ตอนที่ 1564
บทที่1564 มีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆ(1)
October 28, 2026
หลิวหยิงไม่อยากที่จะอยู่เล่นละครที่นี่กับคุณนายซือถูแล้ว ไม่ว่าคุณนายซือถูจะมีสถานะอะไร เธอก็ไม่อยากที่จะอยู่ด้วย
ตอนนี้เธอต้องการเพียงจากไป ต้องการที่จะตรวจสอบเรื่องราวเมื่อห้าปีก่อนให้ชัดเจน ตรวจสอบทุกเรื่องที่ซือถูมู่หรงทำกับเธอทั้งหมด
“หลายปีมานี้ ฉันกับลูกชายต่างประคับประคองซึ่งกันและกัน ฉันไม่ต้องการให้ฉันกับลูกชายต้องเข้าใจผิดกันเพราะคุณ จนก่อให้เกิดความขัดแย้ง”คุณนายซือถูเห็นท่าทีเช่นนี้ของหลิวหยิงแน่นอนว่าจะต้องโกรธ แม้ว่าสามีของหล่อนจะตายมาหลายปีแล้ว แต่ว่าลูกชายไม่ย่อท้อ ลูกชายดูแลบริษัทของตระกูล บริษัทตระกูลซือถูต่อ อีกทั้งยังบริหารงานดีมาโดยตลอด ในฐานะที่หล่อนคือคุณนายซือถู หลายปีมานี้ไม่ว่าจะที่ไหนก็ต่างได้รับการเคารพ มีแต่คนเข้าหา แต่ไหนแต่ไรก็มีแต่คนประจบประแจงหล่อน เทิดทูนหล่อน หลายปีมานี้เธอเป็นคนแรกที่มีท่าทีกับหล่อนเช่นนี้
แต่ว่าในเวลานี้คุณนายซือถูก็ยังคงระงับความโกรธที่อยู่ในใจ เพราะว่าหล่อนจะให้ลูกชายรู้เรื่องที่หล่อนมาพบกับหลิวหยิงไม่ได้
หล่อนจะขัดแย้งกับลูกชายไม่ได้ ตอนนี้ลูกชายเป็นทั้งหมดของหล่อน ลูกชายเป็นที่พึ่งพิงของหล่อน
หลิวหยิงตะลึงงันครู่หนึ่ง และเข้าใจความหมายของคุณนายซือถู:“คุณนายซือถูต้องการไม่ให้ฉันบอกซือถูมู่หรงเรื่องที่คุณมาพบฉัน”
ในใจของหลิวหยิงอยากที่จะหัวเราะออกมา นี่ คุณนายซือถูเสแสร้งได้ไม่เบาเลย คุณนายซือถูเรียกเธอออกมาพบ พูดอะไรตั้งมากมาย สุดท้ายไม่ต้องการให้เธอบอกเรื่องนี้กับซือถูมู่หรง
หากคุณนายซือถูไม่ต้องการให้เธอบอกเรื่องนี้กับซือถูมู่หรงก็พูดมาตามตรงก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องอ้อมค้อมขนาดนั้นเลย
“ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับลูกชายดีมาโดยตลอด ฉันไม่อยากให้เป็นเพราะคุณ……”เมื่อคุณนายซือถูได้ยินหลิวหยิงพูดจาอย่างตรงไปตรงมา สีหน้าก็ไม่สู้ดีนัก หากไม่ได้เป็นเพราะลูกชาย หล่อนไม่มีทางพูดจาดีขนาดนี้กับหลิวหยิงแน่
“ความสัมพันธ์ของพวกคุณจะดีหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับฉัน คุณนายซือถูไม่จำเป็นต้องรายงานฉัน”หลิวหยิงขัดจังหว่ะการพูดของคุณนายซือถูอีกครั้ง คนหน้าซื่อใจคดนั้นน่ารำคาญ เรื่องง่ายๆก็อ้อมค้อมซะไกล
สีหน้าของคุณนายซือถูขรึมลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่นั้นก็เต็มไปด้วยความเย็นชา:“แน่นอนว่าฉันไม่จำเป็นต้องบอกคุณ ฉันแค่ต้องการบอกคุณว่าอย่ายุให้รำ ตำให้รั่ว ทำลายความสัมพันธ์แม่ลูก”
“คุณนายซือถูการพูดอย่างตรงไปตรงมาเป็นการยุให้รำ ตำให้รั่วเหรอ?”หลิวหยิงมองไปยังคุณนายซือถูพลางยิ้มอ่อนๆคุณนายซือถูคนนี้น่าขันจริงๆ
“คุณ……”สีหน้าของคุณนายซือถูเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว:“ความหมายของคุณก็คือคุณจะบอกมู่หรง จงใจทำลายความสัมพันธ์ของพวกเรา?”
