บทที่ 1603 พี่ชายชื่ออะไร

“แล้วคุณลุงพักอยู่ที่ไหนล่ะ?” ถังจื่อซีพูดออกไปด้วยเสียงดังฟังชัด “จื่อซีอยากจะพักอยู่ใกล้กับคุณลุงสักหน่อย”

หูของถังจื่อโม่เหมือนกับว่าจะผึ่งออกมาทันที รอฟังคำตอบต่อจากนั้นไปเงียบ ๆ

ผู้ดูแลจ้งเองก็อึ้งไปเล็กน้อยเหมือนกัน นึกไม่ถึงว่าหนูน้อยถังจื่อซีจะ...จู่โจมขนาดนี้? อาจจะชอบมากจริง ๆ ความชอบนี้มันเกินไปกว่าที่ผู้ดูแลจ้งได้จินตนาการเอาไว้ เขาอดสงสัยขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ว่ามันเป็นความสัมพันธ์ทางสายเลือดจริง ๆ หรือเปล่า——ถึงแม้ว่าตอนนี้คุณถังยังไม่ได้ยืนยันแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเป็นลูกสาวของหัวหน้า แต่ว่าตอนนี้เขาได้มองถังฉิ้นเอ๋อเป็นลูกสาวของหัวหน้าไปเรียบร้อยแล้ว ยิ่งปฏิบัติต่อถังจื่อซีเป็นดั่งหลานสาวของหัวหน้า ดังนั้นแล้วภายในใจตอนนี้มันก็รู้สึกชื่นใจขึ้นมาเล็กน้อย นานขนาดนี้แล้ว ในที่สุดหัวหน้าก็ไม่ต้องตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว!

“ได้หรือเปล่าคะคุณลุง!” ถังจื่อซีไม่ได้ยินคำตอบกลับมา ไม่พอใจออกมาเล็กน้อย แล้วก็ยังกังวลอยู่บ้าง หรือว่าคุณลุงจะไม่ชอบเธองั้นเหรอ? หรือคุณลุงจะคิดว่าเธอเป็นคนไม่ดี จงใจเข้าหาเขา? แต่ว่า เธอชอบคุณลุงคนนี้มากจริง ๆ ก็เลยอยากจะอยู่ใกล้ ๆ เขาสักหน่อย ถังจื่อซีรู้สึกน้อยใจขึ้นมาเล็กน้อย

“แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว!” ซ่างกวนหงเหมือนกับว่าจะสังเกตเห็นถึงจิตใจที่หดหู่ลงของถังจื่อซีขึ้นมา รีบเอ่ยปากพูดออกไปทันที หลังจากที่พูดออกไปแล้ว ก็รู้สึกขึ้นมาอีกว่ามันไม่ค่อยจะเหมาะสมเท่าไหร่นัก เหมือนกับว่าเขาจะมีจุดประสงค์อื่นแฝงอยู่เลย อยากจะพูดอะไรบางอย่างออกไปก็ดูเหมือนจะตั้งใจขึ้นมาอีก เลยเม้มปากไม่ได้พูดอะไรออกไป

ผู้ดูแลจ้งเป็นคนฉลาดมากเลยคนหนึ่ง ก็ได้เข้ามารับช่วงต่อในการพูดออกมาทันที “ที่ที่หัวหน้าพักอยู่เดิมทีแล้วก็ไม่ได้ไกลจากที่ที่คุณหนูพักเลยครับ ต่างก็อยู่ที่ชั้นสองกันทั้งนั้นเลย แต่ว่าหัวหน้าพักอยู่ทางทิศตะวันออก ส่วนจุดที่คุณหนูพักนั้นได้จัดไว้อยู่ทางทิศตะวันตก ถ้าคุณหนูชอบล่ะก็ ผมจะไปจัดเตรียมมาใหม่? จัดให้อยู่ห้องข้าง ๆ หัวหน้าเลยเอามั้ยครับ?”

“ดีเลย ๆ !” ถังจื่อซีพอใจมาก เธออยากจะอยู่ใกล้ ๆ ซ่างกวนหงสักหน่อย ยิ่งใกล้เท่าไหร่ยิ่งดี

“คุณชายน้อยเองก็จัดเตรียมมาอยู่ใกล้กันสักหน่อยด้วยเหมือนกันหรือเปล่า?” ผู้ดูแลจ้งเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดี เขาไม่กล้าลืมคุณชายน้อยคนนี้เลย เห็นได้ชัดว่าเด็กน้อยทั้งสองคน คุณชายน้อยจะเข้มงวดกว่าหน่อย อีกทั้งดูเหมือนว่าคุณชายน้อยจะมีความรู้สึกเป็นศัตรูต่อตัวหัวหน้าอยู่บ้างเล็กน้อย ถ้าสามารถแสดงความชื่นชอบแบบปลอม ๆ ออกมาสักหน่อยมันก็ไม่เลวเลย

