บทที่ 1510 แผนการผิดพลาด（2）

นี่ท่านหยวนพูดคุยเองเลยเหรอ？

แล้วท่านหยวนจะโทษพวกเขาว่าพวกเขาเกียจคร้านหรือเปล่า เพราะถึงยังไงในตอนนั้นพวกเขาก็เป็นคนล้มเลิก แม้แต่ลองก็ยังไม่ได้ลอง

หน้าผากของเจ้าหลี่อดไม่ได้ที่เหงื่อจะออก

“ คุณไม่ต้องเครียด ตั้งใจอ่านสัญญาให้ดี หากว่าสัญญานั้นไม่มีปัญหา พวกเราจะได้เซ็นสัญญากันวันนี้เลย เวลาของหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้นั้นล้ำค่า อย่าทำให้พวกเขาต้องเสียเวลา” แน่นอนว่าท่านหยวนมองออกถึงความรู้สึกเป็นกังวลของเจ้าหลี่ แต่ว่าท่านหยวนทราบดีว่าเรื่องนี้ไม่สามารถโทษเขาได้ทั้งหมด

เพราะถึงยังไงหากหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ไม่ได้กระตือรือร้นที่จะมาหาเขาในวันนี้ เขาก็ไม่อยากจะเชื่อว่าจะเกิดเรื่องที่ดีขนาดนี้ได้

“ครับ ครับ” เจ้าหลี่พยักหน้าอีกครั้ง จู่ๆท่าทางก็เคร่งขรึมขึ้นมา ตั้งใจมองดูสัญญาอย่างตั้งอกตั้งใจ

ในเวลานี้ในห้องหนังสือมีชายสามคนที่กำลังรอเขาอยู่ เจ้าหลี่รู้สึกว่าตนแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว

เจ้าหลี่อดไม่ได้ที่จะรีบอ่านสัญญาให้เสร็จ

“ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆอ่านครับ หากมีปัญหาอะไร มีข้อเสนออะไร ก็สามารถเสนอขึ้นมาได้ทั้งนั้น พวกเราค่อยๆหารือกัน” ผู้ดูแลจ้งมองดูเจ้าหลี่ที่รีบอ่านสัญญาอย่างรวดเร็ว ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นอย่างรู้ใจหนึ่งประโยค

“อ่า？อ่อ ครับ” เดิมทีเจ้าหลี่อดไม่ได้ที่จะรีบดูให้เสร็จอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ยินคำพูดที่ผู้ดูแลพูดขึ้น ก็ตะลึงเล็กน้อย ผู้ดูแลท่านนี้อ่อนโยนน่าเคารพนับถือและน่าเข้าใกล้จริงๆ

คนข้างนอกพูดถึงองค์กรโกสต์ซิตี้ซะหน้ากลัว คิดไม่ถึงเลยว่าผู้ดูแลขององค์กรโกสต์ซิตี้จะอ่อนโยนและเอาใจใส่ขนาดนี้

“ครับ ขอบคุณผู้ดูแล” เจ้าหลี่คลายความกังวลลงเล็กน้อย ในเมื่อผู้ดูแลขององค์กรโกสต์ซิตี้พูดเช่นนี้แล้ว งั้นเขาก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไรแล้ว สามารถอ่านอย่างช้าๆได้

เพราะว่าหากอ่านเร็วเกิดไปก็อาจจะทำให้เกิดข้อผิดพลาดได้ เมื่อถึงเวลานั้นหากพบว่าสัญญามีปัญหา เขาก็คงแบกรับความรับผิดชอบนี้ไม่ไหว

ในเวลานี้ เจ้าหลี่รู้สึกขอบคุณผู้ดูแลจ้งจากใจ

ผู้ดูแลจ้งพยักหน้า เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เด็กคนนี้ไม่เลวเลย เป็นคนฉลาดหัวไวจริงๆ

ผู้ดูแลจ้งเหลือบมองเวลาครู่หนึ่ง บ่ายสี่โมงครึ่งพอดี หากค่อยๆอ่านสัญญาอีกหนึ่งรอบก็ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง จากนั้นก็หารือกัน ซึ่งก็ต้องใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงกว่า

เมื่อคำนวณแล้ว ก็ใกล้จะหกโมงเย็นแล้ว งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้นแล้ว เมื่อถึงเวลานั้นท่านหยวนก็คงไม่สามารถไล่พวกเขาไปได้

