บทที่ 1374 เข้าใจผิดใหญ่แล้ว（2）

“และอีกอย่างจากนิสัยของฉิงฉิง ถ้าหากเธอรู้ว่าถังหลินชอบผู้ชายจริง ๆ รู้ว่าถังหลินจริงจัง ฉิงฉิงอาจสนับสนุนให้ทั้งสองคนคบกันเลยก็ได้ คุณให้ฉิงฉิงช่วยคิดหาวิธีมันไม่มีประโยชน์เลยสักนิด” ท่านปู่ถังส่ายหน้าช้า ๆ ทอดถอนใจอย่างหมดแรง

ท่านย่าถังคิดอยู่สักพัก รู้สึกว่าเป็นไปได้จริง ๆ

“งั้นพวกเราจะไม่ทำอะไร ไม่สนใจอะไรเลยงั้นเหรอ?!!” ท่านย่าถังมองดูท่านปู่ถังพลางถามหยั่งเชิง

“พวกเราจะทำอะไรได้? พวกเราจะยุ่งอะไรได้อีกล่ะ?” ในตอนที่ท่านปู่ถังเงยหน้าขึ้นนั้นเขารู้สึกว่าผมของตัวเองได้ร่วงลงมาหลายเส้น บางทีเขาอาจจะหัวล้านเนื่องจากคิดมากเพราะเรื่องนี้จริง ๆ ก็ได้

“ถ้าหากถังหลินคบหากันกับผู้ชายจริง ๆ งั้นก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีลูก จะต้องไม่มีทายาทสืบสกุลอย่างแน่นอน” ในตอนที่ท่านย่าถังคิดถึงเรื่องนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกอย่างชัดเจน สำหรับคนในวัยอย่างพวกเขานั้นให้ความสำคัญกับทายาทผู้สืบสกุลเป็นอย่างมาก

“เรื่องไม่มีทายาทสืบสกุลนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง อย่างสถานการณ์ของถังหลิน ต่อให้พวกเราไม่ไปบังคับให้พวกเขาแยกจากกัน เส้นทางของถังหลินนั้นก็จะลำบากมากเลยทีเดียว” แววตาของท่านปู่ถังเคร่งขรึมขึ้นมาอีกหลายเท่า เพราะยังไงเรื่องแบบนั้นก็ไม่เป็นที่ยอมรับของชาวโลก โดยเฉพาะในประเทศของพวกเขา

ท่านย่าถังได้ยินคำพูดของท่านปู่ถัง ภายในใจรู้สึกเสียใจขึ้นมากว่าเดิม เธอเองก็นั่งลงไปบนโซฟา จากนั้นทั้งสองคนต่างก็ไม่พูดอะไร เพียงแค่นั่งเงียบอยู่อย่างนั้น เพียงแต่ว่าจะมีเสียงถอนหายใจยาว ๆ อย่างไร้เรี่ยวแรงดังมาอยู่เป็นระยะ มีเสียงของท่านปู่ถัง แล้วก็มีเสียงของท่านย่าถัง

ในตอนที่เวินลั่วฉิงเดินลงมาจากด้านบนก็ได้พบกับสถานการณ์เช่นนั้น

“เป็นอะไรไปเหรอคะ? เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกงั้นเหรอ?” เวินลั่วฉิงมองดูพวกเขา เธอรู้สึกตกใจอยู่ภายในใจ หลังจากที่เธอกลับมาที่บ้านตระกูลถัง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นทั้งสองท่านมีท่าทางเช่นนี้ ต่อให้เป็นตอนที่ถังหลินเกิดเรื่องพวกเขาก็ไม่มีท่าทีเช่นนี้เลย!!

ตอนที่เกิดเรื่องใหญ่แบบนั้นขึ้นกับลุงถังที่เมื่องไห่เมื่อครั้งที่แล้ว ทั้งสองท่านยังไม่เป็นแบบนี้เลย!!

โดยเฉพาะคุณปู่ถัง คนที่ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ไม่กะพริบตา แต่ว่าท่าทางของคุณปู่ถังในตอนนี้มันอะไรกัน?

ท่าทางเคร่งเครียดแบบนี้ ท่าทางเศร้าสร้อยหมดหนทางเช่นนี้ เสียงทอดถอนใจครั้งแล้วครั้งเล่านั้นมันเรื่องอะไรกันแน่?

ส่วนท่านย่าถังในตอนนี้รู้สึกว่าทั่วทั้งร่างดูสับสนเหม่อลอย เหมือนกับวิญญาณได้หลุดลอยออกไปจากร่าง......

ดังนั้น ตอนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? เป็นเรื่องที่รุนแรงถึงขนาดไหนกันแน่?

