บทที่ 1549 เรื่องใหญ่โตขึ้นมาแล้ว (2)

“ท่านประธาน พวกเรารอก่อนสักแป๊บนึง ให้พวกเขาไปแจ้งก่อนสักหน่อย” หลิวปิงนั้นกลัวว่าท่านประธานของเขาจะบุกเข้าไปเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นเข้าจริง ๆ ดังนั้นแล้ว เขาจึงพยายามหยุดยั้งการเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอย่างสุดความสามารถ

ซือถูมู่หรงไม่สนใจหลิวปิง และก็ไม่ได้สนใจพนักงานต้อนรับที่หน้าล็อบบี้ด้วยเช่นกัน แต่ได้หยิบโทรศัพท์ออกมาแทน แล้วต่อสายไปยังหมายเลขหนึ่ง

โทรศัพท์ดังอยู่แป๊บนึง ทางนั้นก็รับสาย “ไอ้หยา ท่านประธานซือถู วันนี้ลมอะไรพัดมา นึกไม่ถึงเลยว่าคุณจะเป็นฝ่ายโทรมาหาผมเอง?”

เสียงของทางปลายสายเห็นได้ชัดว่าได้ประดับไปด้วยความคาดไม่ถึงออกมา แน่นอนว่าสามารถฟังออกได้ถึงความประหลาดใจได้ด้วยเช่นกัน

“ตอนนี้ฉันอยู่ที่คลับซิงหยุนของคุณ ฉันจะไปหาคนคนนึง ประธานไป๋ช่วยอำนวยควมสะดวกให้ด้วย” ซือถูมู่หรงไม่พูดพร่ำทำเพลงเลยสักคำเดียว ได้บ่งบอกเจตนาของตัวเองออกไปให้ชัดเจนทันที

“มีคลับซิงหยุนของฉันด้วย? หาคน? ท่านประธานซือถูอยากจะไปหาใคร?” ความตกใจและความประหลาดใจของในน้ำเสียงของประธานไป๋ได้ข่มลงไป เหลือเพียงแค่ความตกตะลึงออกมา

ซือถูมู่หรงวิ่งแจ้นมาถึงคลับของเขาเพื่อมาหาคน? นี่มันแปลกมากจริง ๆ

“คืนนี้ไป๋ยี่รุ่ยจองห้องห้องหนึ่งไว้ที่นี่ ช่วยให้คนของคลับของพวกคุณพาฉันเข้าไปด้วย” ความหมายของซือถูมู่หรงชัดเจนมาก เขาต้องการจะเข้าไปเลย ไม่ใช่ว่าต้องไปถามความคิดเห็นของไป๋ยี่รุ่ยก่อน

“ท่านประธานซือถู นี่มันไม่เหมาะครับ คุณเองก็รู้กฎของคลับของพวกเรานี่ ผมเป็นคนตั้งกฎขึ้นมาเองไม่มีทางจะทำลายกฎไปเองหรอกครับ ไม่อย่างนั้นแล้วใครเขาจะมาเที่ยวที่ของผมอีกกัน?” เรื่องนี้ประธานไป๋ลำบากใจมากจริง ๆ ซือถูมู่หรงโทรมาหาเขาด้วยตัวเอง ธุระที่เขาช่วยได้จะต้องช่วยอยู่แล้ว แต่เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของคลับของเขานี่สิ

และยิ่งส่งผลกระทบต่อธุรกิจเขามากเลย

“ได้ข่าวว่าประธานไป๋อยากเข้าร่วมโครงการภาคตะวันตกของเมืองกับพวกเขา” มุมปากของซือถูมู่หรงได้ยกขึ้นเล็กน้อย เขารู้ว่าประธานไป๋ไม่มีทางตอบรับออกมาง่าย ๆ แต่ตอนนี้ไหน ๆ เขาก็โทรไปแล้ว แน่นอนว่าจะต้องมีวิธีทำให้ประธานไป๋ตอบรับมาให้ได้อยู่แล้ว

อันที่จริงเขาเองก็รู้เหมือนกันว่าทำไมหลิวปิงถึงได้ห้ามเข้า เขาเองก็รู้ด้วยว่าเขาบุกเข้าไปคงจะเห็นสิ่งที่ไม่อยากจะเห็นเข้า แต่เขาก็ยังยืนกรานที่จะทำอย่างนี้ เพราะว่าเขาอยากจะเห็นความจริง

เขาต้องการรู้ความจริง

“ท่านประธานซือถู ความหมายของคุณคือ...” ประธานไป๋ที่แต่เดิมลำบากใจเป็นอย่างมากแต่ในตอนนี้น้ำเสียงได้ขึ้นสูงออกมาทันที น้ำเสียงได้เต็มไปด้วยความตื่นตัว โครงการที่ภาคตะวันตกของเมืองอันนั้นที่ซือถูมู่หรงได้ลงทุนไปแน่นอนว่าเขาต้องอยากเข้าร่วมอยู่แล้ว โครงการที่ผ่านมือซือถูมู่หรงไม่มีการขาดทุน และโครงการที่ภาคตะวันตกของเมืองพื้นที่ที่จะได้รับผลประโยช์มันก็เยอะมาก ใคร ๆ ก็อยากจะร่วมหุ้นกันสักหน่อยทั้งนั้น

