บทที่ 1607 จะไม่เปิดประตูตลอดไป

“เชื่อในตัวเอง ขจัดความกดดันออกไป ขจัดสิ่งที่รบกวนสมาธิออกไป จดจ่อไปที่ปืน บนเป้า หลังจากที่เล็งไปที่เป้าแล้วก็ยิงเเลย!”

ได้ยินคำแนะนำของซ่างกวนหง ถังจื่อโม่สงบใจลงอย่างน่าอัศจรรย์ ครั้งนี้ เขาไม่ลังเลเลย ยิงออกไปด้วยความว่องไว ครั้งนี้ ยิงเข้าเป้า ถังจื่อโม่เอียงหัวเล็กน้อย ดีใจขึ้นมานิดหน่อย

“พี่ชายสุดยอดไปเลย!” ถังจื่อซีดีใจยิ่งกว่าถังจื่อโม่เสียอีกพุ่งเข้าไปกอดแขนถังจื่อโม่ เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้มันค่อนข้างที่จะยากเลย เพราะถึงยังไงตอนเริ่มแรกพี่ชายก็ทำไม่สำเร็จ แต่ภายใต้การชี้แนะของคุณปู่ก็ยิงเข้าเป้าไปเลยทันที และก็เป็นเพราะความสามารถของพี่ชายด้วยเหมือนกัน!

ถังจื่อโม่ยิ้ม แล้วเล่นกับปืนไป ตอนนี้ในใจของเขารู้สึกอบอุ่นขึ้นมา นึกไม่ถึงว่าความรู้สึกที่ถูกคนสั่งสอนมันเป็นอย่างนี้ ตั้งแต่เด็กเขาทำอะไรก็ค่อนข้างที่จะยืนด้วยลำแข้งของตัวเอง คุณพ่อคุณแม่ปกติแล้วก็ไม่เคยเข้ามายุ่ง วันนี้ยิงเป็นครั้งแรก ซ่างกวนหงสอนไปอย่างใจเย็น ทำให้เขารู้สึกสนิทใจขึ้นมา ผู้ชายคนนี้ แท้จริงแล้วก็รู้จักเอาชนะใจคนอื่นอยู่บ้างเหมือนกัน

ซ่างกวนหงมองกระสุนที่อยู่บนเป้า ในใจก็ตะลึงกับความฉลาดของถังจื่อโม่ ไม่เคยเล่นมาก่อนเห็นแวบแรกก็สามารถมองออกแล้ว สีหน้าที่กำลังครุ่นคิดอยู่ของถังจื่อโม่ก่อนหน้านี้เขาเองก็เห็นมันเหมือนกัน นึกไม่ถึงว่าตนเพียงแค่เตือนออกไปแค่สองประโยคง่าย ๆ เขาก็สามารถยิงเข้าเป้าได้แล้ว ต้องบอกเลยว่ามีพรสวรรค์ทางด้านนี้!

“เธอดูเรียนจนทำเป็นแล้ว ลองฝึกเองมาก ๆ อีกสักหน่อยก็จะสามารถยิงเข้ากลางเป้าได้แล้ว!” ซ่างกวนหงพูดไปอย่างตั้งใจ เขาไม่ตระหนี่คำชมของตัวเองอยู่แล้ว

“ขอบคุณ!” ถังจื่อโม่พูดเสียงเบาออกไป นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจริงใจต่อซ่างกวนหง เขารู้สึกขอบคุณกับการชี้แนะของซ่างกวนหง ยิ่งรู้สึกขอบคุณที่เขาไม่ได้มีความขุ่นเคืองต่อเขาเลย บางทีในตอนนี้ เขาอาจจะมีความไว้วางใจต่อตัวซ่างกวนหงขึ้นมาบ้างแล้วจริง ๆ !

เรื่องของไป๋ยี่รุ่ยได้ดองอยู่ในเน็ตมาตลอด ความคิดเห็นแบบต่าง ๆ ในเน็ตมีไปเสียทุกแบบ แต่ไม่มีเลยสักอันที่จะไม่ด่าไป๋ยี่รุ่ยกันออกมา ตั้งแต่ที่เรื่องมันได้เปิดเผยออกมาแล้วนั้น หลิวหยิงก็ติดตามมาโดยตลอด ในใจเธอโกรธมาก เรื่องนี้ที่จริงแล้วมันไม่ได้เหมือนอย่างที่พวกเขาคาดเดากันอย่างนั้นเลย แต่เธอก็พูดไม่ออกเลยสักคำเดียว เธอจะพูดออกไปด้วยสถานะอะไรกันน่ะ? พูดออกไปทุกคนก็ไม่เชื่อกันอยู่ดี เกรงว่าคงจะเชิญให้เข้ามาด่ากันเสียมากกว่า!หลิวหยิงรู้สึกว่ามีใจที่อยากจะทำแต่ก็ไร้ความสามารถเหลือเกิน ไป๋ยี่รุ่ยก็ไม่ยอมจะอธิบายเลยสักคำเดียวอีก ถ้าเขาเปิดปากพูดออกมา ความคิดเห็นของสังคมบนอินเทอร์เน็ตคงจะเปลี่ยนไปบ้าง ไม่ต้องพูดถึงการเข้าข้างเขา ช่วยพูดแทนเขาเลย อย่างน้อยก็จะไม่ด่าว่ากันแบบไม่น่าฟังอย่างนี้

