ตอนที่ 179

หลังจากตกลงการค้ากันเรียบร้อยแล้ว ตอนเย็นซูซานหลางกับจ้าวซื่อก็ไปหาเฉินหู่กับเฉียนซื่อ เพื่อหารือกันว่าจะทำอย่างไรต่อไป

ในเมื่อเฉียนซื่อต้องไปสอนพ่อครัวของโรงเตี๊ยมทำอาหาร แล้วที่บ้านจะทำผักดองเปรี้ยวกับผักดองเผ็ดต่อไปอย่างไรดี?

เฉินหู่พูดว่า "พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ แค่สองสามร้อยชั่ง ข้าก็ทำไหวขอรับ"

ถ้าเขาจะเหนื่อยหน่อยก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้เงิน เหนื่อยแค่นี้ก็ยอม

เฉียนซื่อพูดว่า "ข้าจะรีบสอนพวกเขาให้เร็วที่สุด"

เมื่อลงนามสัญญาครั้งนี้แล้ว นางจะไม่เก็บเคล็ดลับอีกต่อไป พ่อครัวของโรงเตี๊ยมฝูหมั่นไหลมีประสบการณ์หลายสิบปี ใช้เวลาไม่นานก็น่าจะเรียนรู้ได้

ซูซานหลางพูดว่า "เช่นนั้นพรุ่งนี้หลังจากลงนามสัญญาเสร็จ ข้าจะอยู่บ้านทำผักดองเปรี้ยวกับหูจื่อ ส่วนเรื่องดูแลร้านให้แม่ของลูกจัดการ"

จ้าวซื่อพูดด้วยความกังวลว่า "แต่เจ้าคงทำได้ไม่ดีเท่าน้องสะใภ้"

เฉียนซื่อยิ้มพลางกล่าวว่า "พี่สะใภ้ หูจื่อทำเป็นแล้ว และวันนี้ข้าจะเตรียมเครื่องปรุงไว้ล่วงหน้า ถ้าพี่ใหญ่ช่วยงานก็ไม่ยากเลย"

เมื่อซูซานหลางได้ยิน เขาก็พูดด้วยความดีใจว่า "ดีมากเลย เช่นนั้นก็เอาตามนี้"

จ้าวซื่อยิ้มและพยักหน้า เมื่อทุกอย่างที่นางกังวลได้รับการจัดการแล้ว นางก็ไม่รู้สึกกังวลอีกต่อไป

หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ซูซานหลางกับจ้าวซื่อก็ลุกขึ้นกลับบ้าน

วันรุ่งขึ้นก็เข้าเมือง ซูซานหลางพาเฉียนซื่อไปที่โรงเตี๊ยมฝูหมั่นไหล

เฉียนซื่อเดินตรงไปที่ครัวหลังเพื่อสอนพ่อครัวทำอาหาร

ซูซานหลางกับเถ้าแก่หนิวลงนามสัญญาเรียบร้อย ความร่วมมือระหว่างทั้งสองฝ่ายก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ

เมื่อเก็บของเรียบร้อยแล้ว และเงินหนักอึ้งก็อยู่ในมือเรียบร้อย

ซูซานหลางกับเฉียนซื่อทักทายกันเล็กน้อย ก่อนจะเข้าไปช่วยงานในร้าน

เนื่องจากชื่อเสียงที่เพิ่มขึ้น ทำให้กิจการของ ‘สือโหย่วเว่ย’ ไปได้ดี มีลูกค้าเข้ามาไม่ขาดสาย ผักดองเปรี้ยวกับผักดองเผ็ดขายหมดทุกวัน

หลังจากขายของหมดแล้ว ซูฉงซูหวายังไม่เลิกเรียน เมื่อเห็นเฉียนซื่อกลับมาแล้ว ซูซานหลางจึงพูดกับจ้าวซื่อว่า "แม่ ข้าจะไปดูซื่อเม่ยที่จวนตระกูลซุนสักหน่อย พรุ่งนี้ซื่อเม่ยจะรักษาขาของพี่หู่แล้ว ข้าจะไปถามดู"

จ้าวซื่อพยักหน้า "ได้ เจ้าไปเถอะ"

ซูซานหลางออกจากร้านและตรงไปที่จวนตระกูลซุนทันที

เมื่อเขาบอกตัวตน บ่าวรับใช้ในจวนตระกูลซุนก็พาเขาไปยังเรือนที่ซูเสี่ยวลู่กับตาเฒ่าอู๋พักอยู่เป็นการชั่วคราว

เมื่อเข้าไปในเรือน เขาเห็นร่างเล็กๆ ของซูเสี่ยวลู่กำลังตรวจสอบสมุนไพรอยู่ ซูซานหลางพูดขึ้นว่า "ซื่อเม่ย"

ซูเสี่ยวลู่หยุดมือชั่วครู่ ก่อนจะหันมาเห็นซูซานหลาง นางวางสมุนไพรในมือลงแล้ววิ่งไปหา "ท่านพ่อ ข้าคิดถึงท่านมากเลยเจ้าค่ะ"