เพียงแต่ว่าด้วยกำลังทรัพย์กับคุณสมบัติของเขามันยังห่างไกลความต้องการของบริษัทของซือถูมู่หรงอยู่อีกไกลเลย เขารู้ว่าเขาไม่มีโอกาสอะไรเลย ดังนั้นแล้วจึงทำได้แค่เพียงกัดฟันยอมแพ้ไป

แต่ตอนนี้ได้ยินความคิดของซือถูมู่หรงว่าจะให้โอกาสนี้กับเขา นั่นมันเป็นเรื่องที่ดีจริง ๆ

ถึงแม้ว่าการพาซือถูมู่หรงเข้าไปเลยมันจะผิดกฎของคลับ และก็คงจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจอยู่บ้าง แต่สิ่งเหล่านั้นเมื่อเทียบกับโครงการภาคตะวันตกของเมืองแล้วมันไม่นับว่าอะไรเลย

“วันนี้ประธานไป๋ช่วยฉันสักอย่างนึง เรื่องโครงการมันก็น่าคุยกันหน่อย” การพูดจาของซือถูมู่หรงตรงไปตรงมามาก ไม่มีเยิ่นเย้อเลยสักนิด ถึงแม้ว่าเขาเองก็รู้ว่าคุณสมบัติของประธานไป๋ไม่เพียงพอ แต่เพื่อเรื่องในคืนนี้แล้ว เขาสามารถยืดหยุ่นได้

“ดี ดี เดิมทีคลับก็มีกฎอยู่แล้ว แต่ว่า ถ้าท่านประธานซือถูนัดกับประธานไป๋เอาไว้เรียบร้อยแล้ว งั้นก็พาท่านประธานซือถูเข้าไปเลยมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเหมือนกัน เพราะถึงยังไงเวลาของประธานซือถูก็มีค่ามาก ไม่อาจทำให้ประธานซือถูต้องมาเสียเวลาอยู่ได้ เชื่อว่าทางประธานไป๋เองก็จะไม่มีปัญหาด้วยเหมือนกัน” ประธานไป๋เป็นจิ้งจอกเฒ่าตัวหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะได้รับผลประโยชน์จากซือถูมู่หรงมาแล้ว เรื่องนี้เขาก็พยายามที่จะไม่ให้ตัวเองต้องมีความผิดมากเกินไปด้วยเช่นกัน

ประธานไป๋ไม่รู้ว่าทำไมซือถูมู่หรงถึงจะไปหาไป๋ยี่รุ่ย ไม่เคยได้ข่าวมาก่อนเลยว่าซือถูมู่หรงกับไป๋ยี่รุ่ยมีการติดต่ออะไรกันมาก่อนเลย ถึงแม้ว่าไป๋ยี่รุ่ยเองก็เป็นประธานบริษัทเหมือนกัน แต่กับซือถูมู่หรงจะต้องไม่อาจเทียบได้เลย

แน่นอนว่า ประธานไป๋ยิ่งไม่รู้สถานการณ์ทางนี้เลย ไม่รู้เลยว่าคนที่ซือถูมู่หรงจะไปหาไม่ใช่ไป๋ยี่รุ่ย แต่เป็นผู้หญิงของเขาที่อยู่กับไป๋ยี่รุ่ยต่างหาก

ถ้าประธานไป๋รู้ คงจะไม่มีทางตอบรับไปอย่างง่ายดายอย่างนี้หรอก

“อืม” แน่นอนว่าซือถูมู่หรงจะต้องเข้าใจความหมายของประธานไป๋อยู่แล้ว ประธานไป๋นั้นอยากจะให้ไม่ต้องไปผิดใจกับทั้งสองฝ่าย ทั้งยังไม่ส่งผลต่อคลับของพวกเขาด้วย

ซือถูมู่หรงไม่ได้พูดอะไรมากมายออกไป เพราะว่าตอนนี้เขาเพียงแค่อยากรีบ ๆ เข้าไปเท่านั้น เขาเพียงแค่นึกไปถึงว่าหลิวหยิงกับไป๋ยี่รุ่ยได้อยู่ข้างในมาสามชั่วโมงกว่าแล้ว เขาก็รู้สึกว่าตรงช่วงอกของตัวเองมันเหมือนกับว่ามีกองเพลิงกำลังเผาไหม้อยู่เลยไม่มีผิด จะยังไงก็ไม่อาจทนเอาไว้ได้เลย

ดังนั้นแล้ว เขาก็เลยจำเป็นต้องเข้าไป จำเป็นจะต้องไปเห็นกับตาว่ามันเกิดอะไรขึ้น

“งั้นก็ต้องรบกวนประธานไป๋ให้คนพาผมเข้าไปแล้ว” ซือถูมู่หรงข่มกลั้นไฟที่อยู่ภายในอก พยายามที่จะให้เสียงของตัวเองสงบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“ได้ ได้ครับ แน่นอนว่าไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ผมจะโทรหาพวกเขาเดี๋ยวนี้เลย ให้พวกเขาพาประธานซือถูเข้าไปเลยครับ” แน่นอนว่าประธานไป๋ต้องตอบรับออกมาซ้ำ ๆ อยู่แล้ว เรื่องดี ๆ อย่างนี้ เขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธ

ทั้งได้รับผลประโยชน์ และยังไม่ต้องมีส่วนรับผิดชอบอะไรอีก