ตอนที่ 5 รองเท้าเชือกฟาง

บทที่ 5

รองเท้าเชือกฟาง

ในที่สุดก็ถักรองเท้าเชือกฟางเสร็จ!

ลู่ซินฟางให้เด็กๆ เปลี่ยนมาสวมรองเท้าฟางคู่ใหม่ เชือกที่ได้จากมิติทั้งเหนียวทั้งนุ่ม มีความยืดหยุ่นกำลังดี เด็กทั้งสองชอบมาก กระโดดโลดเต้นไปมา

ยังเหลือชุดเก่ามอซอที่ให้รู้สึกขัดหูขัดตา หากเป็นไปได้ก็อยากเอาชุดใหม่มาให้ลูกๆ เปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย

แต่ก็นั่นละ เพราะทำไม่ได้ทันที นางเลยต้องกัดฟันอดทนไว้ก่อน

ช่วงบ่ายลู่ซินฟางผ่าฟืน งานตรงนี้เด็กๆ ช่วยไม่ไหวจึงให้พวกเขาออกไปเล่นให้สมวัยเด็ก

เฉิงเอ๋อร์จูงมือเป่าเอ๋อร์ออกไปเล่น สักพัก ลู่ซินฟางก็ได้ยินเป่าเอ๋อร์แผดเสียงร้องไห้

“แง้...!!”

หญิงสาววางขวาน รีบวิ่งไปดูลูก

“เป่าเอ๋อร์ เจ้าเป็นอะไร”

ลูกชายลูกสาวของนางล้มก้นจ่ำเบ้าบนพื้น ร้องไห้สะอึกสะอื้น

เฉิงเอ๋อร์ปาดน้ำตา ชี้ไปทางเด็กชายวัย 8 ขวบที่ยืนหน้าสุดในกลุ่มเด็กๆ ข้างหลังของเด็กคนนั้นมีเด็กวัยไล่เลี่ยกันอีก 3 คน

“พวกเราถูกตงตงผลัก”

ลู่ซินฟางอุ้มลูกๆ ขึ้นจากพื้น ช่วยปัดเศษดินตามชุดและหัวเข่า ก่อนหันไปมองเด็กที่ชื่อตงตง

ภาพของ ‘ตงตง’ จากความทรงจำของลู่ซินฟางคนเก่า หน้าตาค่อนข้างเลือนราง พอมองดูชัดๆ แบบนี้แล้ว เด็กคนนี้หน้าตาเกเรใช้ได้เลยนี่!

“ตงตง ทำไมต้องผลักน้องๆ พวกเขาทำอะไรไม่ถูกใจเจ้าหรือ” ลู่ซินฟางถามเด็กชาย

เจ้าลิงน้อยหัวโจกประจำหมู่บ้านเบะปากใส่ลู่ซินฟาง หน้าตาไม่สำนึกผิดสักนิด “ใครใช้ให้พวกเขาไปขโมยรองเท้าคนอื่นมาล่ะ ข้าก็แค่สั่งสอน”

“ขโมย? เจ้าคิดดีแล้วหรือที่พูดออกมาแบบนั้น”

“แล้วคนจนๆ อย่างพวกเจ้ามีเงินซื้อรองเท้าใหม่หรือ ดูรองเท้าข้าสิ ยังไม่ดีเหมือนของพวกเขาเลย”

ตรรกะอะไรของเด็กคนนี้เนี่ย

“ท่านแม่ถักให้พวกเราเองกับมือ ข้าเห็นกับตา ท่านแม่ไม่มีทางขโมยมาแน่” เป่าเอ๋อร์เถียงกลับ

“ท่านแม่ไม่ขโมยของของใคร” เฉิงเอ๋อร์ยืนยันอีกเสียง

“ชิว์! พวกเจ้าคนบ้านเดียวกันก็ต้องช่วยกันปิดบังความผิดน่ะสิ” ตงตงยังคงใส่ความอย่างไม่ยอมแพ้

ลู่ซินฟางส่ายหน้า นางจะเอ็ดใส่แรงๆ แล้วสั่งให้ตงตงหุบปากก็ได้ แต่เด็กเกเรแบบนี้คงไม่มีทางฟังกันง่ายๆ

หญิงสาวกอดอกมองหน้าเจ้าลิงน้อยตงตงอย่างเยือกเย็น “หนุ่มน้อยตงตง ข้าถามหน่อย เจ้ามีหลักฐานหรือว่าข้าขโมยรองเท้าของคนอื่นมา”

“ขะ ข้าไม่มี”

“รู้บ้างหรือไม่ การกล่าวหาผู้อื่นโดยไม่มีหลักฐานมีความผิดเหมือนกัน”

“แต่ข้าเป็นเด็ก”

เฮอะ ลู่ซินฟางแค่นเสียงเยาะหยัน

ไอ้เด็กนี่ ฉลาดไม่เบา อาศัยความเป็นเด็กทำร้ายผู้อื่นหรือ

หากพูดถึงหลักความเป็นจริง เด็ก 8 ขวบย่อมคิดเรื่องนี้เองไม่เป็น ถ้าไม่ใช่พ่อก็คงเป็นแม่ที่สอนให้เด็กคนนี้โตมาแบบฉลาดแกมโกง