บทที่ 1483 บ้าคลั่งเกินไปแล้ว (1)

หากคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นเจ้าหญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเขาจริงๆ พอถึงเวลาหัวหน้าน้อยจะสู่ขอหรือเปล่า นั่นล้วนแต่เป็นเรื่องระหว่างหัวหน้าน้อยและเจ้าหญิง จริงๆ แล้วไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาควรจะไปยุ่ง

“เรื่องของเฉิงโหรวโหรวหัวหน้าน้อยตัดสินใจจะจัดการยังไง?” คุณชายหานเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาเอง คุณชายหานไม่ชอบเฉิงโหรวโหรวตั้งแต่แรกแล้ว ไม่เชื่อว่าเฉิงโหรวโหรวเป็นเจ้าหญิงขององค์กรโกสต์ซิตี้ตั้งแต่แรก

คนแบบเฉิงโหรวโหรว ไม่ว่าด้านไหนก็ไม่เหมือนเจ้าหญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเขา!!

“ควรจัดการยังไงก็จัดการอย่างนั้น ทำตามกฎระเบียบ” สำหรับเรื่องของเฉิงโหรวโหรว หัวหน้าน้อยไม่อยากพูดมาก เขาไม่ได้มีอารมณ์ไปคิดเรื่องเล็กน้อยพวกนั้น

“จริงแล้วในตอนแรกเธอก็ถูกหลอกใช้เช่นกัน ตอนแรกคนของเจิ้งฉงเป็นคนมาเธอกลับมา คนที่อยู่ทางสำนักงานใหญ่ก็พื้นที่และเวลาให้เกิดประโยชน์ ทาเจิ้งฉงก็คงจะต้องจัดการสินะ?”

คุณชายหานไม่ค่อยเข้าใจในเรื่องนี้ ทว่าก็พอรู้บ้างเล็กน้อย

หัวหน้าน้อยกลับเข้าใจเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบอย่างชัดเจน ไม่ว่ายังไงแล้วตอนนั้นเจิ้งฉงก็เป็นคนพาไป๋หยิงมาหาเขา และในตอนนั้นเขาก็ยัง ‘ช่วย’ ไป๋หยิงไปด้วย

ตอนนั้นเพื่อที่เขาจะล่อคนออกมา คิดไม่ถึงว่ากลัวทำให้คนทรยศทางสำนักงานใหญ่มีโอกาสที่สามารถใช้ได้

หากจะพูดถึงเรื่องนี้เขาเองก็ต้องรับผิดชอบเช่นกัน ทว่าถึงแม้จะไม่มีเรื่องนี้ คนเจ้าเล่ห์ทางสำนักงานใหญ่ก็ต้องสร้างเรื่องขึ้นมาแน่นอน สามารถดึงคนที่อยู่เบื้องหลังออกมาผ่านเรื่องนี้ ถือว่าเป็นการจบที่ดีที่สุด

ตอนนั้นคนคนนั้นเปลี่ยนเลือกให้เฉิงโหรวโหรว ภายใต้สถานการณ์แบบนั้น ผลตรวจดีเอ็นเอต้องแสดงออกว่าหัวหน้าและเฉิงโหรวโหรวเป็นพ่อลูกกันแน่นอน ทว่าคนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่ไม่ว่ายังไงก็คงคิดไม่ถึงว่า ถึงแม้ว่าผลการตรวจดีเอ็นเอจะแสดงออกว่าเฉิงโหรวโหรวและหัวหน้าเป็นพ่อลูกกันถึงสองครั้ง หัวหน้าก็ยังคงไม่เชื่อ และไม่ได้สนใจใบดีเฉิงโหรวโหรวเลยแม้แต่น้อย ไม่แม้กระทั่งเจอเฉิงโหรวโหรว

ดังนั้น คนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่ทำตามแผนการสำเร็จแล้วแท้ๆ ทว่ากลับไม่มีประโยชน์อะไรเลย หัวหน้าไม่ได้สนใจเฉิงโหรวโหรวเลย ดังนั้นเฉิงโหรวโหรวในสายตาของคนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่ก็กลายเป็นหมากเดินที่ไร้ประโยชน์ ต่อมาคนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่ก็ไม่ได้คิดอยากจะใช้งานเฉิงโหรวโหรวอีก และไม่ได้ติดต่อเฉิงโหรวโหรวอีก

หากหัวหน้าเชื่อผลการตรวจดีเอ็นเอ แล้วยอมรับเฉิงโหรวโหรวจริงๆ ให้ความสำคัญกับเฉิงโหรวโหรวจริงๆ งั้นคนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่ก็จะมีโอกาส สามารถใช้เฉิงโหรวโหรวทำเรื่องราวๆ ต่างๆ มากมาย

ไม่ว่ายังไงแล้วตัวตนของเฉิงโหรวโหรวก็เป็นเรื่องปลอม อีกอย่างคนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่ก็ช่วยสร้างเรื่องปลอมขึ้นมา เพียงแค่จุกนี้ เฉิงโหรวโหรวก็ไม่กล้าไม่เชื่อฟังคนคนนั้นแล้ว

