บทที่ 1557 คู่รักที่ไม่แยกจากกัน （2）

แต่ไหนแต่ไรเขาให้เธอทำอะไรเธอก็จะทำสิ่งนั้น เขาไม่ให้เธอทำ เธอก็จะไม่ทำ

แม้ว่าครั้งนี้จะครบกำหนดระยะเวลาห้าปีแล้ว เขาไม่ต้องการให้เธอจากไป แม้ว่าเธอจะไม่พอใจ แต่เธอก็ไม่ได้ขัดคำสั่งของเขา

แค่ใช้วิธีการเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของการจากไป แต่เธอไม่รู้ว่ากลอุบายเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ของเธอคือทั้งหมดที่เขาชอบ แต่ว่าตอนนี้เพื่อไป๋ยี่รุ่ยเธอกลับกล้าขัดความประสงค์ของเขา

ไป๋ยี่รุ่ยสำคัญกับเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอ？

เพื่อไป๋ยี่รุ่ยแล้ว เธอกล้าที่จะทำทุกอย่าง

“เรื่องนี้ไม่ได้” ท่าทีของหลิวหยิงในครั้งนี้หนักแน่นเป็นอย่างมาก เรื่องในครั้งนี้พิเศษมาก ไป๋ยี่รุ่ยไม่ต้องการให้คนอื่นรู้เรื่องนี้หากว่าเขาไม่ช่วยไป๋ยี่รุ่ย ก็คงจะไม่มีใครช่วยเขาแล้ว

ดวงตาของซือถูมู่หรงหรี่ลงพลางรวบรวมแสงอันเยือกเย็น ครั้งนี้เขาไม่ได้ส่งเสียงออกมา แต่กลับจ้องเขม็งเธอ

ในเวลานี้แม้ว่าเขาจะไม่พูดไม่จา ทำเพียงมองไปที่เธอ แต่ว่าสายตานั้นก็แรงพอให้คนยอมจำนน

ถูกบังคับหายใจไม่ออก

แววตาเช่นนี้ หากเป็นคนอื่น เกรงว่าขาทั้งสองข้างคงอ่อนปวกเปียกเป็นอัมพาตอยู่บนพื้น

หากเป็นช่วงเวลาปกติหลิวหยิงก็คงต้องรู้สึกกลัวอย่างแน่นอน อาจจะถอยกลับ แต่ว่าครั้งนี้ไม่ได้จริงๆ เธอมองไปที่เขาพลางพูดขึ้นอย่างยืนหยัดว่า：“ครั้งนี้ไม่ได้”

“ได้ งั้นคุณก็ลองดู” ริมฝีปากซือถูมู่หรงเผยรอยยิ้มเยาะเย้ยออกมา ดี ดีมาก เธอทำเพื่อไป๋ยี่รุ่ยและไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

เธอแคร์ไป๋ยี่รุ่ยขนาดนั้นเลยเหรอ？

ในเมื่อเธอแคร์ขนาดนั้น ถ้างั้นเขา……

หลิวหยิงเงยหน้าเล็กน้อย ไม่พูดไม่จา แต่ว่าท่าทีของเธอชัดเจนมาก ไม่ถอย ไม่ยอม

“ไป๋ยี่รุ่ยลำบากมาหลายปีถึงจะมีบริษัทในวันนี้ คุณว่า ถ้าผมทำอะไรบางอย่างนิดหน่อย แล้วบริษัทของเขาจะยังคงรักษาไว้ได้อีกเหรอ？”ซือถูมู่หรงนั้นก็ไม่อยากที่จะใช้วิธีนี้ข่มขู่เธอ แต่ว่าเขาทนเห็นเธอปกป้องไป๋ยี่รุ่ยขนาดนี้ไม่ได้

ทนไม่ได้ที่เห็นท่าทีที่เธอทำเพื่อไป๋ยี่รุ่ยโดยไม่สนใจอะไรขนาดนี้ และเขาคงยอมให้เธอพบหน้ากับไป๋ยี่รุ่ยอีกไม่ได้

เขาทำอะไร แต่ไหนแต่ไรก็สนใจแต่ผลลัพธ์ ไม่ได้สนใจวิธีการ ขอเพียงผลเป็นไปตามที่เขาต้องการก็ได้ทั้งนั้น

เมื่อหลิวหยิงได้ยินเขาข่มขู่ก็ตะลึงงันครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้ม：“แล้วแต่คุณ”

