บทที่ 5

ซูมู่หยุนกำหมัดแน่น เส้นประสาทตรึงเครียด จึงพูดว่า “หม่อมฉันง่วงแล้ว ฝ่าบาทได้โปรดรีบพักผ่อนเถิด พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้านะเพคะ”

สีหน้าของหนานกงเฉินไม่พอใจ มีผู้หญิงมากมายในเมืองหลวงต้องการปีนขึ้นไปบนเตียงของเขา จนเขานับจำนวนด้วยมือเดียวไม่ได้ แต่ผู้หญิงคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าเขากลับหลีกเลี่ยงเขาเหมือนงูและแมงป่อง คือคุณเก่งมาก ไม่เชื่อกฎเกณฑ์ ช่วยอะไรคุณไม่ได้

รู้สึกถึงสายตาที่น่าขนลุกที่อยู่ข้างหลัง ซูมู่หยุนก็กลั้นลมหายใจไม่กล้าขยับ ตาปิดสนิท แต่สมองกลับระวังตลอดเวลา นางไม่เคยนอนบนเตียงเดียวกันกับผู้ชาย โดยเฉพาะกับผู้ชายที่นางรับมือไม่ได้

หลังจากนั้นไม่นาน ดูเหมือนว่านางจะได้ยินเสียงหายใจออกอู้อี้ ตามมาด้วยความว่างเปล่าอย่างกะทันหันจากข้างหลัง จากนั้นก็เป็นเสียงของหนานกงเฉินก็ออกจากห้องไป

ในห้องตกอยู่ในความเงียบ ซูมู่หยุนหันกลับมาอย่างช้า ๆ ในห้องเหลือนางเพียงคนเดียว เมื่อฟังอย่างระมัดระวังก็จะเคลื่อนไหว พบว่าหนานกงเฉินจากไปแล้วจริง ๆ นางจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกมาก

เหงื่อออกทั้งตัว รู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัว นางรีบถอดเสื้อผ้าออกยกเว้นผ้ารัดหน้าท้อง ต่อมารู้ว่ามันไม่ได้ปิดบังอะไรไว้ นางจึงสวมเสื้อชั้นในสีขาวบาง ๆ ก่อนจะหยุด

เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็เห็นกระจกทองแดงวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง เดินไปสามก้าว เห็นภาพในกระจกแล้วตนก็ตกใจ หน้าผอมเหมือนลิง ไม่น่าแปลกใจที่หนานกงเฉินจะหัวเราะเยาะนาง แต่เมื่อมองดี ๆ แล้ว ใบหน้าก็ยังค่อนข้างละเอียดอ่อน เพียงเพราะผอมเกินไปจึงไม่มีความสวยเลย

ชาติที่แล้วนางถือเป็นสาวสวยคนหนึ่งเลย ชาตินี้แม้ว่าจะไม่ได้สวยพิชิตเมือง แต่ก็หวังว่าจะสวยกว่านี้ เหลือบมองตัวเองในกระจกทองแดงอีกครั้งแล้วสะบัดหัว กลับขึ้นเตียงอย่างเหนื่อยล้า แล้วคิดว่าต่อไปจะอยู่รอดในวังแห่งนี้ได้อย่างไร พอหลับตาได้ไม่นานก็ผล็อยหลับไป

ณ เรือนใหญ่ มู่อวี่ที่เฝ้าอยู่นอกประตูเห็นท่านอ๋องกลับมาและถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาไม่เคยเห็นท่านอ๋องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหนเลย ถ้าเขาพักค้างคืนที่บ้านของพระชายารองซูจริง ๆ เขาคงจะตกใจเหมือนโดนผีหลอกแน่ ๆ หืม? มีบางอย่างดูผิดปกติ...เสื้อผ้าของท่านอ๋องหายไปไหน?

หลังจากที่หนานกงเฉินเข้ามาในห้อง มู่อวี่ก็ถามทิงเฟิงที่ไปด้วยกันว่า “พี่ใหญ่ เสื้อผ้าของท่านอ๋องอยู่ที่ไหน？”

ทิงเฟิงตอบกลับมาว่า “อยู่ที่สวนลู่ฮวา”

“ห้ะ?” มู่อวี่เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ “ฝ่าบาทกับพระชายารองซู...”

ทิงเฟิงเหลือบมองเขาเบา ๆ “อย่าถามสิ่งที่เจ้าไม่ควรถาม”

มู่อวี่รีบหุบปาก ดูเหมือนว่าเขาจะโดนผีหลอกจริง ๆ แล้ว หรือว่าต่อไปจวนอ๋องแห่งนี้จะมีนายหญิงแล้วจริง ๆ ?