ทว่าคนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต คนคนนั้นทางสำนักงานใหญ่หากรู้ว่าเขาจะถูกเปิดโปงเพราะเรื่องนี้ ตอนแรกคงไม่ทำแบบนี้แน่นอน

“คนพวกนั้นต้องจัดการอยู่แล้ว” หัวหน้าไม่ใช่คนที่จิตใจดีอยู่แล้วแต่แรก แน่นอนว่าไม่มีทางปล่อยเจิ้งฉงและไป๋หยิงไปอยู่แล้ว ทว่าเรื่องนั้นก็ไม่จำเป็นให้เขาไปทำด้วยตนเอง ไม่จำเป็นให้เขาออกคำสั่งอะเฉียงรู้ว่าต้องทำยังไง และต้องจัดการเรื่องนี้ได้ดีแน่นอน

ยัยไป๋หยิงนั้นห้ามปล่อยไปแน่นอน

ในตอนที่ไป๋หยิงเห็นผลการแถลงข่าวที่หัวหน้าน้อยพูดก็รู้ว่าเรื่องราวถูกเปิดโปงแล้ว ไป๋หยิงรู้ว่าหัวหน้าน้อยไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่นอน ดังนั้น ในตอนที่ได้ยินคำพูดที่หัวหน้าน้อยพูดในการแถลงข่าวไป๋หยิงก็หาวิธีออกจากองค์กรโกสต์ซิตี้แล้ว

หลายปีก่อนนี้ไป๋หยิงอยู่กับเจิ้งฉง ตอนนั้นไป๋ยี่รุ่ยยังไม่ได้ตั้งบริษัท ยิ่งไม่ได้มีความสำเร็จเหมือนทุกวันนี้ เพื่อที่เธอจะช่วยไป๋ยี่รุ่ย ดังนั้นจึงอยู่กับเจิ้งฉง หลายปีมานี้เธอใช้ความสัมพันธ์ที่มีต่อเจิ้งฉงช่วยเหลือธุรกิจของไป๋ยี่รุ่ยไม่น้อยเลย

หากไม่มีเธอ บริษัทของไป๋ยี่รุ่ยก็ไม่เจริญเติบโตเร็วขนาดนี้ ดังนั้น เธอเองก็มีตำแหน่งที่มั่นคงในบริษัทอยู่

ไม่เช่นนั้นเธอก็คงไม่ได้มีควบคุมไป๋ยี่รุ่ยในตอนที่ไป๋ยี่รุ่ยป่วย เหมือนว่าเธอได้จับกุมไป๋ยี่รุ่ยไว้แล้ว

ในตอนที่อยู่โรงพยาบาล ไป๋ยี่รุ่ยไม่สามารถดิ้นไปมั่วได้ ตอนนั้นเธอเอาโทรศัพท์ของไป๋ยี่รุ่ยไป ไป๋ยี่รุ่ยก็ไม่สามารถติดต่อกับภายนอกได้แล้ว เธอออกคำสั่งไม่ให้คนในบริษัทช่วยเหลือไป๋ยี่รุ่ย

ต่อมาร่างกายของไป๋ยี่รุ่ยฟื้นฟูดีขึ้น สามารถเดินได้ และไป๋ยี่รุ่ยก็ยังหาโทรศัพท์มาใหม่อีกด้วย หลังจากที่ไป๋หยิงเห็นแล้วก็โกรธมาก ดังนั้นจึงขังไป๋ยี่รุ่ยไว้ที่วิลล่าชานเมืองเลย

ในตอนที่ไป๋หยิงรู้ว่าเรื่องของเฉิงโหรวโหรวถูกเปิดโปงแล้ว ไป๋หยิงจึงไปที่วิลล่าทันที

ไป๋หยิงรู้ว่า วิลล่าก็ไม่ปลอกภัย ตามความสามารถของหัวหน้าน้อยแล้ว หากอยากหาเธอเจอ เธอซ่อนอยู่ที่ไหนก็ไม่ปลอดภัย ทว่าในเวลานี้ ไป๋หยิงแค่อยากไปเจอไป๋ยี่รุ่ย

ผู้ชายคนนั้นเป็นรักไร้วาสนาที่ไม่อาจเคียงคู่ ในตอนนั้นไป๋หยิงอยู่กับเจิ้งฉงเพื่อช่วยไป๋ยี่รุ่ย ต่อมาบริษัทของไป๋ยี่รุ่ยยิ่งอยู่ยิ่งใหญ่ และมีอำนาจความสามารถ ไป๋หยิงเคยคิดอยากจะจากเจิ้งฉงไป

ทว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจิ้งฉงใช่ว่าเธอพูดว่าจะจบก็สามารถจบได้ ดังนั้นเธอยังจำเป็นต้องทนการทรมานของเจิ้งฉงต่อ ยังต้องช่วยเจิ้งฉงคิดหาแผนการ ไม่เช่นนั้นเจิ้งฉงไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่นอน