เมื่อได้ยินเสียงของเวินลั่วฉิง ทั้งสองคนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน และมองไปที่เวินลั่วฉิง จากนั้นทั้งสองคนก็ส่ายหน้าอย่างช้า ๆ พร้อมกัน

การเคลื่อนไหวของทั้งสองคนนั้นช้ามาก แต่กลับพร้อมกันอย่างน่าอัศจรรย์ ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าได้ซ้อมมาแล้วหลายครั้ง พร้อมกันอย่างแปลกประหลาด

เวินลั่วฉิงเห็นปฏิกิริยาเช่นนี้ของทั้งสองคน ก็รู้สึกงงงัน และตกใจเล็กน้อย นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?!

“เกิด เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ?” คนที่พูดจาคล่องแคล่วมาแต่ไหนแต่ไรอย่างเวินลั่วฉิงตอนนี้ถึงกับพูดจาติดอ่าง

ไม่มีใครตอบคำถามของเวินลั่วฉิง เพียงแต่ว่าทั้งสองท่านก็ได้ส่ายหน้าอย่างพร้อมเพรียงอีกครั้ง

“เดี๋ยวนะคะ พวกท่านเป็นอะไรไป? ได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจอะไรหรือเปล่าคะ?” เมื่อเวินลั่วฉิงเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ยิ่งรู้สึกตกใจขึ้นมามากกว่าเดิม อาการของพวกเขาในตอนนี้เหมือนกับได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง

ดังนั้นมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?!

ในตอนที่ท่านย่าถังได้ยินคำว่าได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจ ในที่สุดก็มีปฏิกิริยาตอบโต้ขึ้นมา สีหน้าท่าทางเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน มุมปากก็ขยับตามเล็กน้อย เหมือนกับอยากจะพูดอะไร แต่สุดท้ายกลับเปลี่ยนเป็นถอนหายใจยาว ๆ แทน

ได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจจริง ๆ ไม่ใช่เหรอ?

อีกอย่างการกระทบกระเทือนทางจิตใจในครั้งนี้มันรุนแรงมากจริง ๆ

“คุณยายคะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ คุณยายพูดสักคำสิคะ” เวินลั่วฉิงเดินไปหยุดอยู่อยู่ที่ด้านหน้าของท่านย่าถังอย่างรวดเร็ว อาการของทั้งสองท่านในตอนนี้ทำให้เธอเป็นกังวลมากจริง ๆ

“ไม่มีอะไร หนูไปทำธุระเถอะ” ท่านปู่ถังรู้ว่าเวินลั่วฉิงเป็นห่วงพวกเขา แต่เรื่องแบบนี้เขาจะพูดออกมาไม่ได้ เพราะยังไงเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องส่วนตัวของถังหลิน อีกอย่างพูดออกมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร

“ไม่มีอะไรพวกท่านจะเป็นแบบนี้ได้ยังไงคะ?” เวินลั่วฉิงไม่เชื่ออย่างแน่นอน: “เกิดเรื่งขึ้นมกับถังหลินเหรอคะ?”

สิ่งที่ทำให้ทั้งสองท่านเป็นแบบนี้ได้ เวินลั่วฉิงคิดว่าคงมีแค่เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับถังหยุนเฉิงหรือถังหลิน

ถังหยุนเฉิงอยู่ที่เมือง A มีความเป็นไปได้น้อยที่เขาจะเกิดเรื่อง ดังนั้นเวินลั่วชิงเดาว่าถังหลินน่าจะเกิดเรื่อง

ท่านย่าถังได้ยินคำพูดนี้ของเวินลั่วชิง ร่างกายก็ได้แข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัด สีหน้าท่าทางก็เปลี่ยนไปทันที เปลี่ยนเป็นสลับซับซ้อนเป็นพิเศษ

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับถังหลินเหรอคะ?” เวินลั่วฉิงเห็นปฏิกิริยาของท่านย่าถัง หัวใจก็หนักอึ้งขึ้นมาทันที เกิดเรื่องขึ้นกับถังหลินจริง ๆ งั้นเหรอ?!

“ฉิงฉิง!!” ในที่สุดท่านย่าถังก็ทนไม่ได้ และร้องไห้ออกมาเสียงดัง ถึงยังไงท่านย่าถังก็ไม่ใช่ท่านปู่ถัง ไม่สามารถอดทนได้อย่างท่านปู่ถัง

“คุณย่าค่ะ คุณย่า คุณย่าอย่าร้องนะคะ......คุณย่าบอกหนูว่าก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกับถังหลิน” ท่านย่าถังร้องไห้ออกมาแบบนี้ เวินลั่วฉิงก็ลนลานขึ้นมาทันที ทำให้ท่านย่าถังร้องไห้แบบนี้ได้ เช่นนั้นกลัวว่าเรื่องราว คงจะต้องรุนแรงมากแน่