ผู้ดูแลจ้งยิ่งคิดยิ่งพึงพอใจ ดูเหมือนว่าเรื่องในวันนี้จะราบรื่นเป็นพิเศษ

เจ้าหลี่ไม่ได้ร้อนใจอีกต่อไป ตั้งใจอ่านยิ่งกว่าตอนแรก แน่นอนว่าความเร็วต้องช้าลง

ซ่างกวนหงก็ยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับใดใด ผู้ดูแลจ้งก็ไม่ได้ร้อนใจเลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าท่านหยวนก็คงจะพูดอะไรไม่ได้

แม้ว่าเจ้าหลี่จะอ่านอย่างตั้งใจ แต่ว่าถึงยังไงเขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญที่รับผิดชอบในเรื่องทางด้านนี้โดยตรง ความเร็วนั้นผ่านการฝึกฝนมา ดังนั้นใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีก็อ่านจบแล้ว อีกทั้งสิ่งที่ควรสังเกตเขาก็ให้ความสนใจเป็นพิเศษเรียบร้อยแล้ว

เมื่อดูสัญญาฉบับนี้เสร็จความรู้สึกในใจของเจ้าหลี่นั้นตกใจยิ่งกว่าตอนที่ท่านหยวนอ่านสัญญาฉบับนี้เสร็จเสียอีก หลังจากอ่านจบเจ้าหลี่ก็รู้สึกงุนงง และยากที่จะเชื่อ

เรื่องที่ก่อนหน้านี้ที่พวกเขาคิดว่าไม่สามารถพูดคุยให้สำเร็จได้จนต้องล้มเลิกไป ในเวลานี้คนขององค์กรโกสต์ซิตี้กลับมาหาพวกเขาเอง？อีกทั้งข้อเสนอยังดีขนาดนี้？

และหัวหน้าองค์กรโกสต์ซิตี้ยังมาด้วยตนเองด้วย？

“สัญญา ผมอ่านเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ” เจ้าหลี่กลืนน้ำลายอย่างเงียบๆ กำสัญญาที่อยู่ในมือแน่น ราวกับเกรงว่าจะมีใครแย่งสัญญาที่อยู่ในมือของพวกเขาไป

“อ่านจบแล้วเหรอครับ？” ริมฝีปากของผู้ดูแลจ้งเม้มเล็กน้อย เมื่อสักครู่เขายังคิดว่าเจ้าหนุ่มนี้ฉลาดและหัวไวเหลือเกิน

“ครับ อ่านเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ” เจ้าหลี่พยักหน้า เหลือบมองท่านหยวนครู่หนึ่งอย่างอัตโนมัติ แสดงให้เห็นชัดว่าไม่อยากที่จะเชื่อเนื้อหาที่อยู่ในสัญญานี้ เขาอยากที่จะฟังความคิดเห็นของท่านหยวน

“มีปัญหาอะไรไหม？มีปัญหาอะไรพูดออกมาได้เลย พวกเราจะได้ค่อยๆเจรจากัน ” ในเมื่อเขาอ่านสัญญาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผู้ดูแลจ้งก็ไม่มีวิธีอื่น ตอนนี้ทำได้เพียงอาศัยการพูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดเพื่อยื้อเวลา

“ไม่ ไม่มีปัญหา สัญญาไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ” เมื่อเจ้าหลี่เห็นว่าท่านหยวนไม่พูดอะไรออกมา ก็เข้าใจในทันทีว่าท่านหยวนนั้นพึงพอใจเป็นอย่างมาก พูดตามตรงว่าสัญญาฉบับนี้ทำให้เขาพอใจอย่างถึงที่สุด ไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่น้อย

ปกติแล้ว เจ้าหลี่เป็นคนรับผิดชอบดูแลสัญญา โดยปกติเพื่อที่จะรักษาผลประโยชน์บางอย่าง เจ้าหลี่จำเป็นต้องเปลืองน้ำลายเป็นอย่างมาก บางครั้งต้องพยายามต่อรองถึงสามวันสามคืน เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่ว่าในครั้งนี้ เจ้าหลี่ไม่มีข้อโต้แย้งแม้แต่น้อย เขาไม่อยากพูดอะไรเลย เขาคิดว่าการเผชิญหน้ากับสัญญาแบบนี้ หากเขายังจะต้องพยายามหาผลประโยชน์จากพวกเขาอีก นั้นก็หมายความว่าเขาไม่มีมโนธรรมเอาเสียเลย