บทที่ 40

ความแข็งแกร่งของหรงลี่นั้นไม่แข็งแกร่งมากนัก แต่มันก็ทำให้เซี่ยเฮ่าเซียนสั่น

เซี่ยเฮ่าเซียนยืนอยู่ที่นั่นด้วยความไม่เชื่อ ผู้หญิงคนนี้กล้าต่อกรกับเขาได้อย่างไร?

เรื่องบางเรื่องยังทนได้ แต่นี่ทนไม่ได้เด็ดขาด!

เซี่ยเฮ่าเซียนโกรธมากจนความคิดของเขาไม่ชัดเจนพอ เขาผลักนางโดยไม่รู้ตัวและตะโกนในเวลาเดียวกัน "หรงหลี่! เจ้าจะทำอะไร"

ร่างเล็กของหรงลี่ถูกผลักอย่างแรงจนนางเซเป็นเวลานานก่อนที่นางจะเสียการทรงตัว จากนั้นนางก็โดนแท่นหินที่ยื่นออกมาบนน่องของนาง

เซี่ยเฮ่าเซียนมองไปที่หรงลี่ที่เซไปสี่หรือหกก้าวก่อนที่จะตกลงไปในทะเลสาบ

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นบนผิวน้ำของทะเลสาบ

เซี่ยเฮ่าเซียน ตกตะลึง...

เสี่ยวเถาตกตะลึง...

สายลมแผ่วเบาพัดผ่านมา ในเวลาเดียวกัน เพื่อหยุดบรรยากาศอันน่าเศร้านี้ มีนกสองตัวบนท้องฟ้าส่งเสียงหวีดร้อง ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันเป็นนกชนิดใด

กล่าวโดยย่อ ในศาลาเงียบมากและแม้แต่โลกทั้งใบก็เงียบลง

เสี่ยวเถาน้ำตาไหล รีบไปที่ศาลา แล้วตะโกนใส่หรงลี่ที่อยู่ในทะเลสาบ "นายหญิง! นายหญิง! ท่านอยู่ที่ใด? อย่าทำให้ข้ากลัว!"

เซี่ยเฮ่าเซียนไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะผลักหรงลี่ ลงไปในน้ำได้ เขาไม่ใช้กำลังมากนัก

เมื่อเห็นว่าไม่มีการตอบสนองจากทะเลสาบ เสี่ยวเถาก็ตะโกนใส่เซี่ยเฮ่าเซียนด้วยความโกรธ "มันเป็นความผิดของท่านทั้งหมด! มันเป็นความผิดของท่านทั้งหมด! ท่านผลักนายของข้าทำไม? ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับนายของข้า ข้าจะไม่ปล่อยท่านไป! "

เซี่ยเฮ่าเซียนไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ในตอนนี้ เด็กสาวตัวเล็ก ๆ กล้าพูดกับเขาเช่นนี้ เขาผลักไสนางหรือ? หรือว่านางคือชายาของเขา? คนอื่นจะว่ายังไงถ้าสิ่งนี้หลุดออกไป?

เซี่ยเฮ่าเซียนถอดรองเท้าและพร้อมที่จะกระโดดลงไปในทะเลสาบเพื่อช่วยหรงลี่ นางเพิ่งตกลงไปในทะเลสาบได้ไม่นานและไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ นางไม่โผล่ขึ้นมาด้วยซ้ำ เขาไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้น

แต่ก่อนที่เขาจะได้กระโดด เขาก็ได้ยินเสียงมาจากที่ไกลๆ "สาวน้อย กลับไปที่ลานบ้าน หาเสื้อผ้าให้ข้าสักหน่อย ให้ตายเถิด ข้าหนาวชะมัด"

จากนั้นห่างออกไปสองฉื่อ จุดสีดำก็ค่อยๆ หายไปในน้ำ โดยจุดหนึ่งอยู่ด้านบนและอีกจุดอยู่ด้านล่าง

จมูกของเซี่ยเฮ่าเซียนบานเพราะความโกรธ ในน้ำไม่มีการเคลื่อนไหวเพราะนางรู้วิธีว่ายน้ำได้เป็นครึ่งวัน!

เสี่ยวเถามีความสุข เป็นเรื่องดีที่เจ้านายของนางสบายดี นางตอบอย่างมีความสุขและไม่สนใจชื่อของ เซี่ยเฮ่าเซียน นางรีบวิ่งกลับไปที่ลานมู่ฝู เพื่อต้มน้ำและเตรียมเสื้อผ้าที่สะอาด

เซี่ยเฮ่าเซียนยืนเท้าเปล่าอยู่ที่นั่น เสื้อตัวนอกของเขาถูกถอดออกไปครึ่งหนึ่งและเขายืนอยู่บนพื้น ตัวของเขาสั่น

หรงลี่จงใจทำใช่หรือไม่?

เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขารู้สึกผิดมากจนพร้อมจะลงไปช่วยนาง แต่เกิดอะไรขึ้น?

เขากระทืบรองเท้าด้วยความโกรธและสาบานว่าเขาจะไม่สนใจนางอีกต่อไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนาง มันเกี่ยวอะไรกับเขาหรือ!

เซี่ยเฮ่าเซียนหันหลังกลับและเดินไปที่ลานเสวี่ยอวี้ คนรับใช้ที่อยู่ข้างหลังเขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะกลั้นหัวเราะ เขาอยากจะหัวเราะแต่ก็ไม่กล้า มันยากสำหรับเขาที่จะทน

เนื่องจากเขาเป็นคนที่มีความสามารถมากที่สุด เขามักจะรับใช้อยู่เคียงข้างเซี่ยเฮ่าเซียน เขาไม่เคยเห็นองค์ชายเสียสูญเช่นนี้มาก่อน

ไม่น่าแปลกใจที่เขาอยากจะหัวเราะ การเคลื่อนไหวของพระชายาเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงจริงๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้มารับใช้ แต่เขาก็รออยู่นอกศาลา

แต่เขาสามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในศาลาได้อย่างชัดเจน