บทที่ 859

ทุกคนล้วนฝันกันทั้งนั้น

ฝันเป็นเรื่องราวติดต่อกันหลายวัน เรื่องแบบนี้ก็ใช่ว่าจะไม่เคยมีมาก่อน

ทว่าทุกวันล้วนฝัน สรรพสิ่งในฝันแทบเหมือนเป็นโลกอีกใบ เรื่องแบบนี้พวกเขากลับไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแม่นางในฝันที่จะแต่งงานด้วยในตอนนี้!

ซ่งรั่วเจินกลับไม่ประหลาดใจนัก เพียงแต่นึกยินดีอยู่บ้าง

โชคดีที่พวกนางมาได้ค่อนข้างทันเวลา ถ้าช้ากว่านี้สักหลายวัน รอจนคนทั้งสองแต่งงานกันจริงไปแล้ว นั่นก็จะช่วยยากจริงๆ แล้ว...

“ฮูหยิน ท่านอ๋องทั้งสองมาแล้วเจ้าค่ะ” แม่นมรีบมารายงาน

นายหญิงจ้าวได้ยินคำรายงานนี้ก็ออกมาจากในห้องทันที เห็นพวกฉู่จวินถิงอยู่ข้างนอกก็รีบร้อนแสดงคารวะ “คารวะท่านอ๋องทั้งสอง”

“ท่านป้า ที่ข้ามาวันนี้ก็เพราะรู้เรื่องซวี่ไป๋จึงตั้งใจมาเยี่ยมโดยเฉพาะ” ฉู่อวิ๋นกุยกล่าวตามตรง

สายตานายหญิงจ้าวตกลงบนร่างซ่งรั่วเจินโดยไม่รู้ตัว นางย่อมเคยได้ยินมาก่อนว่าแม่นางตระกูลซ่งผู้นี้เชี่ยวชาญวิชาคุณไสย ตอนนั้นไม่เพียงช่วยสวีฮูหยินตามหาลูกสาวแท้ๆ จนเจอ ต่อมายังเปิดโปงความจริงเรื่องที่ตระกูลหลิ่วสลับตัวลูกอีกด้วย

เดิมนางก็คิดว่าจะไปเชิญพระอาจารย์ที่มีวิชาแก่กล้ามาดูว่าลูกชายต้องคุณไสยหรือไม่อยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่าอวิ๋นอ๋องจะเชิญแม่นางซ่งมาด้วย เรียกได้ว่ายังร้ายกาจกว่าพระอาจารย์เสียอีก!

“ขอบพระทัยอวิ๋นอ๋องที่เป็นห่วงซวี่ไป๋เพคะ ตอนนี้หม่อมฉันไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรจริงๆ”

“ตอนนี้ในหัวเด็กคนนี้มีแต่แม่นางในฝันผู้นั้นจนลืมคนเป็นพ่อแม่แบบพวกหม่อมฉันไปหมดแล้ว หม่อมฉันเห็นร่างกายเขาทรุดโทรมลงทุกวัน ร้อนใจจนแทบจะเสียสติอยู่แล้วเพคะ”

นายหญิงจ้าวร้องไห้ออกมาอย่างอดไม่อยู่ หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับแล้วมองไปทางซ่งรั่วเจิน “แม่นางซ่ง ข้ารู้ความเก่งกาจของเจ้า ต้องรบกวนเจ้าไปดูแล้ว ทั้งยังต้องขอบพระทัยฉู่อ๋อง ต้องขอบคุณพวกท่านมากจริงๆ”

ซ่งรั่วเจินเหลือบมองฉู่จวินถิง “คนที่มาช่วยคือข้า ขอบคุณท่านทำไม?”

ฉู่จวินถิงเลิกคิ้ว รอยยิ้มผุดขึ้นจากส่วนลึกในดวงตา แม้พวกเขาจะยังไม่แต่งงาน แต่คนทั้งเมืองหลวงล้วนรับรู้ความสัมพันธ์ของพวกเขา