บทที่ 134

“ใต้เท้า ถ้าจะจับก็ไม่ควรจับข้า ควรจับครอบครัวแม่ทัพฉินต่างหาก ข้าไม่รู้เรื่องของโจรด้วยซ้ำ เงินทั้งหมดนั้นก็เป็นฉินซวงซวงให้มา!”

เจ้ากรมอาญาเหลียงเหยียนสงสัยอยู่เป็นทุนเดิม ไม่แน่ว่าตระกูลฉินอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ก็เป็นได้

หลังหลินจือเยว่สร้างความชอบทางทหารกลับมาก็คบหาสมาคมกับคนในราชสำนักไม่น้อย อาจมีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ ส่วนแม่ทัพฉินยิ่งมีชื่อเสียงมานานหลายปี มีเส้นสายซับซ้อนในแวดวงขุนนาง

เห็นลูกเขยกำลังจะสูญเสียตำแหน่งราชการไป เขาจะทนนิ่งดูดายอยู่ได้หรือ?

“ท่านแม่ทัพฉิน ในเมื่อวันนี้มาแล้ว ข้าน้อยก็คงไม่ต้องไปเชิญ มาพูดคุยให้กระจ่างด้วยกันเถิดขอรับ!”

ฉินเจิงหน้าเปลี่ยนสี “นี่เกี่ยวอันใดกับข้า ใต้เท้าเหลียงต้องสอบสวนให้กระจ่างถึงจะถูก”

“แม่ทัพฉินวางใจ ความจริงของเรื่องนี้จะกระจ่างในวันนี้แน่นอน หากไม่เกี่ยวข้องกับแม่ทัพฉินก็ไม่มีทางทำให้พวกท่านด่างพร้อย แต่ถ้าเกี่ยวข้องก็ย่อมไม่มีใครรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!”

เหลียงเหยียนผายมือแสดงท่าทางเชื้อเชิญให้ทุกคนเข้าไป

ขณะเดียวกัน มีชาวบ้านจำนวนไม่น้อยมารวมตัวกันหน้าศาลาว่าการ หลังจากได้ยินว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับจวนแม่ทัพฉินและจวนตระกูลหลินก็แสดงสีหน้าเหลือเชื่อออกมา

“ก่อนหน้านี้เมืองผิงหยางเกิดภัยแล้ง ข้าวที่ปลูกในนาไร้ผลเก็บเกี่ยว ชาวบ้านอดอยากแร้นแค้น คนจำนวนไม่น้อยจำต้องขายลูกชายลูกสาว”

“ราชสำนักส่งเงินบรรเทาภัยพิบัติมาช่วยเหลือ แต่กลับถูกขุนนางกังฉินหยวนซิงเชาฮุบไปไม่น้อย เป็นเหตุให้มีชาวบ้านล้มตายไปจำนวนมาก”

“ฮ่องเต้ส่งฉู่อ๋องมาตรวจสอบคดีนี้ถึงได้สืบสาวมาจนถึงตัวหยวนซิงเชา แต่เงินที่หายไปกลับตรวจพบเพียงบางส่วน ยังมีเงินอีกมากที่ยังไม่พบร่องรอย”

“วันนี้แม่ทัพฉินกับท่านหลินป๋อถูกจับกุมแล้ว เกรงว่าพวกเขาคงมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้!”

“หากเป็นเช่นนั้นจริง หลินจือเยว่ก็หน้าไม่อายเกินไปแล้ว ก่อนหน้านี้โลภอยากได้เงินของตระกูลซ่ง ตอนนี้ยังคิดจะฮุบเงินบรรเทาภัยพิบัติอีก?”

ชาวบ้านล้วนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน พวกเขาเคยได้ยินสถานการณ์น่าสลดในเมืองผิงหยางมาแล้ว ช่วงนี้บนเส้นทางเข้าเมืองหลวงยังมีคนหนีตายมาไม่น้อย

ชาวบ้านทั่วไป หากยังสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้ ใครจะอยากหันหลังให้บ้านเกิด ขายที่นาขายบ้าน กระทั่งลูกชายลูกสาวก็ยังขายกันเล่า?