนโทรศัพท์ให้เธอและมองมันหายไปจากมือของเธอแล้วก็ตอบกลับ “ไม่มีแล้ว”

หลินชิงเหอยิ้มกริ่มขณะมองสำรวจเขา “โจวชิงไป๋ คุณตกใจมากไหมคะกับเรื่องในคืนนี้?”

“ตกใจสิ” โจวชิงไป๋บอกตามตรง

ภรรยาของเขาเป็นคนจากยุค 40 ปีข้างหน้า เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไรล่ะ?

“แม่เจ้าใหญ่เดินทางไปยังอนาคตอีก 40 ปีข้างหน้างั้นเหรอ?” โจวชิงไป๋ถาม

“ค่ะ” จริง ๆ แล้วหลินชิงเหอไม่รู้เลยว่าเจ้าของร่างเดิมไปที่ไหน แต่เธอก็ได้แต่ตอบไปแบบนั้น

โจวชิงไป๋เงียบไป

“คุณจะกล่าวโทษเรื่องที่ฉันมาสิงอยู่ในร่างภรรยาของคุณแล้วโกหกคุณกับลูก ๆ หรือเปล่าคะ?” หลินชิงเหอถาม

โจวชิงไป๋ดึงร่างของเธอเข้าไปในอ้อมแขน

เขาไม่รู้จะพูดอย่างไรดี แต่จะพิสูจน์ด้วยการกระทำว่าเขาไม่ได้ตำหนิอะไรเธอเลย