หากเป็นเมื่อก่อน ซือถูมู่หรงข่มขู่เธอ เธอจะต้องเป็นกังวล แน่นอนว่าเธอนั้นรู้ว่าหลายปีมานี้ไป๋ยี่รุ่ยนั้นไม่ง่ายเลย

ตอนนั้นคุณพ่อไป๋เสียชีวิต ตระกูลไป๋สูญสิ้นทุกอย่าง ไป๋ยี่รุ่ยสร้างตัวด้วยสองมือเปล่า เพิ่งพาตัวเองค่อยๆทำทีละเล็กทีละน้อย อีกทั้งการที่ไป๋ยี่รุ่ยพยายามจนประสบความสำเร็จในวันนี้นั้นมีจุดประสงค์อื่น นั้นก็คือแก้แค้นให้กับตระกูลไป๋

แน่นอน ตอนนี้ความแค้นของไป๋ยี่รุ่ยก็ได้รับการสะสางแล้ว เวินจีหยันทำชั่วได้ชั่ว ได้รับผลกรรมไปแล้ว

ตอนนี้บริษัทเวินซื่อกรุ๊ปอยู่ในมือของเวินลั่วฉิงแล้ว นี่เป็นสิ่งที่ไป๋ยี่รุ่ยยินดีที่จะเห็นอย่างที่สุด

เมื่อก่อนซือถูมู่หรงข่มขู่เธอขนาดนี้ เธอจะต้องคำนึงถึงสถานการณ์ของไป๋ยี่รุ่ย ต้องยอมจำนนอย่างแน่นอน

เหมือนกับครั้งก่อนๆที่ผ่านๆมา แต่ว่าตอนนี้ไม่ต้องแล้ว เพราะว่าไม่มีความจำเป็นอะไรอีกต่อไปแล้ว

ไป๋ยี่รุ่ยฆ่าไป๋หยิง พรุ่งนี้ก็จะไปมอบตัว แม้ว่าจะหาทนายความเก่งขนาดไหน ก็ต้องติดคุกอย่างแน่นอน อีกทั้งก็คงไม่ใช่ระยะเวลาเพียงสั้นๆ แน่นอนว่าไป๋ยี่รุ่ยคงไม่ได้สนใจทรัพย์สินภายนอกแล้ว

แล้วเธอจะยังต้องกังวลอะไรอีกล่ะ

ซือถูมู่หรงตะลึงงัน คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะมีปฏิกิริยาตอบสนองกลับเช่นนี้ เขายังจำได้ว่าครั้งก่อนพอเขาพูดถึงไป๋ยี่รุ่ย และใช้ไป๋ยี่รุ่ยข่มขู่เขา ในเวลานั้นเธอยอมจำนน แต่ว่าครั้งนี้กลับไม่กลัวแล้วเหรอ？

ไม่กลัวแล้ว หรือว่าเธอคิดว่าเขาไม่กล้าทำ？

เป็นความจริงที่เมื่อสักครู่นี้เขาเพียงต้องการที่จะข่มขู่เธอเท่านั้น ไม่ได้คิดที่จะทำจริงๆ ที่จริงในใจของเขานั้นชัดเจน หากเขาทำอะไรกับไป๋ยี่รุ่ยขึ้นมาจริงๆ เธอคงไม่ให้อภัยเขาอย่างแน่นอน

เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าในใจของเธอนั้นชอบไป๋ยี่รุ่ย

“คุณคิดว่าผมไม่กล้าเหรอ？”ซือถูมู่หรงไม่อยากให้เธอมองความคิดของเขาทะลุปรุโปร่ง และจะให้เธอรู้ไม่ได้ว่าที่จริงเขาก็ไม่กล้าทำ

พูดไปก็น่าขัน เขาที่ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แต่กลับไม่กล้าทำเรื่องเช่นนี้

“ฉันไม่ได้หมายความว่าคุณไม่กล้า คุณซือถูมู่หรงมีอะไรที่ไม่กล้าทำบ้าง คุณอยากทำอะไรก็ทำเถอะ”แต่ไหนแต่ไรหลิว หยิงไม่เคยคิดเลยว่ามีเรื่องอะไรที่เขาไม่กล้าทำ เธอรู้ว่าไป๋ยี่รุ่ยไม่ได้แคร์เรื่องพวกนี้ ดังนั้นจึงไม่ได้เป็นกังวล