บทที่ 1599 คุณชายสามเย่พึงพอใจแล้ว (2)

“คุณไม่กลัวว่าฉันจะเกลียดคุณเลยเหรอ?” เวินลั่วฉิงอยากรู้มากว่าในหัวของคุณชายสามเย่ตอนนี้มันกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?!

เธอคิดว่าตอนนี้ความคิดของคุณชายสามเย่มันผิดปกติไปหมดเลย!!

คุณชายสามเย่ตะลึงงันไป ดวงตาทั้งสองข้างได้จ้องมองตรงไปที่เธอ เหมือนกับว่าได้นิ่งอึ้งไปเลยชั่วขณะนึง ท่าทางดูช็อกนิ่งไปเล็กน้อย เมื่อกี้เห็นได้ชัดว่าคุณชายสามเย่ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย

แต่ตอนนี้เวินลั่วฉิงได้พูดถึงเรื่องนี้ออกมา เห็นได้ชัดว่าคุณชายสามเย่กำลังครุ่นคิดถึงปัญหาข้อนี้ไปอย่างจริงจังขึ้นมาอีกที

เวินลั่วฉิงอยากจะหัวเราะออกไป อย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย ไม่อาจจะตั้งความหวังกับคนที่สติปัญญาติดลบมากเกินไปได้เลย

“ความหมายของคุณคือคุณจะเกลียดผมเพราะเรื่องไป๋ยี่รุ่ย?” หลังจากที่คุณชายสามเย่ได้สติกลับมาแล้ว ในดวงตาที่มองไปยังเวินลั่วฉิงเหมือนกับว่าจะดูมีอารมณ์ที่ผิดแปลกไปเพิ่มมาเล็กน้อย

“ในใจของคุณผมยังสำคัญสู้ไป๋ยี่รุ่ยไม่ได้?” น้ำเสียงของเย่ซือเฉินในตอนนี้ได้นิ่งขรึมไป เหมือนกับว่ามีหลากหลายอารมณ์ซ่อนอยู่ แต่ก็แยกแยะได้ไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไหร่นักอีกเหมือนกัน

เวินลั่วฉิงแทบะอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเลย แต่ว่าเธอก็ยังกลั้นไว้ เธอตีหน้านิ่ง มองไปอย่างจริงจังสุด ๆ “คุณคิดว่ายังไงล่ะ?”

“เวินลั่วฉิง พวกเรายังมีลูกอีกสองคนนะ” คุณชายสามเย่ถอนหายใจออกมาอย่างแรงหลายที ตอนนี้ยังคงกัดฟันอยู่ แต่ก็ได้ลดความเกลียดชังเมื่อก่อนหน้านี้พวกนั้นลงไปแล้ว แต่ได้เพิ่มอารมณ์แบบอื่นขึ้นมาแทน เหมือนกับว่าจะมีความตึงเครียด แล้วก็มีความกังวลขึ้นมาด้วย

และตอนนี้คุณชายสามเย่ก็ได้เปลี่ยนคำเรียกไปหมดแล้ว ไม่ใช่ฉิงฉิง แต่เป็นเวินลั่วฉิง

และตอนนี้เห็นได้ชัดว่าคุณชายสามเย่ไม่มีความมั่นใจในตัวเองพอ ดังนั้นแล้วจึงได้ย้ายลูกทั้งสองคนออกมาแล้วด้วย

“ไม่งั้น ฉันก็พาลูกทั้งสองคน...” เวินลั่วฉิงจงใจยั่วเย้าเขาต่อ สมองในตอนนี้มันไม่ทำงานเลยสักนิดแล้วจริง ๆ ใช่มั้ยเนี่ย

“เวิน ลั่ว ฉิง” เย่ซือเฉินได้ก่นเสียงต่ำออกมาทันที คำที่พูดออกมาแต่ละคำมันมีความหมายเชิงข่มขู่กันแบบชัดเจนเสียจนไม่อาจชัดไปกว่านี้ได้แล้ว

เธอหมายความว่าอะไร? เธอยังคิดจะพาลูกทั้งสองคนไปแต่งงานใหม่กับไป๋ยี่รุ่ยด้วย?

