บทที่ 418

“คุณหนู คุณชายอวิ๋นจะมีวิธีแก้ปัญหาจริงหรือ?” เฉินเซียงเองก็แปลกใจอย่างอดไม่ได้

“ไม่ว่าเรื่องใดก็ล้วนมีวิธีแก้ปัญหา สาเหตุที่เนี่ยนชูคลี่คลายไม่ได้ เพราะนางกังวลมากเกินไป”

“ก่อนหน้านี้อวิ๋นซีหว่านทำเพื่อฉินเซี่ยงเหิง คิดเพียงตัดเส้นทางสู่การสอบขุนนางของอวิ๋นเฉิงเจ๋อ นางเองก็ไม่คิดดู อวิ๋นเฉิงเจ๋อไม่มีโทสะเลยแม้แต่น้อยจริงหรือ ปล่อยให้นางวางอุบายเขาโดยไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยหรือ?”

สีหน้าซ่งรั่วเจินเย็นชา เรื่องนี้ไม่ว่าเป็นใครก็ไม่สามารถอดทนได้ อวิ๋นเฉิงเจ๋อเพียงแต่เห็นแก่สกุลอวิ๋นที่รับเลี้ยงดูเขาจึงไม่พูดเท่านั้น

บัดนี้อนุอวิ๋นและอวิ๋นซีหว่านเห็นเขาเป็นก้อนแป้งบีบคลึงรังแกง่าย นั่นคือมองคนผิดไปแล้ว

“บ่าวเองก็คิดว่าก่อนหน้านี้อวิ๋นซีหว่านทำเลยเถิดเกินไปจริงๆ บัดนี้ยังคิดจะแต่งงานกับคุณชายอวิ๋น ไฉนเลยจะมีเรื่องดีให้เอาเปรียบถึงเพียงนี้ได้? ระยะก่อน บ่าวยังได้ยินมาว่าภายในเมืองหลวงมีแม่นางมากมายชมชอบคุณชายอวิ๋นนะเจ้าคะ!”

ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ “รอก่อนเถอะ น่าจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้แล้ว”

ขณะกำลังสนทนากันอยู่นั้น อวิ๋นเนี่ยนชูก็มาถึง

เพียงได้พบซ่งรั่วเจิน อวิ๋นเนี่ยนชูก็พูดขึ้นอย่างดีใจ “รั่วเจิน ญาติผู้พี่ข้าพูดว่าไม่มีวันสู่ขออวิ๋นซีหว่าน!”

ซ่งรั่วเจินเองก็ไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย “คราวนี้วางใจได้แล้วกระมัง?”

อวิ๋นเนี่ยนชูพยักหน้า “วางใจได้แล้วจริงนั่นล่ะ แต่ข้ากังวลท่านพ่อเรียกตัวญาติผู้พี่ จะต้องจบไม่ได้ด้วยดีอย่างแน่นอน หากเป็นเหมือนในอดีตลงมือกับข้าก็แย่แล้ว”

“รอผ่านการสอบหน้าพระที่นั่ง ญาติผู้พี่เจ้าก็จะได้เป็นขุนนาง ต่อให้ท่านลุงโมโหจริง แต่ก็ต้องรู้ขอบเขต”

“หลังได้เป็นขุนนางแล้ว ก็สามารถย้ายออกจากจวนอวิ๋นได้ เจ้าเองก็สามารถวางใจได้ทั้งหมดแล้ว” ซ่งรั่วเจินพูด

“ข้าเองก็กำลังหวังอยู่เชียว ทว่าอวิ๋นซีหว่านก็คล้ายกำลังจับจ้องญาติผู้พี่ บัดนี้นางยังทำท่าทางลับๆ ล่อๆ อยู่ภายในลานบ้านของญาติผู้พี่อีกด้วย จะต้องไม่มีเจตนาดีแน่!”

อวิ๋นเนี่ยนชูนึกถึงสถานการณ์ยามได้พบอวิ๋นซีหว่านวันนี้ขึ้นมาจึงขมวดคิ้ว “เจ้าพูดนางคงไม่อาศัยโอกาสนี้วางยาญาติผู้พี่ข้าหรอกกระมัง?”

หากเป็นในอดีต นางก็คงไม่นึกถึงวิธีการต่ำช้าเช่นนี้ ทว่านับตั้งแต่ได้เห็นเรื่องของฉินซวงซวงและเหอเซียงหนิง นางคิดว่าทั้งหมดล้วนเป็นไปได้