ตอนที่ 223

ซูต้าหลางไม่คิดว่าตนเองจะโชคร้ายถึงเพียงนี้ ดึกดื่นป่านนี้แล้ว ยังบังเอิญเจอคนที่ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำกลางดึก

สิ่งที่เขาทำ ถูกคนได้ยินไปหมดแล้ว

ซูซานหลางไม่พูดอะไรมาก หยิบตะเกียงน้ำมันไปค้นหา และไม่นานก็พบจุดที่ซูต้าหลางขุดไว้ เขาลงมือขุดทันที และขุดพบตุ๊กตาผ้า

เมื่อเห็นวันเดือนปีเกิดบนตุ๊กตาผ้า ซูซานหลางโกรธจนขอบตาแดงก่ำ เขากัดฟันแน่น “ซูต้าหลาง พวกเจ้าช่างใจคอโหดร้ายยิ่งนัก ข้าไปทำอะไรให้พวกเจ้าโกรธเคืองหรือ? ห๊า ตอบข้ามาสิ”

จ้าวซื่อหยิบตุ๊กตามาดู น้ำตาก็ไหลพรากทันที นางไม่พูดอะไร เพียงดึงเข็มทั้งหมดที่ปักอยู่บนตุ๊กตาผ้าออก

นางไม่คิดเลยจริงๆ ว่า คนพวกนั้นจะใช้วิธีที่ชั่วร้ายที่สุดเช่นนี้ มาสาปแช่งเด็กคนหนึ่ง

เข็มที่ปักอยู่บนหัวและหัวใจ ล้วนทำให้จ้าวซื่อเจ็บปวดใจยิ่งนัก

เมื่อความลับถูกเปิดเผย ซูต้าหลางก็ไม่เสแสร้งอีกต่อไป ก่อนจะพูดอย่างดุร้าย “ทำอะไรให้โกรธเคือง พวกเจ้าไม่รู้ตัวหรือ? ฮวงจุ้ยที่ดีของตระกูลซู ถูกพวกเจ้าพรากไปหมดแล้ว นี่คือความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุด ซูซานหลาง การที่พวกเจ้าทั้งครอบครัวยังไม่ตาย ก็ถือว่าผิดแล้ว”

ก็ใครใช้ให้พวกเขาถูกไล่ออกไปแล้วยังอยู่ดีกินดีกันเล่า

ซูซานหลางกัดฟันแน่นจนฟันกระทบกันดัง ‘กรอด กรอด’

ดวงตาข้างนั้นของเขา เย็นชาจนซูต้าหลางเห็นแล้วยังหวาดกลัว

ซูซานหลางพูดอย่างเหี้ยมเกรียม “ข้าก็รู้วันเดือนปีเกิดของพวกเจ้าทุกคนเหมือนกัน พวกเจ้าอยากทำแบบนี้ ก็อย่าหาว่าข้าไร้ความปรานี ก็แค่ปักตุ๊กตา ใครบ้างทำไม่เป็น แม่ พวกเราก็ทำมันสักสิบแปดตัว ซื้อเข็มมาสักร้อยเล่ม เขียนวันเดือนปีเกิดลงไป แล้วปักให้พรุนไปเลย”

ซูต้าหลางโกรธจนแทบกระอักเลือด “เจ้า เจ้ากล้ารึ!”

ซูซานหลางคว้าตัวซูต้าหลาง ลากเขาออกไปแล้วโยนทิ้ง ถ่มน้ำลายอย่างรังเกียจแล้วพูดว่า “ถ้าเช่นนั้นก็ลองดู หากข้าจับเจ้าได้อีก ข้าจะส่งเจ้าให้ทางการ”

ไล่ซูต้าหลางออกไป ปิดประตู สีหน้าของซูซานหลางก็หม่นหมองลง

จ้าวซื่อจับมือซูซานหลางอย่างเงียบๆ

จ้าวซื่อพูดกับลูกๆ อย่างอ่อนโยน “ไม่มีอะไรแล้ว พวกเจ้าไปนอนเถอะ”

จ้าวซื่อและซูซานหลางกลับเข้าห้อง ซูซานหลางก็พูดขึ้นทันที “แม่ เมื่อครู่ข้าไม่ได้พูดด้วยอารมณ์โกรธ พวกเขาทำกับเสี่ยวลู่เช่นนี้ ข้าทนไม่ได้ เจ้าก็ทำตุ๊กตาผ้าขึ้นมาสักสองสามตัวเถอะ ตลอดมา ข้าใจดีเกินไปแล้ว”

ปีนี้ ตระกูลซูขายผักให้เขาไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ความมีน้ำใจของเขากลับไม่ได้รับการตอบแทนจากตระกูลซู พวกเขาไม่เคยสำนึกบุญคุณเลยแม้แต่น้อย

เมื่อรู้ว่าซูฉงและซูหวากำลังจะฝากตัวเป็นศิษย์ พวกเขาเกิดความอิจฉาริษยา คิดไปคิดมาจนโทษว่าเป็นเพราะการเกิดมาของซูเสี่ยวลู่ จึงคิดจะใช้วิธีนี้ทำร้ายซูเสี่ยวลู่

ซูซานหลางย่อมไม่อาจทนได้ ครอบครัวนั้น ยกเว้นเด็กๆ ทุกคนเขาจะเอาคืนอย่างสาสม

จ้าวซื่อรู้สึกปวดใจเล็กน้อย นางพยักหน้าเบาๆ “ได้สิ”