บทที่ 138

“สวรรค์ไม่มีตาจริงๆ! ความชอบที่ลูกชายข้าเสี่ยงชีวิตสร้างมาในสมรภูมิ ถูกนังคนชั้นต่ำนี่ทำพินาศหมดแล้ว!”

“เขาซื่อสัตย์ดีงาม ภักดีสนองคุณชาติ เดิมมีบุพเพครองคู่กับแม่นางตระกูลซ่ง แต่นางกลับตามไปเกาะแกะลูกชายข้าถึงชายแดน”

“เขาอายุยังน้อย ไร้ประสบการณ์ไม่รู้เท่าทันจึงถูกหลอก วันนี้ทำให้เขาสูญเสียยศโหวไปยังไม่พอ ยังไปขนของโจรกลับมาอีกด้วย!”

เมื่อหลินรั่วหลานร่ำไห้รำพันเช่นนี้ ทุกคนก็เริ่มสงสัยในตัวฉินซวงซวง

อย่างไรเสีย หลินจือเยว่ยุ่งจนหัวหมุนเพราะเรื่องเงินในช่วงหลายวันนี้ ทุกคนล้วนทราบดี

กลับเป็นฉินซวงซวงเสียอีก คนฝันคือนาง เรื่องเงินก็เป็นนางที่นัดแนะกับโรงแลกเงิน น่ากลัวว่านางอาจมีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ ก็ได้!

“ซ่งรั่วเจินจงใจทำร้ายหม่อมฉันจริงๆ นะเพคะ นางบงการความฝันของหม่อมฉัน ในความฝันยังเตรียมการให้หม่อมฉันพร้อมสรรพ หม่อมฉันแค่ต้องทำตามที่เห็นในความฝันก็พอ!”

ฉินซวงซวงยืนกรานเรื่องนี้

ใครใช้ให้ก่อนหน้านี้ซ่งรั่วเจินแสดงความสามารถนี้ออกมากันเล่า?

ห่างจากศาลาว่าการซุ่นเทียนไม่ไกล ซ่งจืออวี้เห็นฉินซวงซวงโยนความผิดทั้งหมดมาให้น้องสาวตัวเองก็โมโหจนใบหน้าเขียวคล้ำ

“สตรีผู้นี้ไร้ยางอายเกินไปแล้ว นางเป็นคนขโมยเงินบรรเทาภัยพิบัติเองแท้ๆ แต่กลับโยนความผิดให้เจ้า?”

แววเยาะหยันวาบผ่านดวงตาซ่งรั่วเจิน ฉินซวงซวงก็ช่างเชื่อมโยงเก่งเสียจริง สามารถหาแพะรับบาปแทนตัวเองได้เร็วถึงเพียงนี้

น่าเสียดายที่นางไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม ไม่มีทางถูกรังแกง่ายๆ ยิ่งไม่มีทางกลืนความเจ็บช้ำน้ำใจลงท้องไป

“ท่านอ๋อง ทุกอย่างที่หม่อมฉันพูดเป็นความจริง ไม่เชื่อท่านไปจับซ่งรั่วเจินมาสอบสวนดูก็ได้เพคะ!”

“นางมีจิตใจชั่วร้าย มากเล่ห์เพทุบาย นางริษยาที่หม่อมฉันแย่งจือเยว่มา ทั้งยังแค้นใจที่จวนตระกูลหลินปฏิบัติต่อนางไม่ดี ถึงได้วางแผนชั่วร้ายจัดการพวกหม่อมฉันทุกคนในคราวเดียว!”

ฉู่อวิ๋นกุยเอ่ยปากอย่างอดไม่ได้ “หลินฮูหยิน เหตุผลของเจ้าออกจะดันทุรังไปหน่อยนะ”

“เจ้าขุดเงินมาได้มากมายขนาดนี้ ที่มาที่ไปก็ไม่บอกให้ชัดเจน บอกแค่ว่าเป็นความฝันก็ชี้ว่าแม่นางซ่งเป็นคนทำ”

“หากอิงตามที่เจ้าพูด พวกข้ายังจะต้องสืบสวนคดีไปทำไม ให้แม่นางซ่งบันดาลฝันให้พวกข้ามิดีกว่าหรือ?”