หลิวหยิงร้อนใจอยู่ภายในห้องเพียงลำพัง เวินลั่วฉิงไปหาเย่ซือเฉิน ไม่กลับมาเลย ไป๋ยี่รุ่ยก็ไม่ให้คนอื่นสอดมือเข้าไปยุ่งเลย ถึงแม้ว่าเธออยากจะช่วยมันก็ไร้หนทางเช่นกัน อันที่จริงเธอก็อยากจะเกลี้ยกล่อมไป๋ยี่รุ่ยให้แก้ตัวให้กับตัวเองสักหน่อยอยู่เหมือนกัน เขาฆ่าคนมันเป็นเรื่องจริง แต่ถูกบีบให้ทำมันก็เป็นความจริงเหมือนกัน ท่าทีตอนนี้ดีอยู่ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ จะสามารถลดโทษลงได้ หลิวหยิงกลุ้มใจจริง ๆ เรื่องนี้เหมือนกับเขาวงกต ไม่มีทางออกไปเลย!

“ก๊อก ๆ ๆ!” ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังเข้ามา หลิวหยิงหงุดหงิดสุด ๆ เดินเข้าไปพลางเอ่ยถามออกไป “ใครน่ะ!” น้ำเสียงนี้มันไม่ดีเลย

“ฉันเอง!” เสียงทุ้มต่ำทำให้หลิวหยิงรู้สึกไม่ดีขึ้นมา ซือถูมู่หรง? เขามาทำไม? หลิวหยิงไม่อยากเปิดประตู ยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน

ซือถูมู่หรงคิดว่าไม่นานก็เปิดประตูแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าจะไม่มีการเคลื่อนไหวเลย ตั้งใจฟังให้ดีแล้วมันไม่มีแม้แต่เสียงฝีเท้าเลยด้วยซ้ำ เขาโกรธขึ้นมาเล็กน้อย แล้วก็ได้เคาะประตูไปอย่างแรงอีกที “ฉันรู้ว่าเธออยู่ข้างใน เปิดประตู”

หลิวหยิงยืนนิ่งไม่อยากขยับ ตอนนี้เธอไม่อยากจะมีความเกี่ยวข้องกับซือถูมู่หรงเลยสักนิดเดียว สัญญาห้าปีมันก็ครบกำหนดแล้ว ตอนนี้ยังรู้อีกด้วยว่าเขาเป็นคนบีบบังคับให้พ่อของตนถึงแก่ความตาย เธอไม่ไปหาเรื่องสร้างความวุ่นวายให้เขาก็พอแล้ว นึกไม่ถึงว่าเขาจะยังมาหากันถึงที่อีก คือคิดว่าระหว่างพวกเขามันยังมีโอกาสผ่อนปรนความบาดหมางให้ลดน้อยลงอีกเหรอ? หลิวหยิงถึงขนาดที่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมซือถูมู่หรงยังมีกะจิตกะใจมาหาเธออีก? ระหว่างพวกเขาจะยังมีความเป็นไปได้อยู่อีกงั้นเหรอ?

ซือถูมู่หรงโกรธแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว ผู้หญิงที่อยู่ในห้องคิดจะแสร้งทำเป็นหายไปงั้นเหรอ? คำพูดประโยคเมื่อกี้ทำเป็นว่าเขาไม่ได้ยิน? “ใครน่ะ” ที่ชัดเจนขนาดนั้น เกรงว่าคงจะมีเพียงแค่คนหูหนวกเท่านั้นที่จะไม่ได้ยิน ตอนนี้เขาเคาะประตูไปอยู่สักพักนึงแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าข้างในจะยังไม่มีเสียงการเคลื่อนไหวอะไรออกมาเลยสักนิดเดียว เธอไปทำอะไร! หลบเขาก็ไม่ควรจะหลบด้วยวิธีนี้! หรือว่าจะต้องบีบให้เขาพังประตูเข้าไปให้ได้งั้นเหรอ? ผู้หญิงคนนี้ อยากจะหลุดพ้นไปจากการเกี่ยวข้องกับเขาขนาดนี้เลยเหรอ? รอไม่ไหวสักเสี้ยวนาทีเดียวเลย?