บทที่ 1556 คู่รักที่ไม่แยกจากกัน（1）

เขาก็ควรที่จะแต่งงานได้แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาได้สิ้นสุดลงแล้ว และไม่ต้องทำให้เรื่องของเขาต้องล่าช้า ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ดีสำหรับเขาและดีสำหรับเธอ เธอนั้นไม่เข้าใจจริงๆว่า เรื่องที่เดิมทีน่ายินดีขนาดนี้ทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ได้？

“ทำไมล่ะ？จะรีบบินไปอยู่ด้วยกันกับไป๋ยี่รุ่ยใช่ไหม？” ในเวลานี้น้ำเสียงของซือถูมู่หรงนั้นเย็นชา มือหนึ่งค่อยๆ รัดคอเธอ：“นอกเสียจากว่าผมจะตาย”

เธอจะอยู่ด้วยกันกับไป๋ยี่รุ่ย ก็ต่อเมื่อเขาตาย มองไม่เห็น มิเช่นนั้นก็ไม่มีความเป็นไปได้

ไม่ แม้ว่าเขาตาย เขาก็จะลากเธอไปด้วย จะไม่ยอมให้เธอได้อยู่ด้วยกันกับไป๋ยี่รุ่ย

ในการรับรู้ของซือถูมู่หรง แต่ไหนแต่ไรมาไม่มีคำว่ายอมแพ้ และไม่มีทฤษฎีหมาๆที่ว่า ชอบก็ต้องเสียสละ

เขาชอบ ก็ต้องให้เธออยู่ข้างกายเขาให้ได้！

หลิวหยิงตะลึงงัน มองไปที่เขา：“ดังนั้น แม้ว่าสัญญาของพวกเราจะจบลงแล้ว แต่คุณก็ยังไม่ปล่อยฉันไปเป็นเพราะไป๋ยี่รุ่ย？”

หลิวหยิงจำได้ดีว่านั่นเป็นครั้งแรกที่เขาไม่ปล่อยเธอไป คือตอนที่เธอไปเยี่ยมไป๋ยี่รุ่ยที่โรงพยาบาล ในเวลานั้นเขาก็รู้ว่าเธอไปเยี่ยมไป๋ยี่รุ่ย เขาก็รู้ดีว่าในใจของเธอนั้นชอบไป๋ยี่รุ่ย

ดังนั้น ก็เป็นเพราะเหตุผลนี้เขาจึงไม่ปล่อยเธอไป？

เพราะว่าไม่เต็มใจ ？เพราะคิดว่าเธอชอบคนอื่น เธอไปเยี่ยมชายอื่น เกียรติของเขาได้รับความเสียหาย？

ดูจากนิสัยของเขา มีความเป็นไปได้สูงมาก

เพราะถึงยังไง สัญญาของเขาก็เขียนชัดเจนแล้ว ในระยะเวลาห้าปี เธอไม่สามารถมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นได้ เกรงว่าแม้จะพูดอีกสองสามคำกับผู้ชายคนอื่นก็คงไม่ได้

เธอจำสิ่งที่เขาพูดในตอนนั้นได้ ถ้าเธอฝ่าฝืน เขาจะต้องให้เธอเห็นผลที่ตามมาอย่างแน่นอน

เขามักจะเผด็จการและใช้อำนาจเบ็ดเด็ดขาดขนาดนี้

ดังนั้น นี่คือสิ่งที่เขาลงโทษเธองั้นเหรอ？ลงโทษที่เธอผิดสัญญา？

แต่ว่าตอนนั้นที่เธอไปเยี่ยมไป๋ยี่รุ่ยที่โรงพยาบาล ไม่ได้ทำเรื่องอะไรเสียหาย

แน่นอน ในใจของหลิวหยิงนั้นชัดเจนเป็นอย่างที่คิดไว้ เธอได้ละเมิดกฎของเขา ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่เขาจะลงโทษ

หลิวหยิงยังจำคืนที่เขาไปเยี่ยมไป๋ยี่รุ่ยกลับมาได้ เขาขู่และลงโทษเธอ

หลิวหยิงคิดว่าสิ่งที่กวนใจเธอมาหลายวัน ในที่สุดก็มีคำตอบ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้！！

