บทที่ 1197 ไสหัวออกไปจากที่นี่

เพียงครู่เดียว สายตาของเขากลับมาเป็นปกติ และสายตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัว ราวกับว่าเขาได้เห็นบางสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

“ถงเหล่า คุณพบอะไร?”

หลงเคอถามด้วยท่าทางเคร่งขรึม

สีหน้าของถงเหย่ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ แต่ส่วนลึกของรูม่านตายังคงเต็มไปด้วยความกลัว

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ร่างกายของเขามีพลังรุนแรงมาก ซึ่งดูเหมือนว่าจะถูกปิดผนึก และพลังนั้นกระทบตราผนึกตลอดเวลา เมื่อตราผนึกในร่างกายของเขาแตกออก ความแข็งแกร่งก็จะแข็งแกร่งขึ้น”

“อย่างไรก็ตาม ด้วยแดนบูโดในปัจจุบัน ร่างกายของเขาไม่สามารถรองรับพลังที่รุนแรงได้เลย เมื่อผนึกแตกออก บางทีเขาอาจจะระเบิดจนตาย”

“ตอนนี้ เขาก็ได้ระงับความรุนแรงในร่างกายของเขา ไม่เพียงแค่นั้น แต่เมื่อพลังความรุนแรงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ สติของเขาก็จะค่อยๆหายไป”

ถงเหย่ไม่ได้ระงับเสียงของเขา ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา บรรดาผู้แข็งแกร่งและกองกำลังระดับสูงที่อยู่รอบๆก็ได้ยิน

"แบบนี้นี่เอง!"

แสงเฉียบคมในสายตาของหลงเคอกะพริบ"เช่นนี้ พลังนี้ไม่ได้เป็นของเขาใช่ไหม เมื่อมันปะทุ สิ่งที่เขาจะต้องเผชิญคือความพินาศ"

“มิน่าล่ะที่เขามีความแข็งแกร่งเช่นนี้เมื่อตอนที่เขายังอายุน้อย ที่แท้ความแข็งแกร่งนี้ไม่ได้เป็นของเขา”

เย่ชงที่ตอนแรกยังยอมรับไม่ได้เล็กน้อย หยางเฉินซึ่งอายุเท่ากันกับเขา แต่สามารถระเบิดสู่แดนเทพชั้นยอด ก็ดูเหมือนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในทิศทางของราชวงศ์ต้วน ชายชราข้างกายต้วนหวูหยากล่าวด้วยเสียงที่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน “องค์ชาย ต่อไปมันจะเป็นโอกาสสำหรับราชวงศ์ต้วนของเรา หากคุณคว้าโอกาสนี้ไว้ จะเป็นแรงสนับสนุนที่ใหญ่สำหรับราชวงศ์ต้วนในอนาคต”

"โอ้?"

ต้วนหวูหยาเริ่มสนใจในทันใด ดวงตาของเขาเป็นประกาย และเขามองไปที่ชายชราและพูดว่า “ผมต้องการฟังรายละเอียด!”

“แม้ว่าพลังในร่างกายของหยางเฉินจะไม่ใช่ของเขา แต่ตัวเขาเองก็เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดอยู่แล้ว ถ้าเขาสามารถควบคุมพลังนี้ในร่างกายของเขาได้ ในอนาคต เขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือธรรมชาติแน่นอน"

ชายชราพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “องค์ชาย ลองคิดดู ในบรรดาราชวงศ์ทั้งสี่ในจิ่วโจว ไม่มีผู้แข็งแกร่งสักคนเดียวที่เหนือแดนเทพชั้นยอด”

“หากคุณใช้โอกาสนี้ผูกมิตรกับชายหนุ่มที่มีแนวโน้มว่าจะกลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติในอนาคต หรือแม้แต่ช่วยเขา คุณว่า เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ผู้เหนือธรรมชาติด้วยความสัมพันธ์ของคุณกับเขา จะมีใครสามารถทำลายสถานะของคุณในราชวงศ์ต้วนได้?”

ดวงตาของต้วนหวูหยาเป็นประกายขึ้นทันใด เขาเหลือบไปที่หยางเฉินที่พยายามควบคุมออร่าที่รุนแรงในร่างกายของเขา และพูดด้วยน้ำเสียงที่กระชับ “แต่ว่า ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นคืนสติได้หรือไม่”

“ถ้าผมก้าวออกไปเพื่อช่วยเขาในเวลานี้ เขาควบคุมตัวเองได้ ซึ่งก็ดี แต่ถ้าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ งั้นควรทำอย่างไร?”

“ราชวงศ์หลงและราชวงศ์เย่ รวมถึงสมาคมบูโด ต่างนั่งดูการต่อสู้ของมังกรและเสือ เตรียมพร้อมที่จะเอาผลประโยชน์ ถ้าผมออกหน้า ผมจะถูกห้อมล้อมด้วยกองกำลังหลักทั้งสามอย่างแน่นอน”

“เมื่อหยางเฉินพ่ายแพ้ ในการแข่งขันชิงตำแหน่งคิงแห่งเยี่ยนตู กองกำลังอื่นๆ อาจรวมพลังกันเพื่อโจมตีราชวงศ์ต้วนของเรา”

ต้วนหวูหยาชัดเจนมากเกี่ยวกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าเขา

อาจกล่าวได้ว่า ถ้าช่วยหยางเฉิน มันคือการเดิมพันครั้งใหญ่ ซึ่งจะทำให้ราชวงศ์หลงและราชวงศ์เย่ขุ่นเคืองไปพร้อมๆกัน และเป็นการพนันครั้งใหญ่กับสมาคมบูโดด้วย

เมื่อแพ้ ทั้งราชวงศ์ต้วน อาจถูกกองกำลังอื่นปราบปรามร่วมกัน

สำหรับการแข่งขันชิงตำแหน่งคิงแห่งเยี่ยนตู ราชวงศ์ต้วนอาจลดเหลือเป็นเพียงผู้ชมเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ชายชราที่หลังงอจากราชวงศ์ต้วน ส่ายหัวและพูดด้วยน้ำเสียงที่กระชับว่า “องค์ชาย คุณอาจคิดว่านี่เป็นการเดิมพันครั้งใหญ่ แต่ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นการเดิมพันครั้งใหญ่เลย”

“เพียงแค่ความแข็งแกร่งของหยางเฉินที่เป็นแดนเทพชั้นยอดนั้น มันก็ได้แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนไม่ธรรมดา แม้ว่าเขาจะล้มเหลวในการก้าวเข้าสู่แดนเหนือธรรมชาติเขายังคงเป็นผู้แข็งแกร่งที่ความแข็งแกร่งบูโดเทียบได้กับ段皇ที่สำคัญคือเขายังอายุน้อยมากและมีศักยภาพที่ไม่มีที่สิ้นสุด ”

“ถ้ามีตระกูลบู๊โบราณอยู่ข้างหลังเขาจริงๆ เราก็ไม่ใช่แค่ผูกมิตรกับชายหนุ่มที่มีพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ที่โดดเด่น แต่เป็นมิตรกับตระกูลบู๊โบราณที่แข็งแกร่งมาก”

“ผมมั่นใจได้ว่า วันนี้เขาจะไม่เป็นอะไรแน่นอน แม้ว่าเขาจะควบคุมไม่ได้จริงๆ ก็มีคนมาช่วยเขา!”