“จัดการให้ฉันอยู่ที่ห้องข้าง ๆ น้องสาว” ถังจื่อโม่เอ่ยออกมาอย่างเย็นชา พักอยู่ที่ไหนเขาไม่สนใจหรอก แต่น้องสาวจะต้องอยู่ในสายตาเขา เขากลัวว่าพอเขาไม่ระวังก็จะเกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันอะไรขึ้นมา

“ได้ครับ” ผู้ดูแลจ้งแสดงออกมาว่าได้เข้าใจแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ยังคิดอยู่ว่าทำไมท่านย่าถังถึงไม่อนุญาตให้หนูน้อยถังจื่อซีออกมาตามลำพัง แต่กลับอนุญาตให้ออกมากับพี่ชาย ตอนนี้ดูไปแล้ว พี่ชายดูเหมือนว่าจะดูแลน้องสาวได้ดีเลยทีเดียว ทั้งยังทำอะไรก็ยังมีขอบเขตอีกด้วย นอกจากจะเย็นชาอยู่บ้างแล้วนั้น เด็กคนนี้แทบจะเป็นผู้ใหญ่ในร่างเด็กคนหนึ่งเลยทีเดียว ในใจได้ชื่นชมอยู่ไม่หยุด และยังรู้สึกภาคภูมิใจอีกด้วย นี่เป็นลูกหลานของหัวหน้า ถึงแม้ว่าหลายปีมานี้ หัวหน้ากับคุณหนูจะไม่ได้เจอกัน แต่เด็กคนนี้ ได้สืบทอดความเฉลียวฉลาดของหัวหน้ามาเลย เขาถึงขนาดที่ยังคิดเลยว่าต่อจากนี้ไปถ้าองค์กรโกสต์ซิตี้นั้นให้ถังจื่อโม่รับช่วงต่อไปมันก็ไม่เลวเลยเหมือนกัน!

“ว้าว ที่นี่สวยมากเลย!” พอเข้ามา ถังจื่อซีอุทานชื่นชมออกมา การตกแต่งของที่นี่ไม่เหมือนกับที่บ้านเลย แต่มองไปแล้วมันดูสว่างเจิดจ้ามากเลย ทำให้อดไม่ได้ที่จะอารมณ์ดีขึ้นมาเลย!

“คุณหนูชอบก็ดีแล้ว” ผู้ดูแลจ้งยิ้มออกมา รู้สึกภาคภูมิใจอยู่บ้าง การประดับตกแต่งของที่นี่ล้วนเป็นฝีมือเขาทั้งนั้น เดิมทีแล้วก็ได้อิงตามความชื่นชอบของหัวหน้าทั้งนั้น นึกไม่ถึงว่าจะสามารถได้รับความชื่นชอบจากคุณหนูมาได้ เขารู้สึกดีใจกว่าหัวหน้าชมเสียอีก

“คุณพาผมเข้าห้องไปก่อนเถอะครับ ผมจะเอาข้าวของไปเก็บสักหน่อย” ถังจื่อโม่ไม่ได้สนใจถังจื่อซี ได้พูดกับผู้ดูแลจ้งไป การตกแต่งของที่นี่เขาเองก็ชอบเหมือนกัน แต่ก็ไม่อาจแสดงออกมาได้ อย่างน้อยตอนนี้แหละที่ไม่สามารถแสดงออกมาได้

“คุณชายน้อยเชิญทางนี้ครับ” เกี่ยวกับเรื่องของถังจื่อซีกับถังจื่อโม่แล้วผู้ดูแลจ้งจะลงมือทำด้วยตัวเองทั้งนั้น มอบหมายให้กับคนอื่นไปเขาก็ไม่วางใจเหมือนกัน ถึงแม้ว่าหัวหน้าจะเชิญมาเป็นครั้งแรก ถ้าคุณหนูกับคุณชายน้อยใช้ชีวิตได้ไม่สบายนัก เขาเองก็จะรู้สึกไม่ดีไปด้วย

ห้องที่เข้าไปตอนนี้เป็นห้องที่ได้จัดเตรียมเอาไว้ก่อนแล้ว ผู้ดูแลจ้งเองก็ได้พูดออกมาตรง ๆ “คุณชายน้อย ห้องนี้เป็นห้องที่เตรียมให้พวกคุณก่อนหน้านี้ คุณลองดูก่อนว่ายังขาดอะไรอีกหรือเปล่า ข้าวของคุณวางไว้ตรงนี้ก่อน ผมจะรีบเก็บกวาดห้องข้าง ๆ หัวหน้าให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด หลังจากนั้นพวกคุณก็พักอยู่ที่นั่นก็ได้”