บทที่ 0086

ใบหน้าของแม่เฒ่าเซี่ยงมืดมน

แทบจะเสแสร้งทำไปไม่ไหวแล้ว หากไม่ใช่เพราะว่าเงินอัดในอ้อมแขนได้เตือนนางเอาไว้ นางก็คงจะระเบิดอารมณ์ออกมาตั้งนานแล้ว

“นังหนูหวั่น ที่บ้านเงินอัดไม่พอจุนเจือไม่ใช่เหรอ ย่าไปหางานหนึ่งมาให้เจ้าได้ บ้านหลินหยวนไว่ที่อยู่ในเมืองห่างออกไปแค่นี้เอง เจ้าไปเป็นสาวใช้ล้างเท้าให้กับเขา หนึ่งเดือนตำลึงสองตำลึง”

สาวใช้ล้างเท้าเงินเดือนตำลึงสองตำลึง

‘สาวใช้ล้างเท้า’อะไรนั่น เป็นแค่ล้างเท้าจริงๆเหรอ แม่เฒ่าเซี่ยงไม่มีเจตนาที่ดีขนาดนั้นหรอกมั้ง!

“ท่านย่า สองวันมานี้ข้าไปในเมืองตลอด และก็ได้ยินหลินหยวนไว่คนนี้มาบ้างด้วย นี่ท่านย่าหวังดีกับข้าหรือจะผลักข้าลงไปในหลุมไฟกันแน่?”

หลินหยวนไว่มีชื่อเสียงในเมืองนี้

อาศัยที่ว่าตัวเองพอมีเงินอยู่บ้าง เขาก็มักจะไปซื้อหญิงสาวที่ดีมาจากชนบท และเก็บพวกนางเอาไว้เป็นเมียเก็บของตัวเอง

ไม่น่าแปลกใจที่แม่เฒ่าเซี่ยงจะระงับอารมณ์และพูดคุยกับนางได้นานขนาดนี้ ที่แท้ก็วางแผนจะขายนางให้หลินหยวนไว่นั่นเอง หรืออาจจะ——ขายนางไปแล้วก็ได้

และเงินนั้นก็ถูกแม่เฒ่าเซี่ยงอัดเข้าไปในอ้อมแขนของตัวเองเสียแล้วเป็นแน่

ซูหวั่นเหลือบมองส่วนนูนในอ้อมแขนของแม่เฒ่าเซี่ยง และนางก็มีแผนในใจแล้ว“ท่านย่า ความหวังดีแบบนี้ข้าไม่คิดที่จะได้หรอกนะ ใครต้องการท่านย่าก็ไปตามหาคนนั้นเถอะ!”

เมื่อถูกเปิดโปงความคิดในใจ แม่เฒ่าเซี่ยงก็ไม่ได้ลำบากใจแต่อย่างใด

โดยที่ท่าทางก็ยิ่งอุกอาจมากขึ้นเรื่อยๆ

“พ่อของเจ้ายังต้องรักษาอาการบาดเจ็บ ทุกอย่างต้องใช้เงินทั้งนั้น ตอนนี้หลินหยวนไว่ถูกใจเจ้าก็เพราะข้าพยายามพูดให้ ขอแค่เจ้าตอบตกลง ยังกลัวว่าพ่อของเจ้าจะไม่มีเงินรักษาอาการป่วยอย่างนั้นรึ?”

นางกลัวว่าจะไม่มีเงินรักษาอาการป่วยของพ่อนางตอนไหนงั้นเหรอ?

พูดซะมีเหตุผลเชียว

แต่ลึกๆ แล้วกลับดำสนิท!

ซูหวั่นไม่เคยเห็นผู้ใหญ่คนไหนที่ไร้ยางอายได้ขนาดนี้มาก่อน แม่เฒ่าเซี่ยงคนนี้ช่างลำเอียงเสียจริงๆ ทำไมต้องมาทำกับบ้านรองแบบนี้ด้วย?

พวกเขาต่างก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของนางทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?

“เงินที่ได้มาอย่างสกปรกแบบนี้ พวกเราไม่ทำหรอก ท่านย่าอยากจะได้ก็ไปทำเองเถอะ!”

แม่เฒ่าเซี่ยงเตะประตูอย่างเต็มแรง“นังเด็กบ้า!”

เงื้อมือขึ้น และกำลังจะตบไปที่ซูหวั่น