บทที่ 38

ดังนั้นสาเหตุของเพลิงไหม้จึงไม่ใช่เพราะความประมาทเลินเล่อ ไม่มีการสูญเสียในครัว นอกจากฟืนจะถูกเผาไหม้แล้ว คนทั้งสามรวมทั้งหลินต่งก็ถูกฝังอยู่ในกองไฟ

เนื่องจากคำสั่งของเซี่ยเฮ่าเซียน หลินต่งและอีกสองคนถูกขังอย่างแน่นหนาและไม่มีใครเฝ้าอยู่นอกโรงเก็บไม้

ในบรรดาสามคนนั้น หลินต่งเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้น

เมื่อมองไปที่ตัวอักษรที่อยู่ไม่ไกล เขาให้รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย หลังจากพักไประยะหนึ่ง เขาพบว่านอกจากจะปวดหัวแล้ว ไม่มีส่วนใดของร่างกายที่ไม่ปวดเลย

เมื่อคืนเขาป้อนยาหรงลี่และรายงานให้เจ้านายของเขาทราบ เมื่อองค์ชายพร้อมที่จะพักผ่อน เขาก็พยายามพาองค์ชายไปที่ลานมู่ฝู ใครจะคิดว่าเขาจะล้มเหลวในครั้งนี้?

เขาไม่สามารถคิดออกแม้ว่าเขาต้องการเค้นสมองออกมาก็ตาม ทำไมเขาถึงวิงเวียนหลังจากปีนข้ามกำแพงไปได้ครึ่งหนึ่ง? เกิดอะไรขึ้นต่อ ทำให้เขาสับสน เขาจำได้เพียงชายร่างอ้วนบนตัวเขา...

ทันใดนั้นหลินต่งก็เบิกตากว้าง “เจ้าอ้วน?”

เขาหันศีรษะของเขาอย่างแข็งทื่อและพบว่าชายอ้วนที่เพิ่งฟื้นถูกมัดอยู่ห่างจากเขาไม่กี่ฉื่อ

แล้วเขาทำอะไรกับชายอ้วนในความสับสน? เขาจำมันได้แล้ว!

เจ้าอ้วนบ้าเอ๊ย!

กล้าดียังไง!

หลินต่งโกรธมาก ทันทีที่เขาคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ เขาก็รู้สึกขยะแขยงอย่างยิ่ง

รูก้นของเขาระบมและเต็มไปด้วยบาดแผล

หัวใจของหลินต่งขึ้นมาจุกอก!

แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมชายอ้วนซึ่งควรจะอยู่บนเตียงของพระชายาจึงมาปรากฏตัวในห้องเก็บฟืนพร้อมกับเขา

ยิ่งไปกว่านั้น เขาชัดเจนมากเกี่ยวกับความรู้สึกเมื่อคืนนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาถูกวางยา ยานี้เป็นยาที่เขาเคยป้อนให้พระชายามาก่อน ยาปลุกกำหนัดพิเศษของโรงเตี๊ยมจุ่ยหง!

เขาต้องการทั้งหมดสองอย่าง

หลินต่งรู้สึกว่าถูกหลอก เห็นได้ชัดว่าเขาแค่ทำธุระ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเขาได้อย่างไร? เขาอยู่ในอาการงุนงงแล้ว เขาไม่เพียงเกลียดชายอ้วนเท่านั้น แต่เขายังเกลียดรูปลักษณ์ที่อ่อนโยนของมู่ซิ่วโหรวอีกด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะมู่ซิ่วโหรว เขาจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อย่างไร? นอกจากนั้นเขายัง...

น่าละอายจริง ๆ!

นอกจากยาที่เขาป้อนให้หรงลี่แล้ว ไม่มีใครอื่นที่มีมัน ดังนั้น ผู้บงการในเรื่องนี้จึงต้องเป็นหรงลี่!

หลินต่งยิ้มอย่างชั่วร้าย เขาต้องคิดว่าจะกัดทั้งคู่อย่างไร

ในไม่ช้า คนรับใช้คนหนึ่งเห็นว่าเขาตื่นขึ้นแล้ว ดูเหมือนว่าเขากำลังจะรายงานเรื่องนี้ต่อองค์ชาย หลินต่งพร้อมที่จะรับมือกับการสอบสวนขององค์ชาย

บังเอิญตอนเย็นมีเสียงดังในครัวข้างบ้าน แม้ว่าจะมีคนมามากมาย แต่ก็ไม่มีใครเข้ามาถามเขา

หลินต่งกำลังรออยู่ เขารอจนรากงอกแต่ก็ไม่มีใครมากระจายข่าว

เขาหลับไปช้าๆ เขาไม่รู้ว่าองค์ชายจะทำอะไรต่อไปซึ่งทำให้เขากลัว

หลินต่งรำพันในใจและค่อยๆ ผล็อยหลับไป

ยิ่งนอนก็ยิ่งรู้สึกร้อน เมื่อเขาตื่นขึ้นมา หลินต่งก็ตกตะลึง!

มีไฟไหม้ครั้งใหญ่!

ไฟลุกกำลังโชน!

เป็นไปได้อย่างไร?

จิตใจของหลินต่งว่างเปล่า มันจะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?