บทที่ 1388 ผู้ชายของคุณ (2)

ถังหลินไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น เขาทำตามแผนทุกอย่าง ถึงแม้ครั้งนี้อันตรายไปบ้าง ทว่าถังหลินรู้ว่านี่คือโอกาสทอง

หากเขานัดเจอคารูหลังจะพบปะสังสรรค์กับคนในราชสำนักแล้ว อย่างนั้นถึงจะเป็นอันตรายที่แท้จริง

ทางกลับกัน เวลานี้ คารูไม่เพียงแต่ไม่ผ่อนปรนความระวัง แถมยังรู้สึกสงสัยการกระทำของเขา คารูต้องอยากรู้ว่าเขาต้องการทำอะไรแน่นอน？

เมื่อคารูอยากรู้ก็จะไม่ฆ่าเขาง่ายๆ ดังนั้นนี่คือโอกาสที่ดีที่สุดของเขา

ถังหลินอธิบายให้หลินเป้ยฟังละเอียดมาก ไม่ใช่การหลอกลวงหรือขอไปที แต่เป็นการอธิบายของจริง ประโยคนี้ถังหลินไม่เคยพูดกับเมิ่งหลิน

หลินเป้ยเป็นคนฉลาด ได้ยินถังหลินพูดก็เข้าใจถึงความความหนักเบาของเรื่อง

ทว่าเธอก็ยังไม่วางใจ ถึงแม้คารูไม่ค่อยระแวง ทว่าคนนี้มีความโหดเป็นสันดาน บอกจะฆ่าคนก็ฆ่าดื้อๆเลย ทำตามอารมณ์เสมอ ซึ่งโทษการฆ่าคนในประเทศของพวกเขานั้นไม่หนักหนาเอาเสียเลย โดยเฉพาะคนมีอิทธิพลอย่างคารู ไม่มีใครกล้าทำอะไรเขาเลย

อย่างมากพอถังหลินตาย แปดสุดยอดวงศ์ตระกูลกับพวกเย่ซือเฉินแก้แค้นแทนเขา ทว่าแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร คนตายแล้ว แก้แค้นสำเร็จก็ไม่อาจให้ฟื้นคืนชีพได้？

หลินเป้ยลอบถอนหายใจ อดเสริมหนึ่งประโยคไม่ได้“ทำไมต้องเจอหน้าคารูอย่างเดียว ไม่คิดหาหนทางอื่นบ้างเหรอ？”

“หนทางอื่น？ยังมีหนทางอื่นอีกเหรอ？”ถังหลินมองหน้าเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ถังหลินก็อยากใช้วิธีอื่น แต่เขาอยากลดการตายให้น้อยที่สุด

“คุณมาครั้งนี้ยังเป็นตัวแทนของเย่ซือเฉินด้วย พวกคุณกับเย่ซือเฉินรวมอำนาจกัน หากมีราชสำนักคอยสนับสนุนอีกแรง ถึงเวลาอาจจะปราบคารูให้ราบคาบก็ได้”หลินเป้ยนึกถึงจุดนี้ตั้งนานแล้ว แต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ค่อยรู้ว่าอำนาจและอิทธิพลของถังหลินกับเย่ซือเฉินมีมากเพียงใด เธอก็ไม่รู้ว่าราชสำนักจะยื่นมือสนับสนุนถังหลินอย่างเต็มกำลังหรือไม่

ทว่าข้อแนะนำของหลินเป้ยขณะนี้ เธอแอบตัดสินใจในใจเรียบร้อย เธอต้องพูดจูงใจให้เจ้าชายใหญ่สนับสนุนถังหลินอย่างเต็มที่ เช่นนี้ถังหลินถึงจะมีโอกาสชนะ

“ทำไม？คุณคิดจะช่วยผมแล้วเหรอ？”ถังหลินมีคนฉลาด ถึงแม้หลินเป้ยไม่พูดตรงๆ ทว่าถังหลินก็ทายความคิดเธอออก

