บทที่ 1390 รอเขากลับมา (1)

“ตามนี้เลย นายจัดคนไว้ด้านนอกได้” ถังหลินพูดแทรกเมิ่งหลินอีกครั้ง ถังหลินไม่รับรองว่าจะปลอดภัยหายห่วง ดังนั้นเมื่อกี้เมิ่งหลินบอกว่าจะจัดคนไว้ด้านนอก ถังหลินจึงไม่ได้ปฏิเสธ

“คุณชายถังครับ อันตรายเกินไปครับ อันตรายมากๆเลยนะครับ คุณอย่าใจร้อนสิครับ”เมิ่งหลินรู้สึกร้อนรนจนเหงื่อซึม คุณชายถังเป็นหลานชายเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลถัง หากคุณชายถังเป็นอะไรไป เขาจะอธิบายกับท่านปู่ถังยังไง？

ถึงเขาจะจัดคนไว้ด้านนอกมากมายก็ไร้ประโยชน์ เพราะเหตุการณ์ด้านในพลิกเปลี่ยนได้ในชั่วพริบตา หากเกิดเรื่องขึ้น พวกเขาวิ่งเข้าไปก็คงสายแล้ว

เหยียนหยูเหมือนอยากพูดบ้าง ทว่าเมื่อมองใบหน้าอันแน่วแน่ของถังหลินแล้ว เขาก็กล้ำกลืนวาจาตัวเอง เขาติดตามคุณชายถังมาหลายปี รู้ว่าสิ่งที่คุณชายถังตัดสินใจแล้วจะไม่เปลี่ยนแปลง

ซึ่งหน้าที่เขาก็คือทำตามคำสั่งของถังหลิน คุณชายถังให้เขาไปด้วย เขาก็จะไปด้วย

เหยียนหยูฟังเมิ่งหลินพูดก็รู้ว่าครั้งนี้อันตรายมาก ทว่าไม่ใช่สิ่งที่เขาจะไตร่ตรองได้ สิ่งที่เขาต้องทำคือฟังคำสั่งจากคุณชายถัง แล้วทำให้แผนการราบรื่น

ถังหลินไม่แยแสเมิ่งหลินอีก ก้าวเท้าออกไปด้านนอก เมิ่งหลินไม่มีทางเลือก ได้แต่ตามติดอยู่ด้านหลัง

“นายไม่ต้องตาม” ถังหลินหันไปมองเมิ่งหลิน เสียงไม่ได้สูงมาก ทว่าไม่อนุญาตให้ปฏิเสธเลย

“คุณชายถัง ไม่ได้นะครับ ผมต้องไปด้วยครับ” เมิ่งหลินอึ้ง พอได้สติก็ฮึกเหิม เกิดความรู้สึกต้องปกป้องคุณชายถัง แม้คุณชายถังจะไม่อยากคนอื่นไปด้วย ทว่าเขาจำเป็นต้องติดตามไม่ห่าง

“นายไปด้วยเรื่องก็จะพังหมดสิ” ถังหลินมองเขาอีกครั้ง ครั้งพูดตรงมาก ถึงแม้เมิ่งหลินจะเป็นคนดูแลในประเทศR ทว่าคนนี้ไม่สุขุมพอ คงมีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านธุรกิจเท่านั้น

เมิ่งหลินได้ยินว่าเขาจะเจอหน้าคารูก็ตกใจจนหัวใจเกือบวาย ยังบอกว่าคารูน่ากลัวเช่นไรอีก

หากพาเมิ่งหลินไปด้วย ความหวาดกลัวที่เมิ่งหลินมีต่อคารู พวกเขาก็ต้องเป็นรองด้านความองอาจห้าวหาญแล้ว

ถังหลินต้องการเหมือนคนที่เย่ซือเฉินส่งมา ไม่พูดไม่จา ทว่ารัศมีกลับโชติช่วง ทำให้คนเห็นพากันหวาดหวั่น สามารถข่มบารมีอีกฝ่ายได้ดีเยี่ยม

ถึงแม้ว่าผู้ชายคนนี้แค่วางมาดเป็นเฉยๆ ไม่มีความสามารถอะไรจริงๆ ทว่าลำพังรัศมีนี้ก็เกินพอแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ถังหลินรู้ว่าลูกน้องของเย่ซือเฉินที่มาอยู่ภายใต้คำสั่งของเขาได้ มันไม่มีทางเก่งแค่ท่าทางแน่

“คุณชายถัง……”เมิ่งหลินอึ้ง รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมาก คุณชายถังรังเกียจเขาหรือ？

เขารู้ตัวว่าไม่มีกำลังวังชา ทว่าคุณชายถังก็ไม่น่าพูดอย่างนี้เลย หากเจออันตรายจริงๆ เขาก็สามารถใช้ร่างกายบดบังกระสุนให้คุณชายถังได้นี่นา

“อย่าพูดมากอีก ผู้ชายอกสามศอก พูดจุ้นจ้านเหมือนผู้หญิงไปได้” ถังหลินไม่อยากฟังเมิ่งหลินพูดอีก เขาไม่เข้าใจว่าคนดูแลแปดสุดยอดวงศ์ตระกูลทำไมถึงพูดจู้จี้จุกจิกเช่นนี้！！

เขาไม่อยากดูอีก！！

เขาไม่เข้าใจว่าปกติเมิ่งหลินเจรจาธุรกิจสำเร็จได้อย่างไร หรือว่าคนอื่นทนฟังคำพูดจู้จี้จุกจิกไม่ไหว เลยยอมร่วมมือกับเขา

ซึ่งคุณชายถังเข้าใจเมิ่งหลินผิดไปแล้ว ปกติเมิ่งหลินเป็นคนเข้มขรึม ทว่าแค่เครียดกับเรื่องคุณชายถัง ดังนั้นเลยพูดมากหน่อย

ทว่าเมิ่งหลินเหมาะจะเป็นนักธุรกิจจริงๆ เขาไม่ชอบการเข่นฆ่า ดังนั้นเขาถึงรู้สึกหวาดกลัวต่อคารู

เมิ่งหลินได้ยินคำพูดของคุณชายถังก็มึน สมองตามไม่ทัน ยืนอึ้งอยู่กับที่

พอเขาได้สติ ถังหลินก็ออกจากโรงแรมเรียบร้อย

เมิ่งหลินได้สติอยากวิ่งตามออกไป

“ประธานเมิ่ง คุณชายถังบอกว่าไม่ให้คุณไปด้วยครับ” คนข้างกายเมิ่งหลินอดเตือนเขาไม่ได้ ถังหลินพูดชัดเจนมากแล้ว และคุณชายถังไม่ไว้หน้าเมิ่งหลินเลย คนติดตามเมิ่งหลินรู้สึกเคืองใจแทนเมิ่งหลิน

เมิ่งหลินหันไปมองผู้ช่วยด้านข้างปราดหนึ่ง คล้ายกับไม่เข้าใจความหมายของผู้ช่วย

“ในเมื่อคุณชายถังไม่ให้ตามไป คุณก็ไม่จำเป็นต้องตามไปครับ คุณเป็นคนดูแลที่ประเทศR คุณชายถังไม่เพียงแต่ไม่รับน้ำใจจากคุณ ยังไม่ไว้หน้าคุณอีก ทำไมคุณต้อง ……”ผู้ช่วยคนนี้คงรู้สึกว่าประธานเมิ่งของตนไม่ได้รับความเป็นธรรม แน่นอน อาจจะเป็นการพูดประจบประแจงก็ได้ด้วย