ซือถูมู่หรงขมวดคิ้ว เขาไม่ยอมให้เธอจากไปก็เพราะไม่อยากให้เธอจากไป ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับไป๋ยี่รุ่ย？

แน่นอน ก็มีความเกี่ยวข้องกับไป๋ยี่รุ่ยเล็กน้อย เพราะว่าเขารู้ว่าในใจของเธอนั้นชอบไป๋ยี่รุ่ย ไป๋ยี่รุ่ยเป็นศัตรูคนสำคัญของเขา เขาอยากให้เธออยู่เคียงข้างเขา เขาต้องแก้ปัญหาของไป๋ยี่รุ่ยก่อน

“เมื่อกี้ผมบอกแล้วว่า คุณอยากอยู่ด้วยกันกับไป๋ยี่รุ่ย เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด ผมขอแก้ไขคำพูดเมื่อสักครู่นี้หน่อยว่า

ต่อให้ผมตาย ผมก็จะดึงคุณไปตายด้วย จะไม่ปล่อยคุณทิ้งไว้ให้ได้อยู่กับไป๋ยี่รุ่ยเด็ดขาด” ซือถูมู่หรงไม่รู้ความคิดในใจของหลิวหยิง ไม่เข้าใจในจุดประสงค์ของหลิวหยิงที่ถามประโยคนี้ในตอนนี้ เขารู้เพียงว่า เธออยากอยู่ด้วยกันกับไป๋ยี่รุ่ย นั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

“ซือถูมู่หรงห้าปีแล้วคุณไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย” หลิวหยิงมองไปที่เขาพลางถอนหายใจเบาๆ ที่แท้ก็เป็นอย่างที่คิด ที่แท้ก็เป็นเพราะเหตุผลนี้ ห้าปีแล้ว เขาไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยจริงๆ อีกทั้งเผด็จการขนาดนั้น ใช้อำนาจเบ็ดเสร็จขนาดนั้น

แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยให้เกียรติเธอ

แน่นอน หากอิงตามสถานะของเขากับเธอแล้ว เขาไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้เกียรติเธอ เพราะถึงยังไงเธอก็เป็นเพียง คนรักที่ไร้เกียรติ เป็นเพียงคนรักที่ใช้เงินซื้อมา

เข้าใจในจุดนี้ตั้งแต่แรกแล้ว นับตั้งแต่ห้าปีก่อนที่ติดตามเขาในวันแรกเธอก็เข้าใจแล้ว แต่ว่าในเวลานี้เธอกลับรู้สึกหดหู่ในใจ

มีอาการเจ็บหน้าอก

ห้าปีแล้วสำหรับเขาแล้ว เธอยังคงเป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่ง

ดวงตาของซือถูมู่หรงเป็นประกาย เขาไม่เปลี่ยนแปลงเลยงั้นเหรอ？ไม่ เขาเปลี่ยนไปแล้ว อีกทั้งยังเปลี่ยนแปลงไปมาก

ตอนที่เริ่มต้น เขาทำเพื่อที่จะทรมานเธอ แต่ต่อมาทุกอย่างก็ค่อยๆเปลี่ยนไป เขาเห็นเธอไม่มีความสุข เขาก็ไม่มีความสุข เขาเห็นเธอทุกข์ทรมาน เขาก็รู้สึกสงสาร

ระยะเวลาห้าปี เพียงพอที่จะทำให้เขาเข้าใจบางอย่าง เขาชอบเธอ แม้กระทั่งสามารถพูดได้ว่าเขารักเธอ ตลอดระยะเวลาห้าปี เขาก็รักเธออย่างไม่รู้ตัว

นี่คือสิ่งที่เปลี่ยนแปลง สิ่งที่แต่ไหนแต่ไรเขาไม่คิดที่จะเปลี่ยนแปลง

แม้ว่าไม่เหมือนกับสิ่งที่เขาคาดการณ์ไว้ แต่หลังจากดิ้นรน สุดท้ายเอาก็ตัดสินใจยอมรับมัน

？