“ฉัน ฉัน……”หลินเป้ยอยากเถียง ทว่าแค่ขยับมุมปาก ไม่ได้ถกเถียงอะไร

“ไม่ต้องกังวลใจนะ ผมไม่เป็นอะไรหรอก”ถังหลินเห็นท่าทางเธอแล้วยังมีอะไรไม่เข้าใจอีก รอยยิ้มเต็มใบหน้าของเขา จับจ้องมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนเป็นพิเศษ

“แต่ว่า……”หลินเป้ยไม่วางใจ ไม่วางใจจริงๆ！

เขาไปพบคารูในสถานการณ์เช่นนี้มันไม่ส่งผลดีกับเขาเลย แล้วเธอจะไม่เป็นกังวลได้อย่างไร！

“ถึงแม้เจ้าชายใหญ่จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับผม ทว่าท่าทีของราชสำนักก็ยังไม่ชัดเจนอยู่ดี พระราชาของพวกคุณไม่ใช่คนมีคุณธรรมน้ำมิตรและยึดมั่นในหลักการมากนัก กลัวถึงเวลาแล้วเขาจะทำตัวเป็นนกสองหัว สถานการณ์จะยิ่งเลวร้ายกับพวกผม”ในเมื่อถังหลินมาจัดการปัญหานี้ จึงสืบนี้คนทางนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เขาไม่ตั้งความหวังอะไรพระราชาคนนี้มากนัก

และนี่ก็คือหนึ่งในสาเหตุที่ถังหลินจะขอพบหน้าคารูตอนนี้ เพราะหลังเขาเจอหน้ากับคนราชสำนักแล้ว อะไรหลายๆอย่างจะเปลี่ยนไป

ถังหลินรู้ว่าพระราชาไม่มีทางยืนฝ่ายพวกเขาอย่างทุ่มเทแน่ พระราชาแค่อยากใช้พวกเขาเป็นเครื่องมือ หากทางคารูให้ผลประโยชน์ที่ดีกว่า พระราชาก็จะเปลี่ยนแปลงทางเลือกได้ทุกเมื่อ

ในประเทศRผู้แข็งแกร่งถือสิทธิ์ขาด ไม่ค่อยมีคนรักษาสัจจะมากนัก

“ฉัน……” หลินเป้ยอยากบอกว่าเธอสามารถเกลี้ยกล่อมเจ้าชายใหญ่ได้

“ผมเข้าใจความหมายของคุณ แต่ผมไม่อยากดึงคุณมาเกี่ยวข้องเรื่องนี้ คุณหลบเลี่ยงปัญหาในราชสำนักมาหลายปี สาเหตุก็เพราะไม่อยากดึงเข้าไปเกี่ยวข้องเรื่องราวต่างๆ และเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับ แปดสุดยอดวงศ์ตระกูล อำนาจเย่ซือเฉินและองค์กรโกสต์ซิตี้ อำนาจทั้งสามฝ่ายรวมกันก็มีเศษสองส่วนสามของประเทศ Rของพวกคุณแล้ว จึงไม่เป็นผลดีกับคุณที่มาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”ก่อนหน้านี้ถังหลินแค่แหย่เธอเล่นเท่านั้น อีกอย่างถังหลินคิดว่าเธอตีตัวออกห่างเขา คงไม่ช่วยเขาแน่

ดังนั้นตอนแรกถังหลินวางใจจุดนี้มาก แต่เมื่อเห็นท่าทีของเธอแล้วถังหลินก็รู้สึกไม่วางใจขึ้นมา

ดังนั้นคำบางคำ ถังหลินจำเป็นต้องพูดกับเธอให้ชัดเจน

หลินเป้ยมองหน้าเขา พลางเบิกตากว้าง ไม่ได้พูดอะไร ซึ่งแลดูอึ้งเล็กน้อย เพราะเธอคาดไม่ถึงว่าถังหลินจะพูดอย่างนี้