บทที่ 0065

เมื่อได้ยินนางพูดว่าต้องการที่จะพบกับเจ้าของร้าน เด็กในร้านก็หมดความอดทนแล้วในตอนนี้

เด็กสาวชาวนาจะมีเรื่องอะไรที่สำคัญถึงกับต้องพบกับเจ้าของร้านกัน

เจ้าของร้านมีธุระต้องทำมากมาย ไม่ได้ว่างมาง่ายๆหรอกนะ นางคิดว่าตัวเองเป็นใคร อยากพบก็สามารถพบได้อย่างนั้นเหรอ?

เด็กในร้านโบกมือ แล้วพูดว่า“แม่สาวน้อย เจ้ารีบออกไปซะ อย่ามาวอแวอยู่หน้าร้านแบบนี้ ไม่ได้ดูสารรูปของตัวเองเสียบ้างเลย ยังคิดที่จะพบกับเจ้าของร้านของพวกเราอีกเหรอ...”

ซูหวั่นรู้มานานแล้วว่าจะต้องเจอกับการต้อนรับแบบนี้ นางจึงไม่โกรธแม้แต่น้อย“เจ้ารู้หรือเปล่าว่าข้าเป็นใคร?หากไม่ให้เจ้าของร้านของพวกเจ้ามาพบข้า เจ้าจะรับผลที่จะตามมาได้งั้นเหรอ!”

เด็กในร้านชะงักไปครู่หนึ่ง

เขาจ้องมองไปที่ซูหวั่นและซูลิ่วหลาง โดยที่เกิดความสงสัยในตัวตนของสองคนนี้เล็กน้อย

หรือพวกเขาจะรู้จักกับเจ้าของร้านจริงๆ?

เด็กในร้านกลืนน้ำลาย และก็หงุดหงิดเอาเสียมากๆ“พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ ข้าจะไปตามเจ้าของร้านมาเดี๋ยวนี้!”

เจ้าของร้านพักผ่อนอยู่ที่ชั้นสอง เด็กในร้านวิ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เพราะว่ากลัวจะเกิดเรื่องใหญ่ ถึงตอนนั้นเขาจะรับผิดชอบไม่ไหวขึ้นมาจริงๆ

“ท่านครับ มีคนต้องการพบครับ!”

เฉิงเจียวเหนียงลืมตาขึ้นมา ดวงตาที่เย็นเฉียบหลับๆตื่นๆ มองกวาดตามองไปที่เด็กในร้าน เพราะฝันหวานของนางได้ถูกขัดจังหวะไปหมดแล้ว“ใครมาหาข้า?”

เด็กในร้านก้มหน้าลง และไม่กล้ามองมาที่เฉิงเจียวเหนียง

เจ้าของร้านคนนี้มีวิธีการเด็ดขาด และจัดการเรื่องอย่างไร้ความปรานี ไม่เช่นนั้นก็คงไม่มีร้านที่ใหญ่ขนาดนี้หรอกนะ

โดยที่กดดันร้านอื่นๆจนแทบจะอยู่ไม่ได้ จนทำได้เพียงแค่ลดราคาเพื่อขอทางรอด สิ่งที่สำคัญก็คือคนอื่นๆไม่กล้าที่จะมาก่อกวนที่ร้านอีกต่อไป ซึ่งอาจเป็นเพราะเฉิงเจียวเหนียงมีคนใหญ่คนโตคอยสนับสนุนอยู่นั่นเอง

“เป็นเด็กสองคนครับ คนหนึ่งประมาณสิบสองสิบสาม อีกคนก็น่าจะเจ็ดขวบนะครับ”

“เด็ก?”

เฉิงเจียวเหนียงลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างขี้เกียจ นางหาวสองสามครั้ง รูปร่างงดงาม ผ้าโปร่งทอดยาวไปที่พื้น เด็กในร้านเพียงแค่เหลือบไปมองเท่านั้น