“หากซือถูมู่หรงถาม ฉันก็จะตอบเช่นนั้น”สีหน้าของหลิวหยิงขรึมลง หากคุณนายซือถูพูดจากับเธอดีๆ ไม่แน่เธออาจจะรับปาก แต่ว่าคุณนายซือถูกลับอ้อมค้อมไกลขนาดนี้ อีกทั้งสุดท้ายก็ยังไม่ลืมที่จะทำให้ขายหน้าเธอ แล้วทำไมเธอจะต้องช่วยคุณนายซือถูเก็บความลับด้วยล่ะ
จะกระทบกับความสัมพันธ์แม่ลูกหรือไม่ แล้วเกี่ยวข้องอะไรกับเธอล่ะ
“คุณ……ทำไมถึง……พูดจาเสียดสี ไม่ไว้หน้าแบบนี้ เดิมทีฉันคิดว่าคุณเป็นเด็กดี”คุณนายซือถูก็ไม่สามารถที่จะระงับความโกรธได้แล้ว พลางลุกขึ้นทันที แน่นอนว่าสิ่งที่คุณนายซือถูเป็นกังวลมากที่สุดก็คือลูกชายรู้ว่าตนนัดหลิวหยิงมาพบ
ลูกชายหล่อน แน่นอนว่าหล่อนต้องเข้าใจดี ตอนนั้นซือถูมู่หรงทำให้หลิวหยิงมาอยู่ข้างกายเพื่อต้องการแก้แค้นพ่อของ หลิวหยิง ในตอนนั้นซือถูมู่หรงทำได้เพียงเหยียดหยามและทรมานหลิวหยิง
ดังนั้น ในตอนเริ่มแรกหล่อนไม่เป็นกังวล แต่คิดไม่ถึงเลยว่าระยะเวลาห้าปี ความรู้สึกที่ซือถูมู่หรงมีต่อหลิวหยิงจะเปลี่ยนไป
ระยะเวลาห้าปีมาถึงแล้ว หลิวหยิงกลับยังอยู่ข้างกายของซือถูมู่หรง คุณนายซือถูนั้นรู้เรื่องของซือถูมู่หรงเป็นอย่างดี
ดังนั้นหล่อนรู้ว่าซือถูมู่หรงเป็นคนไม่อนุญาตให้หลิวหยิงจากไป
อีกทั้งตอนนี้ซือถูมู่หรงไม่ได้ต้องการดูถูกเหยียดหยามหรือทรมานหลิวหยิงแล้ว แต่กลับยอมหลิวหยิง ปกป้องหลิวหยิง
ระยะเวลาห้าปีสิ้นสุดลง หลิวหยิงไม่ได้จากไป คุณนายซือถูก็ทราบว่าต้องเกิดปัญหาแน่
ดังนั้น ในเวลานี้ หล่อนจึงต้องการพบหลิวหยิง ต้องการบอกเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้นกับหลิวหยิง
แต่ว่าหล่อนพูดเรื่องนี้กับซือถูมู่หรงหลายครั้ง แต่ซือถูมู่หรงกลับปฏิเสธ อีกทั้งซือถูมู่หรงยังป้องกันอย่างเข้มงวด ยืนหยัดที่จะไม่ยอมให้หล่อนพบกับหลิวหยิง และเป็นครั้งแรกที่หล่อนเห็นซือถูมู่หรงปกป้องคนคนหนึ่งขนาดนี้ ในตอนนั้นหล่อนก็รับรู้ได้ว่าเรื่องราวนั้นร้ายแรงมากขึ้นแล้ว
หลายวันมานี้เรื่องที่เกิดขึ้นแน่นอนว่าคุณนายซือถูนั้นรู้อย่างกระจ่างชัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่ เรื่องที่หลิวหยิงไปหาซือถูมู่หรงที่บริษัท
หลิวหยิงไปที่บริษัทและแจ้งว่าเป็นแฟนของซือถูมู่หรง แต่ซือถูมู่หรงกลับไม่โกรธ ทั้งยังลงมารับหลิวหยิงขึ้นไปด้วยตนเอง และให้หลิวหยิงรออยู่ที่ห้องทำงานตลอดทั้งบ่าย