บทที่ 1494 เขาบอกว่า ไม่ต้องการแล้ว (2)

หลังจากที่เขาได้ยินคำพูดของอะเหลียงแล้ว รู้สึกเพียงแค่ว่าหัวใจของตนเองบีบแน่นขึ้น แน่นจนรู้สึกแย่ ทันใดนั้นเหมือนทำให้เขาหายใจไม่ค่อยทัน

เขาเป็นคนที่ฉลาดขนาดนั้น และในตอนนี้จริงๆ แล้วคำพูดของอะเหลียงชัดเจนมากๆ แล้ว ทว่าวินาทีนี้ เขากลับรู้สึกว่าตนเองไม่เข้าใจ หรืออาจจะไม่ใช่เพราะเขาไม่เข้าใจ แต่เพราะเขาไม่อยากเข้าใจ

อะเหลียงอึ้งไปเลย ตะลึงงันไปเลย เมื่อกี้เขายังพูดไม่ชัดเจนเหรอ หัวหน้าที่ชาญฉลาดกลับถามเขาว่าหมายความว่าอะไร?

นี่เกิดอะไรขึ้น? ใครสามารถบอกเขาได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น?

ขณะนี้ผู้ดูแลจ้งที่อยู่ข้างๆ ฟังจนรู้สึกสึกงงเล็กน้อย หัวหน้าถามว่าหมายความว่าอะไร?

อะเหลียงบอกกับหัวหน้ายังไงกันแน่? อะเหลียงพูดว่ายังไงกันแน่ ทำไมหัวหน้าถึงถามแบบนี้?

ผู้ดูแลจ้งในขณะนี้มองดูมือของหัวหน้าบ้านตนเองจับโทรศัพท์แน่น อีกอย่างเหมือนร่างกายสั่นเล็กน้อยด้วย และสีหน้าของหัวหน้าในตอนนี้ก็ไม่มีการปกปิดอะไร ทว่าเขากลับแยกไม่ออกมาสีหน้าของหัวหน้าคืออารมณ์แบบไหน

ดังนั้นนี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ผู้ดูแลจ้งในขณะนี้มีความสงสัยมากมาย ทว่าผู้ดูแลจ้งไม่ได้ถามออกมา

“หัวหน้า ผลการตรวจดีเอ็นเอคือศูนย์ครับ ก็คือ ท่านกับคุณหนูใหญ่ตระกูลถังไม่ใช่พ่อลูกกันครับ” อะเหลียงในตอนนี้ก็ตกใจมาก ทว่าก็ไม่ลืมที่จะตอบคำถามของหัวหน้า

เมื่อกี้หัวหน้าถามเขาว่าหมายความว่าอะไร งั้นเขาทำได้แค่อธิบายให้ชัดเจน

“นายบอกว่า......ไม่ใช่” มือที่จับโทรศัพท์ของซ่างกวนหงแน่นยิ่งขึ้น ขณะนี้จู่ๆ เขาก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจมาก เจ็บจนหายใจไม่ออก

ไม่ใช่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่ใช่?!

ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยนึกถึงผลแบบนี้ ในตอนแรกเขาเองก็คิดไว้แล้วว่าจะเตรียมใจรับมือกับผลแบบนี้ ทว่าตอนนี้พอตนเองได้ยินผลแบบนี้กับหู เขาจึงจะเข้าใจว่า เขาแท้จริงๆ ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลย

ไม่ เขาไม่สามารถรับได้กับผลแบบนี้

ทำไมถึงไม่ใช่ล่ะ?

ทำไมถึงไม่ใช่?

เขาฟังผิดไปเหรอ?

หรือว่าอะเหลียงพูดผิดไป?!