อย่าแม้แต่จะคิด!!

“ไม่ต้องเสียงดังขนาดนั้น ฉันได้ยิน” เวินลั่วฉิงถูกการกู่ร้องเสียงต่ำออกมากะทันหันของเขาทำเอาตกอกตกใจไป ถึงแม้ว่าเสียงกู่ร้องของเขาจะไม่ได้ดังนัก แต่ตอนนี้เธออยู่ใกล้กับเขามาก

“หลังจากนี้ถ้าให้ผมได้ยินคำพูดอย่างนี้อีก ก็รับผิดชอบต่อผลที่ตามมาด้วย” ดวงตาของคุณชายสามเย่ได้หรี่ลงเล็กน้อย ความหมายของการข่มขู่มันชัดเจนมาก

“งั้นคุณว่ามาฉันควรจะทำยังไง? ไม่งั้นคุณก็ช่วยฉันออกความคิดเห็นมาหน่อยสิ” เวินลั่วฉิงตัดสินใจว่าอย่าไปยั่วเย้าเขาอีกจะดีกว่า คุณชายสามเย่ที่สติปัญญาติดลบอันที่จริงมันก็อดไม่ได้ที่จะเย้าหยอกอยู่หรอก

“เวินลั่วฉิง คุณได้รับปากแล้วว่าจะไปจดทะเบียนสมรสกับผม ถ้าไม่เป็นเพราะเรื่องเมื่อสองวันก่อน ตอนนี้พวกเราก็ได้จดทะเบียนสมรสกันไปแล้ว” เย่ซือเฉินลอบถอนหายใจออกมา ถอนหายใจออกมา พยายามทำให้ตัวเองสงบลงอย่างสุดกำลัง

ตอนนี้เธอหมายความว่าอะไรกัน?

นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะให้เขาออกความคิดให้เธอ?

หรือว่าเธอจะคิดว่าเขาช่วยให้เธอสมหวังกับไป๋ยี่รุ่ยได้งั้นเหรอ?

หรือว่าเธอจะคิดว่าเขาจะให้เธอได้คบกับไป๋ยี่รุ่ยอย่างนั้นเหรอ?

“ใช่แล้ว ฉันได้รับปากคุณไปแล้วว่าจะไปจดทะเบียนสมรสกับคุณ แต่ในใจของฉันถ้ามันยังมีคนอื่นอยู่ ฉันจะไปจดทะเบียนสมรสกับคุณได้ยังไงกันล่ะ?” เวินลั่วฉิงมองไปยังเขา ในน้ำเสียงฟังไม่ออกถึงอารมณ์มากมายนัก แต่ความหมายของคำที่ได้พูดออกมามันก็ชัดเจนมากอยู่แล้ว

แน่นอนว่า ก็ต้องดูด้วยว่าจะเข้าใจมันว่ายังไง

“คุณหมายความว่าอะไร?” สีหน้าของคุณชายสามเย่จู่ ๆ ก็ได้เปลี่ยนไป น้ำเสียงก็ได้เปลี่ยนไปทันทีอย่างเห็นได้ชัด ความหมายนี้ของเธอคือนึกเสียใจภายหลังขึ้นมา?

ไม่อยากแต่งกับเขาแล้ว? อยากจะแต่งกับไป๋ยี่รุ่ย?

ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเมื่อตอนนั้นเธอกับไป๋ยี่รุ่ยเลิกกันไปทั้งหมดล้วนเป็นกลอุบายของไป๋หยิงทั้งนั้น ไม่ใช่ความผิดไป๋ยี่รุ่ย ตอนนี้เธอก็เลยอยากจะกลับไปอยู่ข้างกายไป๋ยี่รุ่ยอีกครั้ง?

“ความหมายก็ตามที่พูดไป” เวินลั่วฉิงไม่ได้อธิบายไป เธออยากจะลองดูว่าคุณชายสามเย่ยังจะเรียกสติปัญญาขั้นสุดยอดนั้นออกมาได้หรือเปล่า