ใช่ อะเหลียงอาจจะพูดผิดก็เป็นได้ ดังนั้น ขณะนี้ในน้ำเสียงของซ่างกวนหงมีความร้องขอให้ยืนยันอย่างระมัดระวังอยู่ เขาอยากจะให้ยืนยันอีกครั้ง เขาไม่เชื่อในผลแบบนี้

อะเหลียงได้ยินน้ำเสียงที่มีความระมัดระวังของหัวหน้าแฝงอยู่อย่างชัดเจนแล้วก็ตกใจอีก เมื่อกี้เขาพูดได้ชัดเจนมากๆ แล้ว หัวหน้ายังต้องการให้ยืนยันอีกครั้ง!

หัวหน้าไม่อยากยอมรับผลแบบนี้ขนาดไหนกันเนี่ย?!

ตอนแรกอะเหลียงรู้สึกว่าการตอบสนองของหัวหน้าในเมื่อกี้รุนแรงพอแล้ว ทว่าหากเทียบกับตอนนี้แล้วหัวหน้าเกินเลยยิ่งกว่าเดิม

พอนึกถึงการตอบสนองของหัวหน้าในเมื่อกี้ ได้ยินน้ำเสียงของหัวหน้าในตอนนี้แล้ว อะเหลียงจึงจะเข้าใจว่าการโทรสายนี้มันยากเพียงไหน

ถึงว่าล่ะเมื่อกี้หัวหน้าน้อยไม่โทร แต่ให้เขาโทร

หัวหน้าน้อยคงจะคิดว่าจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

ทว่าถึงจะเอ่ยปากพูดยากแค่ไหน เรื่องบางอย่างเขาก็ยังจะพูดอยู่ และจำเป็นต้องพูดให้ชัดเจน

“ถูก” อะเหลียงพูดสองสามคำนี้ออกมาแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองได้ใช้พลังในร่างกายไปหมดแล้ว ทว่าหัวหน้าไม่เข้าใจ อะเหลียงก็ยังพูดเสริมอีกประโยคว่า “จากผลตรวจดีเอ็นเอในครั้งนี้คุณหนูใหญ่ตระกูลถังไม่ใช่ลูกสาวของหัวหน้าครับ”

แบบนี้ พอชัดเจน พอเข้าใจแล้วสินะ!!

ทว่าอะเหลียงก็ยังรู้สึกว่าโหดร้ายมากเกินไป!!

หากรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เขาคงไม่รีบโทรสายนี้หรอก ถึงแม้ว่าจะยืดไปถึงพรุ่งนี้เช้าก็ตาม ทว่าอะเหลียงเองก็รู้ว่าให้หัวหน้ารออยู่แบบนี้ การรอที่แสนเจ็บปวดก็เป็นเรื่องที่โหดร้ายเช่นกัน

เรื่องนี้มีเพียงความเป็นไปได้หนึ่งที่ไม่โหดร้ายก็คือคุณหนูใหญ่ตระกูลถังเป็นลูกสาวของหัวหน้า ทว่าตอนนี้ผลการตรวจดีเอ็นเอกลับพลิกแพลงความเป็นไปได้นั้นไป

ผู้ดูแลจ้งได้ยินหัวหน้าของบ้านตนเองพูดว่าไม่ใช่ก็ตะลึงงันไปแล้ว ไม่ใช่?

คุณหนูใหญ่ตระกูลถังไม่ใช่ลูกสาวของหัวหน้า?

ถึงแม้ว่าตั้งแต่ที่รู้ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลถังก็คือเวินลั่วฉิง ผู้ดูแลจ้งก็รู้สึกว่าความเป็นไปได้ที่คุณหนูใหญ่ตระกูลถังจะเป็นเจ้าหญิงองค์กรโกสต์ซิตี้ของพวกเขานั้นไม่สูง ทว่าหัวหน้าน้อยมีพลังบวกขนาดนั้น หัวหน้าน้อยอารมณ์คึกคักขนาดนั้น ในใจของเขาก็ยังมีความหวังอยู่

และผู้ดูแลจ้งรู้ว่าความหวังที่หัวหน้ามีนั้นมากมายกว่าเขาแน่นอน